غلو: تفاوت میان نسخه‌ها

موضع [[امامان شیعه]] در مقابل جریان غلات، همواره [[مخالفت]] شدید و ابراز [[برائت]] از ایشان و پرهیز دادن [[شیعیان]] از تعامل با ایشان بوده است؛ گرچه به دلیل محدودیت‌های سیاسی ـ [[اجتماعی]]، در مواردی شیعیان از نظر مخالف ایشان مطلع نمی‌شدند و غلات در سایه همین بی‌اطلاعی به فعالیت و ترویج [[عقاید]] خود می‌پرداختند. در علل‌الشرایع از [[امام صادق]] {{ع}} نقل شده است که فرمود: «[[خداوند]] [[لعنت]] کند غلات و [[مفوضه]] را. آنها [[عصیان]] و [[نافرمانی خداوند]] را کوچک شمردند و به او [[کافر]] شدند و [[شرک به خدا]] ورزیدند و [[گمراه]] شدند و [[گمراه کننده]] [[مردمان]] بودند و نسبت به اقامه [[واجبات]] و ادای حقوق بی‌مبالات بودند». همچنین در روایتی در [[عیون اخبارالرضا]] [[غلات]] از جمله [[کفار]] و [[اهل]] [[تفویض]] از جمله [[مشرکان]] دانسته شده‌اند. در همان منبع از [[امام علی]] {{ع}} [[روایت]] شده است: «درباره من دو گروه هلاک می‌گردند و مرا گناهی نیست. یک گروه آنهایی که در [[محبت]] من [[افراط]] می‌کنند و گروه دیگر کسانی که نسبت به من [[بغض]] بی‌دلیل دارند. من [[بیزاری]] می‌جویم به سوی [[خدا]] از کسانی که غلو می‌کنند در [[حق]] ما و ما را از حد خودمان [[تجاوز]] می‌دهند مانند [[بیزاری جستن]] [[عیسی بن مریم]] از [[نصارا]]».

همچنین در منابع [[شیعی]]، [[روایات]] بسیاری از [[امامان شیعه]] متضمّن [[لعن]] و طرد و [[اعلام برائت]] از غلات و رهبرانشان وارد شده است. از جمله از [[امام صادق]] {{ع}} درباره مغیرة بن سعید روایت شده است: «خدا [[لعنت]] کند مغیرة بن سعید را. او بر پدرم [[دروغ]] می‌بست. و خدا بر او گرمی [[آتش]] را چشانید. خدا لعنت کند هر کسی را که [[کلامی]] را می‌گوید که ما آن را نمی‌گوییم و از [[رحمت خدا]] به دور باد کسی که ما را از [[عبودیت]] و [[بندگی]] خداوندی که ما را [[خلق]] کرده است و بازگشت ما به او و [[جان]] ما در دست اوست [[محروم]] و زایل می‌نماید و ما را به جای خدا معرفی می‌کند».

امامان شیعه می‌کوشیدند با غلات از طریق آوردن [[برهان]] و بیان [[عقاید]] صحیح [[مبارزه]] کنند. در مواردی که این روش مؤثر نبود، حتی به اقدامات شدید علیه آنان [[دستور]] می‌دادند. در روایتی از [[امام هادی]] {{ع}} درباره یکی از غلات معاصر وی به نام فارس بن حاتم قزوینی آمده است: «هرکس مرا از دست او راحت کند و او را بکشد، من [[بهشت]] را برای او تضمین می‌کنم»<ref>[[احمد لهراسبی|لهراسبی، احمد]]، [[فرهنگ سوگ شیعی (کتاب)|مقاله «غلو»، فرهنگ سوگ شیعی]]، ص ۳۵۹.</ref>.