ابوالفتح ازدی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۹: خط ۹:
[[ابوالفتح محمد بن حسین بن احمدبن عبداللّه ازدی موصلی]]، [[اهل]] [[موصل]] بود؛ ولی در [[بغداد]] سکونت گزید. از [[ابویعلی موصلی]]، [[محمد بن جریر طبری]]، [[علی بن سراج مصری]] و برخی دیگر از [[عالمان]] و محدثان [[دانش]] آموخت و نقل روایت کرد و روایتگرانی چون، [[محمد بن جعفر بن علان]]، [[ابراهیم بن عمر برمکی]] و [[محمد بن حسین بن بکیر]] از او [[حدیث]] آموختند و [[روایت]] کردند. ازدی را [[محدث]] و حافظ حدیث گفته‌اند؛ ولی چندان جایگاهی نزد ارباب حدیث نداشت؛ بلکه از او دوری می‌‌کردند و بسیاری از رجال‌نویسان نیز او را [[ضعیف]] در حدیث شمرده‌اند<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲]]، ص ۳۳۷.</ref>.
[[ابوالفتح محمد بن حسین بن احمدبن عبداللّه ازدی موصلی]]، [[اهل]] [[موصل]] بود؛ ولی در [[بغداد]] سکونت گزید. از [[ابویعلی موصلی]]، [[محمد بن جریر طبری]]، [[علی بن سراج مصری]] و برخی دیگر از [[عالمان]] و محدثان [[دانش]] آموخت و نقل روایت کرد و روایتگرانی چون، [[محمد بن جعفر بن علان]]، [[ابراهیم بن عمر برمکی]] و [[محمد بن حسین بن بکیر]] از او [[حدیث]] آموختند و [[روایت]] کردند. ازدی را [[محدث]] و حافظ حدیث گفته‌اند؛ ولی چندان جایگاهی نزد ارباب حدیث نداشت؛ بلکه از او دوری می‌‌کردند و بسیاری از رجال‌نویسان نیز او را [[ضعیف]] در حدیث شمرده‌اند<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲]]، ص ۳۳۷.</ref>.


بنابر قول [[حافظ ذهبی]]، در کتاب ابوالفتح ازدی انظار بلادلیل وجود دارد، پس نمی‌توان به تضعیفات وی [[اعتماد]] کرد، بلکه قسمتی از آنها مردود می‌باشد. ذهبی می‌نویسد: {{عربی|وعلیه فی کتابه فی الضعفاء مؤاخذات، فإنه ضعف جماعة بلا دلیل}}<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۱۶، ص۳۴۸.</ref>؛ و بر او در کتابش [که] در خصوص ضعفاء رواة تألیف کرده اشکالاتی وارد می‌باشد [؛ چرا که] وی جماعتی را بدون دلیل تضعیف کرده است. به علاوه، حافظ [[ابن حجر عسقلانی]] در [[شخصیت]] ابوالفتح ازدی خدشه می‌کند و صریحا او را [[ضعیف]] می‌داند و می‌گوید: {{عربی|إن الأزدی ضعیف، فکیف یقبل منه تضعیف الثقات}}<ref>مقدمه فتح الباری، ص۴۰۰.</ref>؛ همانا خود ازدی ضعیف و غیر قابل اعتماد است، پس چگونه می‌توان تضعیف ثقات از سوی وی را پذیرفت. بنابر قول ذهبی و [[ابن حجر]]، [[ابوالفتح ازدی]] مجروح است و آراء وی نیز در تضعیف رجال مورد قبول نیست<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۱۳۰.</ref>.
بنابر قول [[حافظ ذهبی]]، در کتاب ابوالفتح ازدی انظار بلادلیل وجود دارد، پس نمی‌توان به تضعیفات وی اعتماد کرد، بلکه قسمتی از آنها مردود می‌باشد. ذهبی می‌نویسد: {{عربی|وعلیه فی کتابه فی الضعفاء مؤاخذات، فإنه ضعف جماعة بلا دلیل}}<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۱۶، ص۳۴۸.</ref>؛ و بر او در کتابش [که] در خصوص ضعفاء رواة تألیف کرده اشکالاتی وارد می‌باشد [؛ چرا که] وی جماعتی را بدون دلیل تضعیف کرده است. به علاوه، حافظ [[ابن حجر عسقلانی]] در [[شخصیت]] ابوالفتح ازدی خدشه می‌کند و صریحا او را [[ضعیف]] می‌داند و می‌گوید: {{عربی|إن الأزدی ضعیف، فکیف یقبل منه تضعیف الثقات}}<ref>مقدمه فتح الباری، ص۴۰۰.</ref>؛ همانا خود ازدی ضعیف و غیر قابل اعتماد است، پس چگونه می‌توان تضعیف ثقات از سوی وی را پذیرفت. بنابر قول ذهبی و [[ابن حجر]]، [[ابوالفتح ازدی]] مجروح است و آراء وی نیز در تضعیف رجال مورد قبول نیست<ref>[[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۱ (کتاب)|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام، ج۱]]، ص ۱۳۰.</ref>.


موصلی در سال ۳۷۴ هجری در موصل از [[دنیا]] رفت<ref>تاریخ بغداد ج۲ ص۲۴۳</ref>. آثار برجای مانده از وی عبارت‌اند از: شرح الشهاب للقضاعی، فوائدالحدیث وکتاب الجرح والتعدیل فی الضعفاء من رجال الحدیث<ref>هدیه العارفین ج۲ ص۵۰.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲]]، ص ۳۳۷.</ref>
موصلی در سال ۳۷۴ هجری در موصل از [[دنیا]] رفت<ref>تاریخ بغداد ج۲ ص۲۴۳</ref>. آثار برجای مانده از وی عبارت‌اند از: شرح الشهاب للقضاعی، فوائدالحدیث وکتاب الجرح والتعدیل فی الضعفاء من رجال الحدیث<ref>هدیه العارفین ج۲ ص۵۰.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲]]، ص ۳۳۷.</ref>
۱۲۹٬۶۲۱

ویرایش