←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
یکی از توقفگاههای قیامت، "موقف شهادت" است. در این توقفگاه، [[شاهدان]] بر [[اعمال انسان]] [[گواهی]] میدهند. [[گواهان]] بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، متعددند و با [[شهادت]] آنها، راه عذر و [[انکار]] بر [[انسان]] بسته میشود<ref>تفسیر القمی، ۲/ ۲۱۶.</ref>. وجود [[شاهدان]] [[قیامت]] در [[تربیت]] و سازندگی [[انسان]] مؤثر است؛ زیرا او میداند که آنچه را در [[دنیا]] انجام میدهد، بی کم و کاست به پایش مینویسند و [[شاهدان]] معتبری برایش میآورند. | یکی از توقفگاههای قیامت، "موقف شهادت" است. در این توقفگاه، [[شاهدان]] بر [[اعمال انسان]] [[گواهی]] میدهند. [[گواهان]] بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، متعددند و با [[شهادت]] آنها، راه عذر و [[انکار]] بر [[انسان]] بسته میشود<ref>تفسیر القمی، ۲/ ۲۱۶.</ref>. وجود [[شاهدان]] [[قیامت]] در [[تربیت]] و سازندگی [[انسان]] مؤثر است؛ زیرا او میداند که آنچه را در [[دنیا]] انجام میدهد، بی کم و کاست به پایش مینویسند و [[شاهدان]] معتبری برایش میآورند. | ||
# '''نخستین''' شاهد قیامت، [[خداوند متعال]] است که [[گواهی]] خویش را از گذر [[الهام]] به [[فرشتگان]] [[مأمور]] حساب بیان میدارد<ref>{{متن قرآن|وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}؛ سوره یونس، آیه ۴۶.</ref>. | # '''نخستین''' شاهد قیامت، [[خداوند متعال]] است که [[گواهی]] خویش را از گذر [[الهام]] به [[فرشتگان]] [[مأمور]] حساب بیان میدارد<ref>{{متن قرآن|وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ}}؛ سوره یونس، آیه ۴۶.</ref>. | ||
# '''دومین''' [[شاهد]]، [[پیامبران]] الهیاند. هر [[پیامبری]] بر اعمال امت خویش [[گواهی]] میدهد؛ اما [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بر [[اعمال]] [[پیامبران]] پیش از خود نیز [[گواهی]] میدهد<ref>{{متن قرآن|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاء شَهِيدًا }}؛ سوره نساء، آیه ۴۱؛ {{متن قرآن|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ }}؛ سوره نحل، آیه ۸۹.</ref>. محتمل است [[گواه]] بودن [[پیامبران]] به این معنا باشد که آنان [[میزان]] سنجش اعمالاند؛ یعنی نمونهای برای نشان دادن [[کردار]] خوب خوبان و | # '''دومین''' [[شاهد]]، [[پیامبران]] الهیاند. هر [[پیامبری]] بر اعمال امت خویش [[گواهی]] میدهد؛ اما [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بر [[اعمال]] [[پیامبران]] پیش از خود نیز [[گواهی]] میدهد<ref>{{متن قرآن|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاء شَهِيدًا }}؛ سوره نساء، آیه ۴۱؛ {{متن قرآن|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ }}؛ سوره نحل، آیه ۸۹.</ref>. محتمل است [[گواه]] بودن [[پیامبران]] به این معنا باشد که آنان [[میزان]] سنجش اعمالاند؛ یعنی نمونهای برای نشان دادن [[کردار]] خوب خوبان و کردار زشت زشتکاران<ref>پیام قرآن، ۶/ ۱۴۹ و ۱۵۰.</ref>. | ||
# '''سومین''' [[شاهد]]، [[امامان]] معصوماند. در [[قرآن کریم]] آمده است که شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر [[مردم]] [[گواه]] باشید و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بر شما [[گواه]] باشد<ref>{{متن قرآن| وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>. با توجه به اینکه همه افراد [[امت اسلامی]]، بر راه میانه نبودهاند و ویژگیهای [[شهادت]] را نداشتهاند، میتوان دریافت که مراد از "[[امت]] میانه" در [[آیه شریف]]، تنها کسانی خاص است. در [[روایات]] نیز آمده است که مراد از "[[امت]] میانه" [[امامان معصوم]] {{عم}} است<ref>تفسیر الصافی، ۱/ ۱۴۷؛ معاد، ۲۱۰.</ref>. | # '''سومین''' [[شاهد]]، [[امامان]] معصوماند. در [[قرآن کریم]] آمده است که شما را امتی میانه قرار دادیم تا بر [[مردم]] [[گواه]] باشید و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بر شما [[گواه]] باشد<ref>{{متن قرآن| وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>. با توجه به اینکه همه افراد [[امت اسلامی]]، بر راه میانه نبودهاند و ویژگیهای [[شهادت]] را نداشتهاند، میتوان دریافت که مراد از "[[امت]] میانه" در [[آیه شریف]]، تنها کسانی خاص است. در [[روایات]] نیز آمده است که مراد از "[[امت]] میانه" [[امامان معصوم]] {{عم}} است<ref>تفسیر الصافی، ۱/ ۱۴۷؛ معاد، ۲۱۰.</ref>. | ||
# '''چهارمین''' [[شاهد]]، [[فرشتگان]] الهیاند. به روز واپسین [[انسان]] در پیشگاه [[عدل الهی]] حضور مییابد و کنار او فرشتهای است که او را به [[محشر]] سوق میدهد و فرشتهای دیگر نیز هست که بر [[کردار]] او [[گواهی]] میدهد<ref>{{متن قرآن| وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ }}؛ سوره ق، آیه ۲۱.</ref>. | # '''چهارمین''' [[شاهد]]، [[فرشتگان]] الهیاند. به روز واپسین [[انسان]] در پیشگاه [[عدل الهی]] حضور مییابد و کنار او فرشتهای است که او را به [[محشر]] سوق میدهد و فرشتهای دیگر نیز هست که بر [[کردار]] او [[گواهی]] میدهد<ref>{{متن قرآن| وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ }}؛ سوره ق، آیه ۲۱.</ref>. | ||