سوره انسان در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

در شأن نزول مشهور این سوره، از [[ابن عباس]] نقل شده است: حسن و حسین {{عم}} [[بیمار]] شدند. [[پیامبر]] {{صل}} به همراه جمعی به [[عیادت]] آنان آمدند و به [[حضرت علی]] {{ع}} پیشنهاد کردند تا برای شفای [[فرزندان]] خود نذری کند.

حضرت علی {{ع}} و [[فاطمه]] {{س}} و کنیزشان ([[فضه]]) [[نذر]] کردند که اگر آن دو [[شفا]] یابند سه روز [[روزه]] بگیرند. حسنین {{ع}} از [[بیماری]] شفا یافتند و آنان روزه گرفتند، در حالی که چیزی در [[خانه]] آنان نبود. حضرت علی {{ع}} از [[شمعون]] خیبری سه صاع جو [[قرض]] گرفت.

فاطمه {{س}} یک صاع آن را آرد کرد و پنج قرص نان پخت. هنگام [[افطار]] سائلی بر در خانه آمد و گفت: [[سلام]] بر شما ای [[خاندان محمد]]! مسکینی [[مسلمان]] هستم، غذایی به من دهید، [[خداوند]] به شما از غذاهای بهشتی عطا کند! آنان [[مسکین]] را بر خود مقدم داشتند و در آن شب جز آب ننوشیدند.

صبح هنگام [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} دست حسنین {{عم}} را گرفته و به نزد [[پیامبر]] {{صل}} آورد. پیامبر {{صل}} آنها را مشاهده کرد که از شدت [[گرسنگی]] می‌لرزیدند. فرمود: مشاهده چنین حالی در شما برای من بسیار دشوار است. سپس برخاست و به [[همراهی]] آنان وارد [[خانه فاطمه]] {{س}} شد. دخترش را دید که در [[محراب]] ایستاده، در حالی که از شدت گرسنگی شکم او به پشت چسبیده و چشم‌هایش به گودی نشسته است.

پیامبر {{صل}} ناراحت شد. در همین هنگام [[جبرئیل]] فرود آمد و گفت: ای محمد، این [[سوره]] را بگیر. [[خداوند]] با چنین خاندانی به تو تهنیت می‌گوید. آن‌گاه سوره «[[هل اتی]]» را بر او خواند<ref>الکشاف، ج۴، ص۶۷۰؛ مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۱۱ - ۶۱۴؛ روح المعانی، مج ۱۶، ج۲۹، ص۲۶۹-۲۷۰.</ref>.

بنا به روایتی در آن روز برای [[اهل بیت]] فداکار پیامبر {{صل}} غذایی از [[آسمان]] فرود آمد و آن را تا هفت روز تناول کردند<ref>الإقبال بالأعمال الحسنة، ج۲، ص۳۷۶.</ref>. بدین‌گونه [[خداوند سبحان]] از [[ایثار]] و [[از خودگذشتگی]] [[حضرت علی]] {{ع}} و [[خانواده]] بی‌نظیرش تقدیر کرد و [[قلب]] پیامبر {{صل}} را تسلا بخشید<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۷۳.</ref>.