بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'دست' به 'دست') |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = ادب زیارت | | موضوع مرتبط = ادب زیارت | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== رابطه بوسیدن [[ضریح]] با [[زیارت]] == | == رابطه بوسیدن [[ضریح]] با [[زیارت]] == | ||
[[ادب]] دیگر در زیارت، که نشانه [[محبت]] و ارادت بیشتر است، نزدیک شدن به [[قبر]]، [[دست]] نهادن به آن، بوسیدن و ابراز [[اشتیاق]] است. داستان [[زیارت اربعین]] [[جابر بن عبدالله انصاری]] و [[عطیه عوفی]] [[گواه]] این زیارت عاشقانه است که دست روی قبر [[سیدالشهدا]]{{ع}} نهاد و بر او [[درود]] و [[سلام]] داد. در [[حدیث]] [[امام صادق]]{{ع}} آمده است: {{عربی|«صَلّوا إِلی جَانِبِ قَبْرِ النَّبِی، وَانْ کانَتْ صَلاهُ المؤمِنِینَ تَبْلُغُهُ اینَما کانُوا»}}<ref> بحار الأنوار، ج ۹۷، ص۱۵۶.</ref> کنار [[قبر پیامبر]] بر او [[صلوات]] و درود بفرستید، هرچند درود [[مؤمنان]] هرجا که باشند به او میرسد. | |||
مرحوم [[شیخ عباس قمی]] در [[مفاتیح الجنان]]، ضمن بحث از [[آداب زیارت]] به این نکته اشاره میکند که برخی میپندارند [[رعایت ادب]] نسبت به [[حریم]] [[امامت]] به آن است که [[زائر]] هرچه دورتر بایستد و به قبر و ضریح نزدیک نشود، آنگاه این را [[وهم]] و [[اشتباه]] میداند و تأکید میکند که نزدیک شدن به قبر و ضریح و بوسیدن آن یکی از [[آداب]] است. | |||
البته رعایت این ادب و [[استحباب]]، وقتی است که ازدحام [[جمعیت]] نباشد و عمل به آن مزاحمتی بر دیگران نداشته باشد و فشار نیاورد، یا [[حال]] [[معنوی]] زائر را به هم نزند. چه بسا یک کار [[مستحب]]، در شرایطی تبدیل به امر غیر مطلوب میگردد. مثل بوسیدن [[حجرالأسود]] که در شرایط [[خلوت]] و عادی بسیار [[پسندیده]] است، ولی در ازدحام جمعیت بوسیدن یا لمس آن، به قیمت له کردن دیگران یا [[اذیت]] و [[آزار]]، روا نیست. در شرایط ازدحام در [[حرمها]] بهتر آن است که [[انسان]] کناری بایستد و با فاصله و حالت [[آرامش]] خود و [[راحتی]] دیگران [[زیارتنامه]] بخواند و این تصور عوامانه را که اگر دست به ضریح نرسد زیارت قبول نیست، از [[ذهن]] خود بیرون کند. کسی هم که کنار ضریح میرود و لمس میکند یا بوسه بر آن میزند، خوب است که توقف نکند و [[فرصت]] و امکانی برای دیگران هم بدهد که به این [[فیض]] برسند و استفاده از [[ضریح]] را [[حق]] اختصاصی خویش نشمارد. | |||
بوسیدن ضریح، نوعی ابراز [[عشق]] و علاقه به صاحب [[قبر]] است. بوسه بر درگاه و درها و دیوارها و ضریح و سنگ قبر، به خاطر انتسابِ اینها به آن چهرههای [[محبوب]] است، وگرنه سنگ و چوب و آهن خود به خود قداستی ندارند. ببوس ای خواهرم قبر [[برادر]] [[شهادت]]، سنگ را بوسیدنی کردآنان که به رمز و [[راز]] این قضیه توجه ندارند، [[شیعه]] را بر این ابراز ارادت مورد [[انتقاد]] قرار میدهند، درحالی که شوقِ به محبوب است که هرچه را به آنها منسوب است، در نظر مُحبّ، [[عزیز]] و [[دوست]] داشتنی میسازد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۷ ـ ۳۴۸.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:81.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|'''فرهنگ زیارت''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۲۳: | خط ۲۶: | ||
[[رده:زیارت]] | [[رده:زیارت]] | ||
[[رده:مدخل فرهنگ زیارت]] | [[رده:مدخل فرهنگ زیارت]] | ||