|
|
| خط ۶: |
خط ۶: |
| }} | | }} |
|
| |
|
| '''آبار علی''' {{ع}} به معناى چاههاى [[امام على|على]] {{ع}}. منطقهاى در حاشیۀ [[مدینه]] در محدودۀ مسجد شجره که داراى چاههایى بوده که [[امام علی|على]] {{ع}} براى استفادۀ [[زائران]] [[خانه خدا|خانۀ خدا]] حفر کرده بود. به آن "آبیار [[امام على|على]]" هم گفته مىشود<ref>موسوعة الامام على بن ابى طالب، ج ۹ ص ۳۷۹.</ref>.
| | == مقدمه == |
| | [[آبار علی]]{{ع}} به معنای چاههای علی{{ع}}. منطقهای در حاشیۀ [[مدینه]] در محدودۀ [[مسجد شجره]] که دارای چاههایی بوده که علی{{ع}} برای استفادۀ [[زائران]] [[خانۀ خدا]] حفر کرده بود. به آن "آبیار علی" هم گفته میشود<ref>موسوعة الامام علی بن ابی طالب، ج ۹ ص۳۷۹.</ref>. |
|
| |
|
| == مقدمه ==
| | [[حضرت علی]]{{ع}} در دوران [[غربت]] و [[انزوا]] از صحنۀ [[سیاسی]] پس از [[وفات پیامبر]]، بخشی از اوقات خود را به کار در باغ و مزرعه و حفر چاه و چشمه و آبادسازی [[زمین]] میگذراند و آب آن چاهها و چشمهها را [[وقف]] [[فقرا]] میکرد<ref>تاریخ المدینة المنوره، ابن شبّه، ج ۱ ص۲۲۰.</ref>. وقفنامههای حضرت برای [[صدقه]] قرار دادن آن چشمهها و چاههای احداث شده در کتب [[تاریخ]] ثبت است. وی در منطقۀ [[ینبع]] نیز چاهی کند و چون به آب رسید، فوری وقفنامهای نوشت و آن را صدقه برای زائران و [[فقیران]] قرار داد. در کامل مبرّد، موارد فراوانی از چاهها و چشمههای احداث شده و [[موقوفات]] و [[صدقات]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}}، را در مدینه، ینبع و جاهای دیگر آورده که همه نشانگر تلاش [[اقتصادی]] و سازندۀ [[حضرت امیر]] از یکسو و بعد رسیدگی به [[محرومین]] از طریق موقوفات و صدقات از سوی دیگر است<ref>موسوعة الامام علی بن ابی طالب، ج ۹ ص۳۷۹.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۱.</ref> |
| [[امام علی|حضرت على]] {{ع}} در دوران غربت و [[انزوا]] از صحنۀ سیاسى پس از [[وفات پیامبر]]، بخشى از اوقات خود را به کار در باغ و مزرعه و حفر چاه و چشمه و آباد سازى [[زمین]] مىگذراند و آب آن چاهها و چشمهها را [[وقف]] [[فقرا]] مىکرد.<ref>تاريخ المدينة المنوره، ابن شبّه، ج ۱ ص ۲۲۰</ref> وقفنامههاى حضرت براى [[صدقه]] قرار دادن آن چشمهها و چاههاى احداث شده در کتب [[تاریخ]] [[ثبت]] است. وى در منطقۀ [[ینبع]] نیز چاهى کند و چون به آب رسید، فورى وقفنامهاى نوشت و آن را [[صدقه]] براى [[زائران]] و [[فقیران]] قرار داد. در کامل مبرّد، موارد فراوانى از چاهها و چشمههاى احداث شده و موقوفات و [[صدقات]] [[امام علی|على بن ابى طالب]] {{ع}}، را در [[مدینه]]، [[ینبع]] و جاهاى دیگر آورده که همه نشانگر تلاش اقتصادى و سازندۀ [[حضرت امیر]] از یکسو و بعد رسیدگى به محرومین از طریق موقوفات و [[صدقات]] از سوى دیگر است.<ref>موسوعة الامام على بن ابى طالب، ج ۹ ص ۳۷۹</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۱.</ref> | |
|
| |
|
| نام دیگر مسجد شجره است. آبار یا ابیار، اسم جمع «[[بئر]]» یعنی چاه است. از آن جهت [[مردم]] در سالهای متمادی آن را «ابیار علی{{ع}}» گفتهاند که حضرت علی{{ع}} برای آبیاری نخلستانها، چاههای فراوانی در این منطقه حفر کرده بود. فیروزآبادی که در قرن هشتم آن را توصیف کرده میگوید: این [[مسجد]] جز به نام «ابیار علی{{ع}}» شناخته نیست<ref>المغانم المطابه، فیروزآبادی، ص۸۲؛ رسالة فی وصف المدینه، علی بن موسی ص۸-۱۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۴۳.</ref>
| | فیروزآبادی در قرن هشتم مسجد شجره را توصیف کرده میگوید: این [[مسجد]] جز به نام «ابیار علی{{ع}}» شناخته نیست<ref>المغانم المطابه، فیروزآبادی، ص۸۲؛ رسالة فی وصف المدینه، علی بن موسی ص۸-۱۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۴۳.</ref> |
|
| |
|
| == منابع == | | == منابع == |
