غدیر خم: تفاوت میان نسخهها
←اجتماع مردم و حدیث غدیر
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
== اجتماع مردم و حدیث غدیر == | == اجتماع مردم و حدیث غدیر == | ||
{{اصلی|خطبه غدیریه}} | {{اصلی|خطبه غدیریه}} | ||
در راه بازگشت از [[حج]] وقتی [[رسول خدا]] {{صل}} [[دستور]] داد تا [[مردم]] یکجا بایستند، ابتدای کاروان به [[جحفه]] رسیده بود که آن حضرت [[دستور]] داد تا آنها بازگردند و افراد در همان جا [[منتظر]] ماندند تا دنباله کاروان از | در راه بازگشت از [[حج]] وقتی [[رسول خدا]] {{صل}} [[دستور]] داد تا [[مردم]] یکجا بایستند، ابتدای کاروان به [[جحفه]] رسیده بود که آن حضرت [[دستور]] داد تا آنها بازگردند و افراد در همان جا [[منتظر]] ماندند تا دنباله کاروان از راه برسد، جمعیّت حاضر در وادی غدیر خم را تا ۱۲۰ هزار هم نقل کردهاند. به [[دستور]] [[جبرئیل]] آن حضرت کمی به سمت راست مسیر حرکت کرد. در آن منطقه درختچههای زیادی بود که [[رسول خدا]] {{صل}} [[دستور]] داد تا زیر این درختچهها را تمیز کنند و با سنگ مکان بلندی ساخته شود تا ایشان روی آن بایستد. از همان ابتدا که [[پیامبر]] {{صل}} بر روی بلندی ایستاد، [[علی]] {{ع}} هم کمی پایینتر از ایشان [[ایستاده]] بود تا اینکه آن حضرت [[دست]] خود را بر بازوی [[علی]] {{ع}} زد و [[علی]] {{ع}} [[دست]] خود را به سوی [[رسول خدا]] {{صل}} دراز کرد. آن حضرت [[دست]] [[علی]] {{ع}} را گرفت و بالا کشید به طوری که همردیف [[رسول خدا]] {{صل}} شد<ref>الاحتجاج، طبرسی، ج۱، ص۷۶-۷۰.</ref>. | ||
[[پیامبر خاتم|حضرت رسول]] {{صل}} از زحماتی که در راه هدایت آنان و [[تبلیغ دین]] [[خدا]] کشیده بود با آنان سخن گفت، توصیههای فراوانی کرد، نسبت به مراعات [[حقوق]] [[ثقلین]] ([[قرآن و عترت]]) تأکید نمود. از آنان اقرار گرفت که طبق [[آیۀ قرآن]] برآنان [[ولایت]] دارد و از خودشان نسبت به آنان اولی است: «آیا من بر [[سرپرستی]] شما از خود شما سزاوارتر نیستم؟» [[مردم]] گفتند: «آری یا [[رسولالله]]!» این [[پرسش]] [[پیامبر]] {{صل}} اشاره ای هست به آنچه در [[قرآن]] آمده و [[خداوند]] میفرماید: {{متن قرآن|النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ}}<ref>«پیامبر بر مؤمنان از خودشان سزاوارتر است» سوره احزاب، آیه ۶.</ref>. سپس دست [[امام علی|علی]] {{ع}} را گرفت و بالا برد تا آنکه همه او را دیدند و شناختند و با صدای بلند و رسا فرمود: {{متن حدیث|من کنت مولاه فهذا علیّ مولاه...}}. ایشان به [[فرمان الهی]] برای [[علی]] {{ع}} همان [[مقام ولایت]] را برگزید که [[خدا]] برای خود آن حضرت [[برگزیده]] بود. | [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]] {{صل}} از زحماتی که در راه هدایت آنان و [[تبلیغ دین]] [[خدا]] کشیده بود با آنان سخن گفت، توصیههای فراوانی کرد، نسبت به مراعات [[حقوق]] [[ثقلین]] ([[قرآن و عترت]]) تأکید نمود. از آنان اقرار گرفت که طبق [[آیۀ قرآن]] برآنان [[ولایت]] دارد و از خودشان نسبت به آنان اولی است: «آیا من بر [[سرپرستی]] شما از خود شما سزاوارتر نیستم؟» [[مردم]] گفتند: «آری یا [[رسولالله]]!» این [[پرسش]] [[پیامبر]] {{صل}} اشاره ای هست به آنچه در [[قرآن]] آمده و [[خداوند]] میفرماید: {{متن قرآن|النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ}}<ref>«پیامبر بر مؤمنان از خودشان سزاوارتر است» سوره احزاب، آیه ۶.</ref>. سپس دست [[امام علی|علی]] {{ع}} را گرفت و بالا برد تا آنکه همه او را دیدند و شناختند و با صدای بلند و رسا فرمود: {{متن حدیث|من کنت مولاه فهذا علیّ مولاه...}}. ایشان به [[فرمان الهی]] برای [[علی]] {{ع}} همان [[مقام ولایت]] را برگزید که [[خدا]] برای خود آن حضرت [[برگزیده]] بود. | ||