بحث:سلمان فارسی: تفاوت میان نسخهها
←پانویس
(←مقدمه) |
(←پانویس) |
||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
آرامگاه [[سلمان]] هم اکنون در مدائن، در نزدیکی ایوان کسری قرار دارد که [[قبّه]] و بارگاهی بر آن بنا شده و [[زیارتگاه]] [[مردم]] است.<ref>تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۶۳؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۲۱، ص۳۷۹.</ref> [[سید حسن صدر]] مینویسد: نخستین کسی که در [[حدیث]] کتاب نوشت، [[سلمان فارسی]] است. او حدیث [[جاثلیق]] [[رومی]] (مهتر ترسایان) را گرد آورده<ref>تأسیس الشیعه، ص۲۸۰.</ref> و [[شیخ طوسی]] در فهرست خود به آن اشاره کرده است.<ref>الفهرست (طوسی)، ص۸۰.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۳۷۲-۳۷۴.</ref> | آرامگاه [[سلمان]] هم اکنون در مدائن، در نزدیکی ایوان کسری قرار دارد که [[قبّه]] و بارگاهی بر آن بنا شده و [[زیارتگاه]] [[مردم]] است.<ref>تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۶۳؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۲۱، ص۳۷۹.</ref> [[سید حسن صدر]] مینویسد: نخستین کسی که در [[حدیث]] کتاب نوشت، [[سلمان فارسی]] است. او حدیث [[جاثلیق]] [[رومی]] (مهتر ترسایان) را گرد آورده<ref>تأسیس الشیعه، ص۲۸۰.</ref> و [[شیخ طوسی]] در فهرست خود به آن اشاره کرده است.<ref>الفهرست (طوسی)، ص۸۰.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۳۷۲-۳۷۴.</ref> | ||
==[[سلمان]]== | |||
«سلمان» پیش از آنکه [[مسلمان]] شود، نام دیگری داشت<ref>نامش روز به پور خشنودان یا ماهویه یا بهنود پور بدخشان بوده و مکنی به ابوعبدالله، ابوالبینات و ابوالمرشد گردید. سلمان اصلاً اهل شیراز یا رامهرمز یا اهواز یا شوشتر و یا روستای جی اصفهان (به اختلاف اقوال) بود. (بحار، ج۲۲، ص۳۹۰ و ۳۶۲).</ref>. [[رسول خدا]]{{صل}} نام سلمان بر او نهاد، و با [[لقب]] «سلمان [[الخیر]]» و «سلمان [[محمدی]]» از او یاد میکرد. او [[وصی]] [[عیسی]]{{ع}} بود و شاید دلیل این که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} شخصاً او را [[غسل]] داده است، همین باشد.؛ چراکه وصی را کسی جز [[پیامبر]] یا [[وصی پیامبر]]، [[حق]] ندارد غسل دهد<ref>بحار، ج۲۲، ص۳۹۲ و ۳۶۸.</ref>. [[روایت]] شده که وی «مجوسی» نبوده، بلکه به ظاهر، اظهار [[مجوسیت]] میکرد، اما باطناً به [[خدای یگانه]] [[ایمان]] داشته و آن را پنهان نگه میداشته است<ref>کمال الدین، ص۹۶ تا ۹۹؛ بحار الانوار، ج۲۲، ص۳۵۹.</ref>. | |||
بلندپایگی و [[جلالت قدر]] و [[بزرگواری]] و والا مقامی و [[دانش]] فراوان سلمان و [[پرهیزگاری]] و [[پارسایی]] و [[خردمندی]] او پرآوازهتر از آن است که نیاز به شرح و توضیح داشته باشد. همه [[مسلمانان]] بر بلندپایگی او هم داستاناند، [[روایات]] فراوانی درباره [[مقام]] و [[فضیلت]] او رسیده است. از جمله این که نقل شده است که در حضور [[امام باقر]]{{ع}} از [[سلمان فارسی]] سخن به میان آمد، حضرت فرمودند: «نه، نگویید سلمان فارسی، بگویید سلمان محمدی، او مردی است از ما [[اهل بیت]]»<ref>پیشنهاد سلمان در جنگ احزاب (معروف به جنگ خندق) که برای جلوگیری از دشمن خندق بکنند، به اتفاق آراء تصویب گردید هنگام تقسیم افراد (در کندن خندق) مهاجر و انصار درباره سلمان به تشاجر پرداخته هر کدام میگفتند که سلمان از ماست و باید همکار ما باشد، پیامبر{{صل}} در این لحظه با سخن خود نزاع را خاتمه داد و فرمود: {{متن حدیث|سَلْمَانُ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ}}.</ref>. همانگونه که پیامبر{{صل}} قبلاً فرموده است: {{متن حدیث|سَلْمَانُ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ}} و نیز روایت شده است که آن حضرت فرمود: «[[سلمان]] از متوسّمین<ref>بحار، ج۲۲، ص۳۴۹.</ref> بوده است». | |||
از [[امام صادق]]{{ع}} نیز نقل شده است که فرمود: {{متن حدیث|إِنَّ سَلْمَانَ عَلِمَ الِاسْمَ الْأَعْظَمَ}}<ref>بحار، ج۲۲، ص۳۴۶.</ref>؛ «سلمان [[اسم اعظم]] را میدانست». | |||
در نخستین غزوهای که شرکت کرد، [[جنگ خندق]] بود. از آن پس در بقیه [[غزوات]] و نیز [[فتوحات عراق]] حضور داشت و [[استانداری مدائن]] را عهدهدار شد. | |||
سلمان از [[پیامبر]]{{صل}} و امیرالمؤمنین علی{{ع}} [[روایت]] کرده و ابو وقاص و [[سلیم بن قیس هلالی]] از قول وی روایت کردهاند. وی در سال ۳۶ یا ۳۷ [[هجری]] از [[دنیا]] رفت<ref>اهل بیت در قرآن و حدیث، محمدی ری شهری، ج۲، ص۸۷۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۵۷۶.</ref> | |||
== منابع == | |||
{{منابع}} | |||
# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||