ام محسن: تفاوت میان نسخه‌ها

نام او معلوم نیست. او را جزء [[همسران]] [[امام حسین]] شمرده‌اند. [[یاقوت حموی]]، داستانی را در باره این بانو به شرح زیر آورده است: در حلب کوهی است به نام جوشن که در طرف غربی [[شهر]] حلب واقع شده است. آن [[کوه]] [[معدن]] مس سرخ بود. اهالی آنجا با استخراج مس از آن کوه دارای منافع بسیاری بودند. وقتی کاروان [[اسیران]] به آنجا رسید، یکی از همسران امام حسین {{ع}} بچه خود را در آنجا سقط کرد. آن بانو از [[اهل]] آن محل درخواست کمک کرد، ولی آنان نه تنها [[امتناع]] کردند که به آن بانو [[دشنام]] دادند. ام محسن در [[حق]] آنان [[نفرین]] کرد؛ لذا از آن به بعد هر کس درآن معدن کار کند سودی نصیب او نشود. درآن کوه مشهدی به نام [[مشهد]] السقط است و طفل سقط شده همان محسن بن [[حسین بن علی]] می‌باشد<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۱۶؛ منتهی الامال، ج۱، ص۴۲۱.</ref>.

[[محدث قمی]] یادآور شده است که من به [[زیارت]] آن مشهد مشرف شده‌ام. [[مردم]] آن منطقه از آن به شیخ محسّن (به [[فتح]] حاء و تشدید سین مکسوره) یاد می‌کنند. پیش ازآن دارای عمارتی رفیع و سنگ‌هایی بزرگ بوده، ولی به جهت [[جنگی]] که در حلب واقع شده خراب شده است. سیف الدوله آن مشهد [[شریف]] را تعمیر کرد و به هنگام خاک برداری سنگی پیدا شد که بر آن نوشته شده بود: محسن بن [[حسین بن علی بن ابی طالب]]. سیف الدوله [[علویین]] و [[سادات]] منطقه را فراخواند و از آنان در این باره پرسید: برخی گفتند: هنگام عبور کاروان اسیران، یکی از [[بانوان]] [[امام حسین]] بچه خود را در این منطقه سقط کرد و اینجا مزار اوست<ref>منتهی الامال، ج۱، ص۴۲۱. محدث قمی یادآور شده که در آن محل شریف قبرهای شیعیان و علمای آنان، از جمله مقبره ابن شهرآشوب، ابن منیر و سید ابوالمکارم بن زهره واقع است.</ref>.<ref>[[محمد صادق مزینانی|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)|نقش زنان در حماسه عاشورا]]، ص۲۵۳.</ref>