بغی در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

شماری از فقها، از دیرباز، [[احکام]] ویژه این گروه را زیر عنوان «[[بغاة]]» به اختصار مورد بحث قرار داده‌اند؛ مانند «[[شیخ طوسی]]»<ref>طوسی، محمد بن حسن، الخلاف، ج۵، ص۳۲۵.</ref>، «[[قاضی]] ابن براج»<ref>قاضی ابن براج، عبدالعزیز، المهذب، ج۱، ص۲۹۹.</ref>، «[[ابن حمزه]] [[طوسی]]»<ref>ابن حمزه، محمد، الوسیلة الی نیل الفضیلة، ص۲۰۵‌.</ref>، «ابن زهرۀ [[حلبی]]»<ref>ابن زهره، حمزة بن علی، غنیة النزوع إلی علمی الاصول و الفروع، ص۲۰۰.</ref>، «[[ابن ادریس]] حلّی»<ref>ابن ادریس، محمد بن احمد، السرائر، ج۲، ص۱۵.</ref>، «محقق حلی‌»<ref>محقق حلی، جعفر بن حسن، شرایع الاسلام، ج۱، ص۲۵۷.</ref>، «[[فاضل]] آبی»<ref>فاضل آبی، حسن بن علی، کشف الرموز، ج۱، ص۴۱۸‌.</ref>، «علّامه حلّی»<ref>علامه حلی، حسن بن یوسف، قواعد الاحکام، ج۱، ص۴۸۰؛ همو، ارشاد الاذهان، ج۱، ص۳۴۳.</ref> و از همه بیشتر، «[[صاحب جواهر]]»، و نگاهی نو به این موضوع و پرداختن مجدد به آن‌، از این جهت ضروری است که سمت و سوی مستقیم [[نصوص]] و [[روایات]] وارده در این باب و نیز عبارت‌های فقها، شوریدن بر [[امام]] [[معصوم]]{{ع}} عمدتاً مرتبط با گروه‌هایی است که به [[مخالفت]] با [[حاکمیت]] علی{{ع}} برخاستند و به علت عدم حاکمیت سیاسی فقهای جامع الشرائط در طول تاریخ‌، بحثی از «شورش بر حاکمیت [[ولی فقیه]]» به‌میان نیامده است.