غمره: تفاوت میان نسخه‌ها

'''غمره''' نام یکی از منازل [[راه]] [[مکه]] به [[عراق]]، که [[امام حسین]] {{ع}} در مسیر خویش از آنجا هم گذشت. آبشخوری بوده است. معنای اصلی آن جای انبوه [[مردم]] و محلّ فراهم آمدن اشیاء است، [[سختی]] و شدّت، بسیاری، آب بسیار، گرداب<ref>لغت‌نامه، دهخدا.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۶۳.</ref>.

==غَمرَه==

آبشخوری است از آبشخورهای مسیر [[مکه]] و منزلی است از منازل آن.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۱۲.</ref> این مکان را که برخی آن را از نواحی [[مدینه]] در طریق نجد عنوان کرده‌اند،<ref>ابن الفقیه، البلدان، ص۸۴.</ref>حد فاصل بین تهامه و نجد گفته‌اند.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۱۰۰۲-۱۰۰۳؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۱۲.</ref> در آثار برخی از اقلیم شناسان، غمرة سوداء بین صاحه و دو [[کوه]] عمایتین معرفی شده،<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۱۲.</ref> ضمن این که یاقوت حموی هم، با استناد به برخی اشعار، غمره را نام کوهی برشمرده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۱۲.</ref> برخی منابع متأخر هم، این مکان را یکی از ایستگاه‌های قدیمی زوّار عراقی گفته‌اند در کرانه شرقی [[وادی العقیق]] بین [[عشیره]] و المِسلح در ۶ مرحله‌ای شمال شرق مکه. از این موضع در جریان [[سریه]] [[عکاشة بن محصن]] ذکری به میان آمده است.<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۳۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۳، ص۱۵۵.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۲۲۸.</ref>

[[رده:غمره]]