طواف: تفاوت میان نسخه‌ها

۲۰ بایت حذف‌شده ،  ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۸: خط ۸:
نیز [[طائف]] نام شهری نزدیک [[مکه]] است که [[پیامبر خدا]] {{صل}} یک بار به آنجا سفر کرد. [[نبرد]] [[طائف]] میان [[مسلمانان]] و قبائل [[طائف]] نیز در سال هشتم اتفاق افتاد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.
نیز [[طائف]] نام شهری نزدیک [[مکه]] است که [[پیامبر خدا]] {{صل}} یک بار به آنجا سفر کرد. [[نبرد]] [[طائف]] میان [[مسلمانان]] و قبائل [[طائف]] نیز در سال هشتم اتفاق افتاد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.


==[[پاداش]] [[طواف]]==
==[[پاداش]] طواف==
یکی از ثمرات طواف [[خانه خدا]]، [[آمرزش گناهان]] است. [[محمد بن قیس]] می‌گوید: [[امام باقر]]{{ع}} در [[مکه]] برای [[مردم]] سخن گفته و می‌فرمود: چون هفت بار گرد [[خانه]] طواف کنی، به این وسیله [[عهد]] و پیمانی نزد [[خدا]] برای تو به وجود می‌آید که پروردگارت پس از آن [[شرم]] می‌کند تو را [[عذاب]] نماید. سپس فرمود: هنگامی که هفت شوط طواف [[زیارت]] کردی، و بعد در [[مقام ابراهیم]]{{ع}} دو رکعت [[نماز]] طواف گزاردی، فرشته‌ای [[بزرگوار]] دست بر دو شانه ات می‌زند و می‌گوید: اما آن گناهانی که در گذشته از تو سرزده همگی بخشیده شد<ref>شرح من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۲۸.</ref>.
یکی از ثمرات طواف [[خانه خدا]]، [[آمرزش گناهان]] است. [[محمد بن قیس]] می‌گوید: [[امام باقر]]{{ع}} در [[مکه]] برای [[مردم]] سخن گفته و می‌فرمود: چون هفت بار گرد [[خانه]] طواف کنی، به این وسیله [[عهد]] و پیمانی نزد [[خدا]] برای تو به وجود می‌آید که پروردگارت پس از آن [[شرم]] می‌کند تو را [[عذاب]] نماید. سپس فرمود: هنگامی که هفت شوط طواف [[زیارت]] کردی، و بعد در [[مقام ابراهیم]]{{ع}} دو رکعت [[نماز]] طواف گزاردی، فرشته‌ای [[بزرگوار]] دست بر دو شانه ات می‌زند و می‌گوید: اما آن گناهانی که در گذشته از تو سرزده همگی بخشیده شد<ref>شرح من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۲۸.</ref>.


خط ۱۶: خط ۱۶:
امام صادق{{ع}} نیز فرمود: «خداوند عزوجل اطراف [[کعبه]] یکصد و بیست [[رحمت]] قرار داده، که شصت رحمت آن مخصوص طواف کنندگان، چهل رحمت برای [[نمازگزاران]] و بیست رحمت برای نگاه‌کنندگان به کعبه است»<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۳۳.</ref>.
امام صادق{{ع}} نیز فرمود: «خداوند عزوجل اطراف [[کعبه]] یکصد و بیست [[رحمت]] قرار داده، که شصت رحمت آن مخصوص طواف کنندگان، چهل رحمت برای [[نمازگزاران]] و بیست رحمت برای نگاه‌کنندگان به کعبه است»<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۳۳.</ref>.


همین روایت را [[اهل سنت]] به نقل از [[رسول خدا]]{{صل}} آورده‌اند<ref>اخبار مکه، ج۲، ص۸.</ref>. [[حسان بن عطیه]] پس از نقل این روایت می‌گوید: «پس از دقت معلوم شد، تمامی یکصد و بیست رحمت از آن طواف کننده است؛ زیرا او هم طواف می‌کند، هم نماز می‌خواند، و هم به کعبه می‌نگرد»<ref>التاریخ القویم لمکة و بیت الله الکریم، ج۴، ص۱۵۲.</ref>. در روایت دیگری آمده است: {{متن حدیث|أَنَّ مَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ}}. «هرکس خانه خدا را [[طواف]] کند، از [[گناهان]] خود خارج می‌گردد».
همین روایت را [[اهل سنت]] به نقل از [[رسول خدا]]{{صل}} آورده‌اند<ref>اخبار مکه، ج۲، ص۸.</ref>. [[حسان بن عطیه]] پس از نقل این روایت می‌گوید: «پس از دقت معلوم شد، تمامی یکصد و بیست رحمت از آن طواف کننده است؛ زیرا او هم طواف می‌کند، هم نماز می‌خواند، و هم به کعبه می‌نگرد»<ref>التاریخ القویم لمکة و بیت الله الکریم، ج۴، ص۱۵۲.</ref>. در روایت دیگری آمده است: {{متن حدیث|أَنَّ مَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ}}. «هرکس خانه خدا را طواف کند، از [[گناهان]] خود خارج می‌گردد».


[[عبدالله بن عمر]] گفته است، شنیدم که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: «کسی که هفت مرتبه [[خانه خدا]] را طواف کند، برای هر گامی که برمی‌دارد، یک [[حسنه]] برایش نوشته می‌شود، یک [[گناه]] از او بخشیده می‌شود و [مقامش] یک درجه بالا می‌رود [و هر گام آن] برابر با [[آزاد]] کردن یک [[بنده]] است». همچنین [[روایت]] را با اندکی [[تغییر]]، [[ترمذی]] و [[نسائی]] نیز نقل کرده‌اند.
[[عبدالله بن عمر]] گفته است، شنیدم که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: «کسی که هفت مرتبه [[خانه خدا]] را طواف کند، برای هر گامی که برمی‌دارد، یک [[حسنه]] برایش نوشته می‌شود، یک [[گناه]] از او بخشیده می‌شود و [مقامش] یک درجه بالا می‌رود [و هر گام آن] برابر با [[آزاد]] کردن یک [[بنده]] است». همچنین [[روایت]] را با اندکی [[تغییر]]، [[ترمذی]] و [[نسائی]] نیز نقل کرده‌اند.
خط ۲۲: خط ۲۲:
همچنین [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: «هیچ طواف‌کننده‌ای نیست که هنگام زوال [[آفتاب]] با سر و پای برهنه گرد این [[خانه]] طواف کند، در حالی که پیاده در حرک [[حرکت]] بوده، گام‌های خود را کوتاه برمی‌دارد، چشمانش را به [[زمین]] می‌دوزد و در هر شوطی از طواف، [[حجر الاسود]] را لمس می‌کند، بدون آنکه کسی را [[آزار]] رساند و یاد و [[ذکر خدا]] از زبانش بیفتد، مگر آنکه [[خداوند]] در هر گامی که برمی‌دارد، هفتاد هزار حسنه برای او ثبت نموده، هفتاد هزار گناه او را پوشانده و او را هفتاد هزار درجه بالا می‌برد و [[ثواب]] آزاد کردن هفتاد هزار برده که قیمت هر یک ده هزار درهم باشد به او می‌دهد، و می‌تواند هفتاد نفر از بستگانش را [[شفاعت]] کند و هفتاد هزار [[حاجت]] او برآورده می‌شود، اگر خواست در [[دنیا]] و اگر خواست در [[آخرت]]»<ref>کافی، ج۴، ص۴۱۲، حدیث ۳؛ من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۳۳.</ref>. شبیه این روایت را [[اهل سنت]] از [[ابن عباس]] به نقل از رسول خدا{{صل}} با کمی تغییر آورده‌اند<ref>شفاء الغرام، ج۱، ص۲۸۵.</ref>.
همچنین [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: «هیچ طواف‌کننده‌ای نیست که هنگام زوال [[آفتاب]] با سر و پای برهنه گرد این [[خانه]] طواف کند، در حالی که پیاده در حرک [[حرکت]] بوده، گام‌های خود را کوتاه برمی‌دارد، چشمانش را به [[زمین]] می‌دوزد و در هر شوطی از طواف، [[حجر الاسود]] را لمس می‌کند، بدون آنکه کسی را [[آزار]] رساند و یاد و [[ذکر خدا]] از زبانش بیفتد، مگر آنکه [[خداوند]] در هر گامی که برمی‌دارد، هفتاد هزار حسنه برای او ثبت نموده، هفتاد هزار گناه او را پوشانده و او را هفتاد هزار درجه بالا می‌برد و [[ثواب]] آزاد کردن هفتاد هزار برده که قیمت هر یک ده هزار درهم باشد به او می‌دهد، و می‌تواند هفتاد نفر از بستگانش را [[شفاعت]] کند و هفتاد هزار [[حاجت]] او برآورده می‌شود، اگر خواست در [[دنیا]] و اگر خواست در [[آخرت]]»<ref>کافی، ج۴، ص۴۱۲، حدیث ۳؛ من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۳۳.</ref>. شبیه این روایت را [[اهل سنت]] از [[ابن عباس]] به نقل از رسول خدا{{صل}} با کمی تغییر آورده‌اند<ref>شفاء الغرام، ج۱، ص۲۸۵.</ref>.


محقق [[ارزشمند]]، آقای [[علی اکبر غفاری]] در رابطه با [[اختلاف]] ثواب‌هایی که در این گونه [[روایات]] و نظایر آن آمده می‌نویسد: اختلاف در مقدار ثواب، که درباره بعضی [[اعمال]] در روایات آمده است به اعتبار مخاطب و موقعیت و کمال عمل است. گاهی ممکن است ثواب طواف از آزاد کردن بنده بیشتر باشد؛ چون [[بردگان]] کم هستند یا در [[رفاه]] و [[آسایش]] و تحت [[تعالیم]] [[حق]] [[زندگی]] می‌کنند و گاهی تحت فشار اربابان و [[شکنجه]] آنها قرار گرفته و بدون [[فرهنگ]] بسر می‌برند، و [[آزاد]] کردن آنان از هر عمل خیری در چنین موقعیتی بالاتر است و گاهی، به عکس است و در این وقت، [[طواف]] که موجب [[آزادی]] بنده‌ها را تقویت می‌کند و [[انسان]] را در مقامی از [[قرب]] به [[حق]] می‌رساند که [[اعمال]] و [[کردار]] و رفتارش هر یک موجب آزادی هزاران هزار [[خلق]] خداست، از این رو [[ثواب]] طواف او بیشتر می‌شود. پس ثواب وابسته به موقعیت و کیفیت عمل است و در [[تاریخ اسلام]] افرادی بوده‌اند که طواف [[خانه کعبه]] را تمام [[عمر]]، سالی چندین بار به جا می‌آورده‌اند، ولی از آنها اعمالی یا دستوراتی صادر شده که صدها هزار [[مردم]] آزاد را به [[بردگی]] کشانده است. این ثواب‌ها همگی شرط و شروطی دارد و مطلق نیست و با [[اختلاف]] شرایط، کم و زیاد می‌شود<ref>شرح من لا یحضره الفقیه، علی اکبر غفاری، ج۳، ص۳۴.</ref>.
محقق [[ارزشمند]]، آقای [[علی اکبر غفاری]] در رابطه با [[اختلاف]] ثواب‌هایی که در این گونه [[روایات]] و نظایر آن آمده می‌نویسد: اختلاف در مقدار ثواب، که درباره بعضی [[اعمال]] در روایات آمده است به اعتبار مخاطب و موقعیت و کمال عمل است. گاهی ممکن است ثواب طواف از آزاد کردن بنده بیشتر باشد؛ چون [[بردگان]] کم هستند یا در [[رفاه]] و [[آسایش]] و تحت [[تعالیم]] [[حق]] [[زندگی]] می‌کنند و گاهی تحت فشار اربابان و [[شکنجه]] آنها قرار گرفته و بدون [[فرهنگ]] بسر می‌برند، و [[آزاد]] کردن آنان از هر عمل خیری در چنین موقعیتی بالاتر است و گاهی، به عکس است و در این وقت، طواف که موجب [[آزادی]] بنده‌ها را تقویت می‌کند و [[انسان]] را در مقامی از [[قرب]] به [[حق]] می‌رساند که [[اعمال]] و [[کردار]] و رفتارش هر یک موجب آزادی هزاران هزار [[خلق]] خداست، از این رو [[ثواب]] طواف او بیشتر می‌شود. پس ثواب وابسته به موقعیت و کیفیت عمل است و در [[تاریخ اسلام]] افرادی بوده‌اند که طواف [[خانه کعبه]] را تمام [[عمر]]، سالی چندین بار به جا می‌آورده‌اند، ولی از آنها اعمالی یا دستوراتی صادر شده که صدها هزار [[مردم]] آزاد را به [[بردگی]] کشانده است. این ثواب‌ها همگی شرط و شروطی دارد و مطلق نیست و با [[اختلاف]] شرایط، کم و زیاد می‌شود<ref>شرح من لا یحضره الفقیه، علی اکبر غفاری، ج۳، ص۳۴.</ref>.


[[ابن عباس]] نقل کرده که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمودند: «کسی که پنجاه مرتبه طواف کند از [[گناه]] [[پاک]] می‌شود، همچون زمانی که از مادر متولد شده است»<ref>شفاء الغرام، ج۱، ص۴۸۴.</ref>. برخی از [[دانشمندان]] معتقدند که لازم نیست پنجاه مرتبه طواف در یک [[زمان]] و پی در پی صورت بگیرد، بلکه اگر در طول [[زندگی]] در [[نامه عمل]] او پنجاه طواف ثبت شده باشد، چنین ثوابی را خواهد داشت.
[[ابن عباس]] نقل کرده که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمودند: «کسی که پنجاه مرتبه طواف کند از [[گناه]] [[پاک]] می‌شود، همچون زمانی که از مادر متولد شده است»<ref>شفاء الغرام، ج۱، ص۴۸۴.</ref>. برخی از [[دانشمندان]] معتقدند که لازم نیست پنجاه مرتبه طواف در یک [[زمان]] و پی در پی صورت بگیرد، بلکه اگر در طول [[زندگی]] در [[نامه عمل]] او پنجاه طواف ثبت شده باشد، چنین ثوابی را خواهد داشت.
خط ۳۳: خط ۳۳:
# سه مرتبه،
# سه مرتبه،
# یک مرتبه<ref>شفاء الغرام، ج۱، ص۴۸۴ و ۲۸۵.</ref>. (لازم به ذکر است که مراد از هر مرتبه طواف، هفت شوط می‌باشد).
# یک مرتبه<ref>شفاء الغرام، ج۱، ص۴۸۴ و ۲۸۵.</ref>. (لازم به ذکر است که مراد از هر مرتبه طواف، هفت شوط می‌باشد).
ثواب طواف و [[منافع]] آن به قدری زیاد است که [[امام صادق]]{{ع}} حتی در شدت [[بیماری]] برای انجام آن، به [[بیت الله الحرام]] می‌آمدند: ربیع بن خیثم گفته است: [[امام صادق]]{{ع}} را در حالی که به شدت [[بیمار]] بود، دیدم ایشان را در اطراف [[کعبه]] [[طواف]] می‌دادند. حضرت هرگاه به [[رکن یمانی]] می‌رسید می‌فرمود: تا ایشان را [[زمین]] بگذارند، سپس دست خویش را از محمل خارج کرده و بر زمین می‌مالید، آنگاه می‌فرمود: مرا بلند کنید. و در [[روایت]] دیگر آمده که حضرت در پاسخ سوال کسی که علت این کار را جویا شده بود با اشاره به [[آیه]] {{متن قرآن|لِيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ}}<ref>«تا سودهایی که برای آنان دارد ببینند» سوره حج، آیه ۲۸.</ref> فرمودند: همانا من دوست دارم از منافعی که [[خداوند]] فرموده، بهره بگیرم<ref>مجمع البیان، ج۷، ص۸۱؛ وسائل الشیعه، ج۸، ص۷۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۲۱۷.</ref>
ثواب طواف و [[منافع]] آن به قدری زیاد است که [[امام صادق]]{{ع}} حتی در شدت [[بیماری]] برای انجام آن، به [[بیت الله الحرام]] می‌آمدند: ربیع بن خیثم گفته است: [[امام صادق]]{{ع}} را در حالی که به شدت [[بیمار]] بود، دیدم ایشان را در اطراف [[کعبه]] طواف می‌دادند. حضرت هرگاه به [[رکن یمانی]] می‌رسید می‌فرمود: تا ایشان را [[زمین]] بگذارند، سپس دست خویش را از محمل خارج کرده و بر زمین می‌مالید، آنگاه می‌فرمود: مرا بلند کنید. و در [[روایت]] دیگر آمده که حضرت در پاسخ سوال کسی که علت این کار را جویا شده بود با اشاره به [[آیه]] {{متن قرآن|لِيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ}}<ref>«تا سودهایی که برای آنان دارد ببینند» سوره حج، آیه ۲۸.</ref> فرمودند: همانا من دوست دارم از منافعی که [[خداوند]] فرموده، بهره بگیرم<ref>مجمع البیان، ج۷، ص۸۱؛ وسائل الشیعه، ج۸، ص۷۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۲۱۷.</ref>


==طواف==
==طواف==
خط ۲۰۹: خط ۲۰۹:
«سزاوار است کسی که پس از انجام حجش، می‌خواهد از مکه خارج شود، برای آخرین بار طواف [[وداع]] کند، آن‌گاه دستش را بین [[حجرالاسود]] و درب کعبه بگذارد و [[دعا]] کند و پس از وداع برگردد».<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۶۴۷.</ref>
«سزاوار است کسی که پس از انجام حجش، می‌خواهد از مکه خارج شود، برای آخرین بار طواف [[وداع]] کند، آن‌گاه دستش را بین [[حجرالاسود]] و درب کعبه بگذارد و [[دعا]] کند و پس از وداع برگردد».<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۶۴۷.</ref>


==[[فضیلت]] [[طواف]]==
==[[فضیلت]] طواف==
[[ثواب]] طواف [[خانه خدا]] از سایر [[اعمال]] بیشتر است.
[[ثواب]] طواف [[خانه خدا]] از سایر [[اعمال]] بیشتر است.
# از «[[اسحاق بن عمار]]» [[روایت]] شده که [[حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: «ای [[اسحاق]]! کسی که یک بار خانه خدا را طواف کند، [[خداوند]] برای او هزار [[حسنه]] ثبت و هزار [[سیئه]] محو می‌کند. برایش هزار درجه قرار می‌دهد، هزار درخت در [[بهشت]] می‌کارد و ثواب [[آزاد]] کردن هزار [[بنده]] به او [[مرحمت]] می‌کند، می‌فرماید: چون به ملتزم برسد، هشت در بهشت به روی او باز می‌شود و به او می‌گویند: از هر دری خواستی وارد شو». اسحاق می‌گوید: به حضرت عرضه داشتم: این همه برای کسی است که [[خانه]] را طواف کند؟ فرمود: «آری؛ آیا به ثوابی عظیم‌تر از این تو را خبر بدهم؟» گفتم: آری، خبر دهید، فرمود: «هر کس حاجتی از [[برادر]] مؤمنش برآورده کند به اندازه ده طواف به او ثواب می‌دهند»<ref>وسائل الشیعه، ج۵، ص۲۹۴.</ref>.
# از «[[اسحاق بن عمار]]» [[روایت]] شده که [[حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: «ای [[اسحاق]]! کسی که یک بار خانه خدا را طواف کند، [[خداوند]] برای او هزار [[حسنه]] ثبت و هزار [[سیئه]] محو می‌کند. برایش هزار درجه قرار می‌دهد، هزار درخت در [[بهشت]] می‌کارد و ثواب [[آزاد]] کردن هزار [[بنده]] به او [[مرحمت]] می‌کند، می‌فرماید: چون به ملتزم برسد، هشت در بهشت به روی او باز می‌شود و به او می‌گویند: از هر دری خواستی وارد شو». اسحاق می‌گوید: به حضرت عرضه داشتم: این همه برای کسی است که [[خانه]] را طواف کند؟ فرمود: «آری؛ آیا به ثوابی عظیم‌تر از این تو را خبر بدهم؟» گفتم: آری، خبر دهید، فرمود: «هر کس حاجتی از [[برادر]] مؤمنش برآورده کند به اندازه ده طواف به او ثواب می‌دهند»<ref>وسائل الشیعه، ج۵، ص۲۹۴.</ref>.
۱۳۰٬۰۰۵

ویرایش