آثار امام صادق: تفاوت میان نسخه‌ها

آثار امام صادق (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۴

۵٬۶۸۴ بایت اضافه‌شده ، ‏۸ دسامبر ۲۰۲۴

←‏منابع

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۴۱۹

ویرایش

@@ خط ۱۷۰: / خط ۱۷۰: @@
 # [[امام صادق]]{{ع}} فرموده‌اند: کسی که [[عمره]] به‌جا می‌آورد، در همه [[ماه‌های سال]] می‌تواند این کار را انجام بدهد. امّا [[بافضیلت‌ترین]] عمره، عمره [[ماه رجب]] است.
 # امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: [[رسول خدا]]{{صل}} در هر [[طواف]] [[واجب]] و مستحبّی [[حجر الاسود]] را استلام می‌فرموده‌اند.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)|پیشوایان هدایت]] ج۸، ص ۳۲۳.</ref>.
+==نمونه‌هایی از اندرزهای [[امام صادق]]{{ع}}‌==
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: کسی که در یک [[شهر]] صدهزار نفری یا بیشتر، کسی پرهیزگارتر از او پیدا شود از [[شیعیان]] مورد پسند ما نیست.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: هر خانواده‌ای که از [[رفق و مدارا]] در امور برخوردار شده باشد، [[خداوند]] در [[رزق]] او وسعت داده است، و [[مدارا]] در [[اداره امور]] زندگانی بهتر از وسعت در [[مال]] است. مدارا باعث می‌شود که صاحب آن هیچگاه [[درمانده]] نشود. امّا [[اسراف]] و [[تبذیر]] باعث می‌شود که هیچ‌چیز برای [[انسان]] باقی نماند، [[خداوند متعال]] خود [[اهل]] مداراست و مدارا را [[دوست]] دارد<ref>وسائل الشیعه کتاب الجهاد ابواب جهاد النفس و ما یناسبه، باب ۲۷ (باب استحباب الرفق فى الامور).</ref>.
+# امام صادق{{ع}} به مردی فرمودند: به تو سفارش می‌کنم که همیشه قبل از انجام هر کاری به [[عاقبت]] آن بیندیش. اگر عاقبتش خوب بود انجام بده و اگر دیدی به [[فتنه]] و [[شرّ]] منتهی می‌شود، از آن دست نگهدار.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: هیچ رگی از انسان نمی‌گیرد، هیچ مریضی، سردرد و یا [[بدبختی]] به انسان روی نمی‌آورد مگر بخاطر گناهی که انجام داده، و البتّه گناهانی که [[خدا]] می‌بخشد و به آنها [[مؤاخذه]] نمی‌کند بسیار بیشتر است.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: {{متن حدیث|إِنَّ الذَّنْبَ يَحْرِمُ الْعَبْدَ الرِّزْقَ}}؛ «[[گناه بنده]] خدا را از روزی [[محروم]] می‌کند». و امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: {{متن حدیث|لَا صَغِيرَةَ مَعَ الْإِصْرَارِ وَ لَا كَبِيرَةَ مَعَ الِاسْتِغْفَارِ}}؛ [[گناه صغیره]] اگر دائمی شد دیگر [[صغیره]] نیست و [[گناه کبیره]] اگر با [[استغفار]] همراه شد، دیگر [[کبیره]] نیست و بخشیده می‌شود.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: {{متن حدیث|الْأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيُ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاجِبَانِ عَلَى مَنْ أَمْكَنَهُ ذَلِكَ وَ لَمْ يَخَفْ عَلَى نَفْسِهِ وَ لَا عَلَى أَصْحَابِهِ}}؛ [[امر به معروف و نهی از منکر]] بر هر کسی که امکان این کار را داشته باشد و بر [[جان]] خود و [[اصحاب]] خود نترسد [[واجب]] است.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: هرکس در موقع انجام کاری حضور داشته باشد امّا در [[دل]] از آن کار [[راضی]] نباشد، گویا که اصلا در آنجا حضور نداشته. امّا کسی که در موقع انجام کاری حضور نداشته امّا در دل به انجام آن راضی بوده، گویا که در آنجا حضور داشته و خود آن کار را انجام داده است.
+# [[امام صادق]]{{ع}} فرموده‌اند: [[خداوند]] همه [[اختیارات]] [[مؤمن]] را به خودش واگذار کرده، امّا [[اختیار]] یک چیز را به او نداده، و آن این است که خود را [[خوار]] و [[ذلیل]] نماید.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: {{متن حدیث|لَا يَنْبَغِي لِلْمُؤْمِنِ أَنْ يُذِلَّ نَفْسَهُ}}؛ سزاوار نیست که مؤمن خود را ذلیل کند، پرسیدند: چگونه خود را ذلیل می‌کند؟ امام صادق{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|يَتَعَرَّضُ لِمَا لَا يُطِيقُ}}؛ خود را در معرض کاری که توان انجام آن را ندارد قرار بدهد.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: اگر مردی سخن حقّی را بگوید و کسانی به آن سخن [[حقّ]] عمل کنند، او به اندازه‌ای که آنان [[اجر]] و [[ثواب]] می‌برند، اجر و ثواب می‌برد، و همچنین اگر کسی کلمه گمراه‌کننده‌ای بگوید و عدّه‌ای را [[گمراه]] کند و طبق آن عمل کنند، همان مقدار از گناهی که آنان مرتکب می‌شوند، برای او نیز نوشته می‌شود.
+# امام صادق{{ع}} فرموده‌اند: {{متن حدیث|الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ شُرُوطِهِمْ إِلَّا كُلَّ شَرْطٍ خَالَفَ- كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلَا يَجُوزُ}}؛ [[مسلمانان]] باید به شرط‌هایی که بین هم می‌گذارند پایبند و [[وفادار]] باشند، مگر هر شرطی که مخالف با [[کتاب خدا]] باشد که از اصل، گذاشتن چنین شرطی جایز نیست.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)|پیشوایان هدایت]] ج۸، ص ۳۲۷.</ref>.
 == منابع ==