تربیت فرزند در معارف و سیره معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

تعامل والدین و فرزندان در [[آیات]] و [[روایات]] متون [[اسلام]] متبلور است، چنان‌که در [[قرآن]] می‌خوانیم: فرزندان [[امانت الهی]] و [[نعمت‌های خدا]] هستند {{متن قرآن|...وَجَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ بَنِينَ وَحَفَدَةً...}}<ref>«و خداوند از خودتان برای شما همسرانی آفرید و برای شما از همسرانتان فرزندان و فرزندزادگانی پدید آورد و از چیزهای پاکیزه روزیتان داد؛ آیا باز هم آنان به باطل ایمان می‌آورند و به نعمت‌های خداوند ناسپاسی می‌ورزند؟» سوره نحل، آیه ۷۲.</ref> و {{متن قرآن|أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ}}<ref>«شما را با چارپایان و فرزندان یاوری کرد،» سوره شعراء، آیه ۱۳۳.</ref> و والدین درباره [[سلامت]]، [[رشد]]، [[تعلیم و تربیت]] این امانت‌های الهی، مسئولند و {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا...}}<ref>«ای مؤمنان! خود و خانواده خویش را از آتشی بازدارید که هیزم آن آدمیان و سنگ‌هاست؛ فرشتگان درشتخوی سختگیری بر آن نگاهبانند که از آنچه خداوند به آنان فرمان دهد سر نمی‌پیچند و آنچه فرمان یابند بجای می‌آورند» سوره تحریم، آیه ۶.</ref> و در برابر [[تربیت]] خوب [[پاداش]] {{متن قرآن|وَكَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا}}<ref>«و خانواده خود را به نماز و زکات فرمان می‌داد و نزد پروردگار خویش پسندیده بود» سوره مریم، آیه ۵۵.</ref> و اینکه در برابر تربیت بد آنان [[کیفر]] خواهند دید. {{متن قرآن|...إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ...}}<ref>«بنابراین هر چه را می‌خواهید به جای او بپرستید! بگو: بی‌گمان زیانکاران آنانند که در روز رستخیز به خود و خانواده خویش زیان رسانده‌اند، آگاه باشید که این همان زیان آشکار است» سوره زمر، آیه ۱۵.</ref>.