خانواده: تفاوت میان نسخهها
←تکریم خانواده در سیره معصومان{{عم}}
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
# '''[[سنت]] [[پیامبران الهی]]''': [[خداوند متعال]]، [[ازدواج]] را از سنت پیامبران الهی دانسته و فرموده است: {{متن قرآن|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيَّةً}}<ref>«و بیگمان پیش از تو پیامبرانی فرستادیم و به آنان همسران و فرزندانی دادیم و هیچ پیامبری را نسزد که معجزهای بیاورد مگر با اذن خداوند؛ هر سرآمدی، زمانی نگاشته دارد» سوره رعد، آیه ۳۸.</ref>.<ref>[[ابوالفضل سلمانی گواری|سلمانی گواری، ابوالفضل]]، [[سیره خانوادگی ائمه معصوم (کتاب)|سیره خانوادگی ائمه معصوم]]، ص ۲۲۴.</ref> | # '''[[سنت]] [[پیامبران الهی]]''': [[خداوند متعال]]، [[ازدواج]] را از سنت پیامبران الهی دانسته و فرموده است: {{متن قرآن|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيَّةً}}<ref>«و بیگمان پیش از تو پیامبرانی فرستادیم و به آنان همسران و فرزندانی دادیم و هیچ پیامبری را نسزد که معجزهای بیاورد مگر با اذن خداوند؛ هر سرآمدی، زمانی نگاشته دارد» سوره رعد، آیه ۳۸.</ref>.<ref>[[ابوالفضل سلمانی گواری|سلمانی گواری، ابوالفضل]]، [[سیره خانوادگی ائمه معصوم (کتاب)|سیره خانوادگی ائمه معصوم]]، ص ۲۲۴.</ref> | ||
==[[تکریم]] [[خانواده]] در [[سیره معصومان]]{{عم}}== | == [[تکریم]] [[خانواده]] در [[سیره معصومان]]{{عم}} == | ||
{{اصلی|خانواده در معارف و سیره معصوم}} | |||
# '''[[تکریم والدین]]''': یکی از دستورهای ارزشمند [[قرآن]] و [[اهل بیت]]{{عم}} به [[مسلمانان]]، تکریم والدین است. این مطلب در چهار [[سوره]] قرآن، به صورت مستقل؛ بدون فاصله بعد از مسئله مهم [[توحید]] آمده است<ref>سوره بقره، آیه ۸۳؛ سوره نساء، آیه ۳۶؛ سوره انعام، آیه ۱۵۱؛ سوره اسراء، آیه ۲۳.</ref>. این موضوع در سیره اهل بیت{{عم}} نیز آمده است. [[منصور بن حازم]] میگوید: از [[امام صادق]]{{ع}} پرسیدم: کدام عمل [[برتر]] از همه [[اعمال]] است؟ حضرت فرمود: «[[نماز خواندن]] در وقت خودش، [[نیکی]] کردن به پدر و مادر و [[جهاد در راه خدا]]»<ref>کلینی، الکافی، ج۲، ص۱۵۸.</ref>. در روایتی دیگر، فردی درباره [[حقوق]] [[والدین]] از [[رسول خدا]]{{صل}} پرسید. حضرت فرمود: پدر را به نامش نخواند و جلوتر از او راه نرود و پیش از او ننشیند و زمینه ناسزاگوایی دیگران به او را فراهم نکند<ref>کلینی، الکافی، ج۲، ص۱۵۸.</ref>. | # '''[[تکریم والدین]]''': یکی از دستورهای ارزشمند [[قرآن]] و [[اهل بیت]]{{عم}} به [[مسلمانان]]، تکریم والدین است. این مطلب در چهار [[سوره]] قرآن، به صورت مستقل؛ بدون فاصله بعد از مسئله مهم [[توحید]] آمده است<ref>سوره بقره، آیه ۸۳؛ سوره نساء، آیه ۳۶؛ سوره انعام، آیه ۱۵۱؛ سوره اسراء، آیه ۲۳.</ref>. این موضوع در سیره اهل بیت{{عم}} نیز آمده است. [[منصور بن حازم]] میگوید: از [[امام صادق]]{{ع}} پرسیدم: کدام عمل [[برتر]] از همه [[اعمال]] است؟ حضرت فرمود: «[[نماز خواندن]] در وقت خودش، [[نیکی]] کردن به پدر و مادر و [[جهاد در راه خدا]]»<ref>کلینی، الکافی، ج۲، ص۱۵۸.</ref>. در روایتی دیگر، فردی درباره [[حقوق]] [[والدین]] از [[رسول خدا]]{{صل}} پرسید. حضرت فرمود: پدر را به نامش نخواند و جلوتر از او راه نرود و پیش از او ننشیند و زمینه ناسزاگوایی دیگران به او را فراهم نکند<ref>کلینی، الکافی، ج۲، ص۱۵۸.</ref>. | ||
# '''تکریم فرزند''': از امام سجاد{{ع}} نقل شده است: حق فرزند آن است که بدانی او از آن توست و همه [[اعمال]]، از [[خیر و شر]] و [[خوشبختی]] و [[بدبختی]] و [[کردار]] پسندیده و رفتار نکوهیده که در این [[جهان]] از وی بروز کند، بر تو خوانند و [[رحمت]] و نفرینش را بر تو منسوب دارند؛ و باید بدانی که [[نیک]] [[تربیت]] کردن او و دلالت و راهنماییاش به سوی [[پروردگار]] عزوجل و واداشتنش بر [[اطاعت خدا]]، بر تو [[واجب]] است و [[مسئول]] وی تو خواهی بود. اگر در [[تربیت]] او [[احسان]] کنی، به [[اجر]] و [[ثواب]] رسی؛ وگرنه [[عذاب]] خواهی شد. خویشتن را در کلیه امور او [[مکلف]] بدان و تا حد امکان، کار او را به دیگران و امگذار که این امر را حاصلی نیست؛ به هر [[حال]] مسئول و مؤاخذ تو خواهی بود<ref>امین عاملی، سیره معصومان، ج۵، ص۲۶۷.</ref>. | # '''تکریم فرزند''': از امام سجاد{{ع}} نقل شده است: حق فرزند آن است که بدانی او از آن توست و همه [[اعمال]]، از [[خیر و شر]] و [[خوشبختی]] و [[بدبختی]] و [[کردار]] پسندیده و رفتار نکوهیده که در این [[جهان]] از وی بروز کند، بر تو خوانند و [[رحمت]] و نفرینش را بر تو منسوب دارند؛ و باید بدانی که [[نیک]] [[تربیت]] کردن او و دلالت و راهنماییاش به سوی [[پروردگار]] عزوجل و واداشتنش بر [[اطاعت خدا]]، بر تو [[واجب]] است و [[مسئول]] وی تو خواهی بود. اگر در [[تربیت]] او [[احسان]] کنی، به [[اجر]] و [[ثواب]] رسی؛ وگرنه [[عذاب]] خواهی شد. خویشتن را در کلیه امور او [[مکلف]] بدان و تا حد امکان، کار او را به دیگران و امگذار که این امر را حاصلی نیست؛ به هر [[حال]] مسئول و مؤاخذ تو خواهی بود<ref>امین عاملی، سیره معصومان، ج۵، ص۲۶۷.</ref>. | ||