آثار امام صادق: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

امتیاز این دوره این بود که معاصر با پایان [[دولت امویان]] و آغاز [[دولت]] عبّاسی و زمانه‌ای بوده که هردو دولت از نظر [[سیاسی]] در حالت [[ضعف]] بوده و در نتیجه [[فرصت]] منحصر به فرد و ممتازی برای انتشار [[بیداری]] و [[فرهنگ]] اصیل [[اسلامی]] به دست آمده بود. از اینجا است که [[پیروان اهل بیت]] را به عنوان [[پیروان]] و [[شیعه]] [[جعفر بن محمد صادق]] می‌شناسند و [[شیعیان]] را [[جعفری]] می‌نامند و این نامگذاری دلیلی [[تاریخی]] و مفهومی [[فرهنگی]] دارد.

از همین‌جا است که می‌توان سرّ [[عظمت]] میراث بزرگی را که امام صادق{{ع}} برای ما به‌جا گذاشته و [[میزان]] وسعت و غنای کمّی و کیفی آن را دریافت. از دیگر سوی می‌توان به فراوانی شاگردانی که به دست امام صادق{{ع}} [[تربیت]] شده و میراث آن حضرت را حمل کرده و برای نسل‌های [[آینده]] نقل کردند نیز اشاره کرد. استاد محمد حسین مظفّر در کتاب الامام الصّادق در اینجا به نقل بعضی از اعترافات و تصریحاتی که [[راویان]] بزرگ [[اهل]] [[سنّت]] و علمای آنها درباره [[فضیلت]] امام صادق{{ع}} و [[رجوع]] [[ائمّه]] [[مذاهب]] اهل سنّت و اهل‌ [[حدیث]] به ایشان آورده‌اند نقل نموده است.