←احترام و تکریم فرزند
| خط ۳۷۱: | خط ۳۷۱: | ||
در [[سیره معصومان]]{{عم}} [[تکریم]] و [[احترام]] کودکان، به شیوههای مختلف صورت میگیرد؛ از جمله ایستادن و استقبال از فرزندان هنگام ورود آنها به مجالس، [[سلام کردن]] به کودکان، با احترام صدا زدن آنها و [[عیادت]] از کودکان مریض. در [[نظام تربیتی اسلام]]، تکریم و [[شخصیت]] دادن به فرزندان، اهمیت ویژهای دارد. [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در این باره میفرمایند: «فرزندان خود را احترام کنید و آدابشان را [[نیکو]] گردانید که مورد [[رحمت]] و [[بخشش]] قرار خواهید گرفت»<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۵، ص۱۹۵.</ref>. | در [[سیره معصومان]]{{عم}} [[تکریم]] و [[احترام]] کودکان، به شیوههای مختلف صورت میگیرد؛ از جمله ایستادن و استقبال از فرزندان هنگام ورود آنها به مجالس، [[سلام کردن]] به کودکان، با احترام صدا زدن آنها و [[عیادت]] از کودکان مریض. در [[نظام تربیتی اسلام]]، تکریم و [[شخصیت]] دادن به فرزندان، اهمیت ویژهای دارد. [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در این باره میفرمایند: «فرزندان خود را احترام کنید و آدابشان را [[نیکو]] گردانید که مورد [[رحمت]] و [[بخشش]] قرار خواهید گرفت»<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۵، ص۱۹۵.</ref>. | ||
'''سلام کردن به کودکان''': سلام کردن به کودکان، نشانه [[تواضع]] و بزرگی و [[ارج]] نهادن به [[شخصیت]] کودکان و از [[اخلاق]] [[پیامبران]] است؛ زیرا [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با آن شخصیت و [[عظمت الهی]]، به کودکان [[سلام]] میکردند و فرمودهاند: پنج چیز است که من تا [[لحظه مرگ]]، آنها را فراموش نمیکنم... یکی از آنها سلام گفتن به کودکان است، تا این [[رفتار]] پس از من [در میان [[مسلمانان]]] [[سنت]] گردد<ref> | '''سلام کردن به کودکان''': سلام کردن به کودکان، نشانه [[تواضع]] و بزرگی و [[ارج]] نهادن به [[شخصیت]] کودکان و از [[اخلاق]] [[پیامبران]] است؛ زیرا [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با آن شخصیت و [[عظمت الهی]]، به کودکان [[سلام]] میکردند و فرمودهاند: پنج چیز است که من تا [[لحظه مرگ]]، آنها را فراموش نمیکنم... یکی از آنها سلام گفتن به کودکان است، تا این [[رفتار]] پس از من [در میان [[مسلمانان]]] [[سنت]] گردد<ref>{{متن حدیث|خَمْسٌ لَا أَدَعُهُنَّ حَتَّى الْمَمَاتِ الْأَكْلُ عَلَى الْحَضِيضِ مَعَ الْعَبِيدِ وَ رُكُوبِيَ الْحِمَارَ مُؤْكَفاً وَ حَلْبِيَ الْعَنْزَ بِيَدِي وَ لُبْسُ الصُّوفِ وَ التَّسْلِيمُ عَلَى الصِّبْيَانِ لِتَكُونَ سُنَّةً مِنْ بَعْدِي}}؛ عیون أخبار الرضا، ج۲، ح۸۱؛ وسائل الشیعة، ج۱۲، ص۶۲.</ref>. مردی با [[حسین بن علی]]{{ع}} روبهرو شد و (در اولین [[کلام]]) از حضرت احوالپرسی کرد و از [[خداوند]] برای آن جناب [[عافیت]] خواست. حضرت در جواب فرمود: «سلام، قبل از [[سخن گفتن]] است. خداوند تو را عافیت دهد!» سپس فرمود: «به کسی [[اجازه]] سخن گفتن ندهید تا سلام کند»<ref>نوری، مستدرک الوسائل، ج۲، ص۶۸.</ref>. | ||
'''خطاب نیکو''': یکی دیگر از مظاهر [[تکریم]] [[فرزندان]]، [[انتخاب نام]] [[نیک]] و صدا زدن آنها با اوصاف و [[القاب]] نیکوست. [[رسول اکرم]]{{صل}} در این باره فرمودهاند: «وقتی نام فرزندتان را میبرید، او را گرامی بدارید و جای نشستن او را وسیع قرار دهید و به او رو ترش مکنید»<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۵، ص۱۲۷.</ref>. ایشان در [[حدیث]] دیگری نیز بر گذاشتن القاب شایسته بر فرزندان تأکید کرده، میفرمایند: پیش از آنکه لقبها [ی [[زشت]]] به فرزندانتان [[غلبه]] یابد، لقبها و [[کنیهها]] [ی خوب] بر آنان بگذارید و با القاب [[نیکو]] خطاب کنید<ref>متقی هندی، کنز العمال فی سنن الاقوال و الافعال، ج۱۶، ص۴۱۹.</ref>. | '''خطاب نیکو''': یکی دیگر از مظاهر [[تکریم]] [[فرزندان]]، [[انتخاب نام]] [[نیک]] و صدا زدن آنها با اوصاف و [[القاب]] نیکوست. [[رسول اکرم]]{{صل}} در این باره فرمودهاند: «وقتی نام فرزندتان را میبرید، او را گرامی بدارید و جای نشستن او را وسیع قرار دهید و به او رو ترش مکنید»<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۵، ص۱۲۷.</ref>. ایشان در [[حدیث]] دیگری نیز بر گذاشتن القاب شایسته بر فرزندان تأکید کرده، میفرمایند: پیش از آنکه لقبها [ی [[زشت]]] به فرزندانتان [[غلبه]] یابد، لقبها و [[کنیهها]] [ی خوب] بر آنان بگذارید و با القاب [[نیکو]] خطاب کنید<ref>متقی هندی، کنز العمال فی سنن الاقوال و الافعال، ج۱۶، ص۴۱۹.</ref>. [[حضرت زهرا]]{{س}} که از طرف [[رسول خدا]]{{صل}} با جملاتی سرشار از [[محبت]] مانند: {{متن حدیث|فِدَاهَا أَبُوهَا}}<ref>المناقب، ج۳، ص۳۴۳.</ref> و {{متن حدیث|إِنَّ فَاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنِّي}}<ref>وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۶۷.</ref> میشدند، [[فرزندان]] خویش را نیز به [[زیبایی]] {{متن حدیث|قُرَّةُ عَيْنِي وَ رَيْحَانَتِي وَ ثَمَرَةُ فُؤَادِي}}<ref>کامل الزیارات، ص۶۷؛ بحار الأنوار، ج۴۴، ص۲۳۸.</ref> میخواندند. | ||
'''[[عیبجویی]] نکردن از کودکان''': چشمپوشی کردن از اشتباهات و نادیده گرفتن [[عیوب]] فرزندان، از دیگر راههای [[احترام]] به آنها است. [[هشام بن عروه]] از پدر خود نقل میکند: روزی مردی در حضور [[پیامبر]]{{صل}} به دلیل عملی که فرزندش انجام داده بود، از او عیبجویی کرد. پیامبر{{صل}} به وی فرمود: {{متن حدیث|إِنَّمَا إبْنُكَ سَهْمٌ مِنْ كِنَانَتِكَ}}؛ «فرزندت تیری از تیرهای تیردان توست»<ref>متقی هندی، کنز العمال فی سنن الاقوال و الافعال، ج۱۶، ص۵۸۴.</ref>. | '''[[عیبجویی]] نکردن از کودکان''': چشمپوشی کردن از اشتباهات و نادیده گرفتن [[عیوب]] فرزندان، از دیگر راههای [[احترام]] به آنها است. [[هشام بن عروه]] از پدر خود نقل میکند: روزی مردی در حضور [[پیامبر]]{{صل}} به دلیل عملی که فرزندش انجام داده بود، از او عیبجویی کرد. پیامبر{{صل}} به وی فرمود: {{متن حدیث|إِنَّمَا إبْنُكَ سَهْمٌ مِنْ كِنَانَتِكَ}}؛ «فرزندت تیری از تیرهای تیردان توست»<ref>متقی هندی، کنز العمال فی سنن الاقوال و الافعال، ج۱۶، ص۵۸۴.</ref>. | ||