جمرات: تفاوت میان نسخه‌ها

۷٬۸۵۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۴
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۴۱: خط ۴۱:


'''حَصی الخَذف''': در رمی جمرات، ریگ‌هایی که پشت ناخن می‌گذارند و پرتاب می‌کنند را گویند<ref>فصلنامه میقات حج، ش۲۸، ص۱۱۰.</ref>.
'''حَصی الخَذف''': در رمی جمرات، ریگ‌هایی که پشت ناخن می‌گذارند و پرتاب می‌کنند را گویند<ref>فصلنامه میقات حج، ش۲۸، ص۱۱۰.</ref>.
==رَمی==
یکی از مهم‌ترین [[اعمال]] «ایام تشریق»، «[[رمی]] جمرات» است. می‌گویند: [[ابلیس]] برای بار اول در «جمره عُقبی» بر [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} آشکار شد و آن حضرت با سنگریزه‌هایی او را راند. وی بار دیگر در «جمره وُسطی» و بار دیگر در «جمره اُولی» بر آن حضرت ظاهر و ابراهیم{{ع}} مجدداً وی را با پرتاب سنگریزه از آن مکان‌ها دور ساخت. ابلیس هنگام پرتاب این سنگریزه‌ها به سرعت می‌گریخت و «جمره و اجمار» نیز به معنای [[شتاب]] کردن و گریختن است. از [[صدر اسلام]]، دو جمره اولی و وسطی از تمامی اطراف باز و قابل رمی بوده است؛ اما جمره [[عقبه]]، سینه [[کوه]] بوده و [[رسول خدا]]{{صل}} در حالی که در سمت چپش [[مکه]] و سمت راستش [[منا]] بود، آن را رمی می‌کرد.
بنابر [[روایات شیعه]]، [[مستحب]] است فرد رمی‌کننده، پشتش به مکه و رویش به طرف جمره باشد.
رمی اصطلاحاً پرتاب هفت سنگریزه به هر یک از «جمرات ثلاث» در [[منی]] را در [[مراسم حج]] ([[تمتع]]، افراد و [[قرآن]]) می‌گویند. رمی از [[واجبات]] غیر رکنی می‌باشد و [[زمان]] رمی «جمار ثلاث» از [[طلوع]] [[آفتاب]] است تا [[غروب]] آفتاب در ایام منی به توالی در:
# [[دهم ذی‌حجه]] - رمی جمره اخری (که چهارمین [[واجب]] [[حج]] است و با آمدن از [[مشعرالحرام]] به منی و در [[لباس]] [[احرام]] انجام پذیرد).
# یازدهم [[ذی‌حجه]] - رمی جمرات ثلاث (به ترتیب اولی و وسطی و اخری که سیزدهمین و آخرین واجب است و در لباس معمولی انجام می‌گیرد).
# [[دوازدهم ذی‌حجه]] - رمی جمرات ثلاث (به ترتیب اولی و وسطی و اخری که سیزدهمین و آخرین واجب است و در لباس معمولی انجام می‌پذیرد).
'''واجبات رمی'''؛ [[نیت]] کردن، پرتاب کردن؛ هفت بار پرتاب کردن، تک تک پرتاب کردن، پرتاب کردن (سنگ‌ها) نه گذاردن، مستقیماً سنگ را به جمره پرتاب نمودن.
'''[[مستحبات]] رمی'''؛ پیاده رمی کردن، با [[طهارت]] رمی کردن، با هر رمی [[تکبیر]] گفتن، با هر رمی دعای {{متن حدیث|اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُمَ ادْحَرْ...}} خواندن. هنگام [[آمادگی]] برای [[رمی]] دعای {{متن حدیث|اللَّهُمَّ هَذِهِ حَصَيَاتِي فَأَحْصِهِنَّ لِي عِنْدَكَ وَ ارْفَعْهُنَّ فِي عَمَلِي}} خواندن. هنگام رمی، [[سنگریزه]] را به دست چپ گرفتن و با دست راست انداختن. سنگریزه را بر انگشت ابهام (بزرگ) گذاردن و با ناخن انگشت [[شهادت]] انداختن (خذف). پشت به [[قبله]] (و از رو به رو) جمره [[عقبه]] (اخری) را رمی کردن ولی جمره‌های اولی و وسطی را رو به قبله رمی کردن با فاصله (۵/۵ یا ۵/۷ متری) جمره اخری (عقبه) و بدون فاصله (و در کنار ایستادن) جمره‌های اولی و وسطی را رمی نمودن.
'''[[واجبات]] سنگ رمی''': ریگ بودن، بکر بودن، [[مباح]] بودن، از [[حرم]] بودن (ولی نه از ریگ‌های [[مسجدالحرام]] و [[مسجد خیف]]).
'''[[مستحبات]] سنگ رمی''': سیاه بودن، شکسته نبودن، از مشعر بودن، به اندازه سر انگشت بودن، [[سست]] و نیز خیلی سر سخت نبودن، نقطه نقطه و رنگ‌های مختلف داشتن، دانه دانه از [[زمین]] جمع‌آوری گردیدن، در صورت کثیف بودن شست و شویش دادن.
'''[[نیابت]] رمی''': فرموده‌اند در صورت وجود [[مشقت]] و حرج در رمی می‌توان برای انجام آن [[نایب]] گرفت.
'''[[پاداش]] رمی''': طبق [[روایت]] منقول از [[امام صادق]]{{ع}} هر کس رمی جمره کند، [[خداوند]] به پاداش هر سنگی گناهی از وی [[پاک]] می‌کند. چون [[مؤمن]] سنگ می‌اندازد فرشته‌ای آن را می‌گیرد و اگر غیر مؤمن سنگ بیندازد [[شیطان]] به او [[ناسزا]] می‌گوید و می‌گوید تو سنگ نزدی.
'''سابقه رمی''':
# محل جمرات، در [[جاهلیت]] محل [[نصب]] سه [[بت]] بوده است.
# محل جمرات، محل سنگسار شدن سه تن از اهالی [[مکه]] است که در [[حمله ابرهه]] به مکه برای [[منافع شخصی]] با او همدست شده به [[جاسوسی]] مبادرت کردند.
# [[حضرت آدم]]{{ع}} در محل جمرات شیطان را که بر او آشکار شده بود با هفت سنگریزه براند.
# [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} بعد از ساختن [[خانه خدا]] شیطان را که در محل جمرات بر او آشکار شده بود با هفت سنگریزه از خود براند (هم در [[روز]] [[قربانی]] و هم در دو [[روز]] بعد).
# [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} به هنگام [[قربانی کردن حضرت اسماعیل]]{{ع}} [[شیطان]] را که در صدد برآمد تا او را از این کار باز دارد در محل جمرات [[رمی]] نمود.
# حضرت ابراهیم و [[حضرت اسماعیل]] و حضرت [[هاجر]]{{عم}} شیطان را که در مواضع جمرات در قیافه ناصحی در صدد برآمد با [[وسوسه]] آنها را از قربانی کردن حضرت اسماعیل باز دارد به ترتیب در یکی از مواضع با هفت سنگریزه براندند.
رمی جمره اخری در [[مراسم حج]]، پرتاب هفت سنگریزه است به سومین جمره در [[منی]] (یعنی جمره [[عقبه]]) در هر یک از روزهای دهم و یازدهم و [[دوازدهم ذی‌حجه]]. در روز دهم (روز [[عید]]) فقط همین یک جمره رمی می‌شود و چهارمین عمل [[حج]] است و در دو روز بعد آخرین رمی جمره‌هاست که بعد از رمی جمره وسطی صورت می‌پذیرد و آخرین عمل حج هستند.
رمی جمره اولی در مراسم حج، پرتاب هفت سنگریزه است به اولین جمره در منی (جمرة الصغری) در هر یک از روزهای یازدهم و دوازدهم ذی‌حجه و اولین رمی جمره‌ها در این دو روز است (که آخرین عمل حج می‌باشند).
رمی جمره وسطی در مراسم حج، پرتاب هفت سنگریزه است به دومین جمره در منی در هر یک از روزهای یازدهم و دوازدهم ذی‌حجه و دومین رمی جمره‌هاست که بعد از رمی جمره اولی صورت می‌گیرد و آخرین عمل حج می‌باشند.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۵۱۵.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۸۰٬۴۳۵

ویرایش