اصحاب امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۹: خط ۹:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
از [[روایات]] استفاده می‌شود که [[اصحاب]] [[امام مهدی|امام زمان]] {{ع}} [[بعد از ظهور]] از ده هزار نفر کمتر نیست. [[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند که فرمود: ... هر گاه برای او [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} ـ ده هزار مرد جمع شد، پس در روی [[زمین]] معبودی به جز [[خدا]] باقی نمی‌ماند ...<ref>اعلام الوری، ص ۴۳۳</ref>. در اینکه مقصود از این [[روایات]] و روایاتی که [[اصحاب]] [[حضرت]] را ۳‌۱۳ نفر معین کرده چیست چند احتمال است:
از [[روایات]] استفاده می‌شود که [[اصحاب امام زمان]]{{ع}} [[بعد از ظهور]] از ده هزار نفر کمتر نیست. [[محمد بن مسلم]] از [[امام باقر]]{{ع}} نقل می‌کند که فرمود:... هر گاه برای او [[حضرت مهدی]]{{ع}} ـ ده هزار مرد جمع شد، پس در روی [[زمین]] معبودی به جز [[خدا]] باقی نمی‌ماند...<ref>اعلام الوری، ص۴۳۳</ref>. در اینکه مقصود از این روایات و روایاتی که [[اصحاب]] حضرت را ۳‌۱۳ نفر معین کرده چیست چند احتمال است:


# دو دسته کردن [[اصحاب]] [[حضرت]] به جهت [[اختلاف]] در درجات [[اخلاص]] آنها است، به این نحو که ۳‌۱۳ نفر از آنها در کمال درجه اخلاص‌اند، و بقیه تا ده هزار نفر یا ده هزار نفر دیگر در مرتبه‌ای پایین ترند.
# دو دسته کردن اصحاب حضرت به جهت [[اختلاف]] در درجات [[اخلاص]] آنها است، به این نحو که ۳‌۱۳ نفر از آنها در کمال درجه اخلاص‌اند، و بقیه تا ده هزار نفر یا ده هزار نفر دیگر در مرتبه‌ای پایین ترند.
# [[اختلاف]] دو دسته در سرعت ملحق شدن آنها و رسیدن آنان به [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} است، به این نحو که ۳‌۱۳ نفر از دیگران زودتر به [[حضرت]] ملحق می‌شوند.
# [[اختلاف]] دو دسته در سرعت [[ملحق شدن]] آنها و رسیدن آنان به حضرت مهدی{{ع}} است، به این نحو که ۳‌۱۳ نفر از دیگران زودتر به حضرت ملحق می‌شوند.
# [[اختلاف]] در سرعت [[ایمان]] و [[بیعت]] نمودن با [[حضرت]] است.
# اختلاف در سرعت [[ایمان]] و [[بیعت]] نمودن با حضرت است.
# [[اختلاف]] در [[دفاع]] نمودن از [[حضرت]] باشد به این معنا که ۳‌۱۳ نفر اولین دسته‌ای است که [[حضرت]] را [[یاری]] خواهند نمود.
# اختلاف در [[دفاع]] نمودن از حضرت باشد به این معنا که ۳‌۱۳ نفر اولین دسته‌ای است که حضرت را [[یاری]] خواهند نمود.
# [[اختلاف]] به لحاظ [[وظایف]] و کارهایی است که به جهت [[اختلاف]] درجات [[اصحاب]] به آنها محوّل خواهد شد. مثلاً ۳‌۱۳ نفر از [[فرماندهان]] و رئیسانند، بر خلاف بقیه افراد»<ref>[[علی ‎اصغر رضوانی|رضوانی، علی ‎اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۵۸۹.</ref>.
# اختلاف به لحاظ [[وظایف]] و کارهایی است که به جهت اختلاف درجات اصحاب به آنها محوّل خواهد شد. مثلاً ۳‌۱۳ نفر از [[فرماندهان]] و رئیسانند، بر خلاف بقیه افراد»<ref>[[علی ‎اصغر رضوانی|رضوانی، علی ‎اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص۵۸۹.</ref>.


== [[اصحاب عام امام مهدی]] ==
==[[اصحاب]] عام [[امام مهدی]] ==
پس از گرد آمدن [[یاران خاص]] حضرت در آغاز [[ظهور]]، نوبت به [[یاوران]] آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده [[یاری]] او می‌شوند. شمار [[یاوران]] آن حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "[[امام زمان]] {{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و رشید، و این [[یاران]] کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref>{{متن حدیث|مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] واقعی آن حضرتند که در دوران [[غیبت]] به [[شایستگی]] به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی خروج [[قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای [[ابا بصیر]]! خوشا به حال [[شیعیان]] [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر]] [[ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{متن حدیث|يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ {{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>
پس از گرد آمدن [[یاران خاص]] حضرت در آغاز ظهور، نوبت به [[یاوران]] آن حضرت می‌رسد. آنان به طور سریع در [[مکه]] جمع شده، آماده یاری او می‌شوند. شمار یاوران آن حضرت در ابتدا افزون بر ده هزار خواهد شد؛ چنان که [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: "[[امام زمان]]{{ع}} خروج نمی‌کند، مگر همراه [[یاران]] نیرومند و [[رشید]]، و این یاران کمتر از ده هزار نفر نیستند"<ref>{{متن حدیث|مَا يَخْرُجُ إِلَّا فِي أُولِي قُوَّةٍ وَ مَا يَكُونُ أُولُو الْقُوَّةِ أَقَلَّ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۶۵۴، ح۲۰.</ref>؛ آنچه در اینجا باید یادآور شد اینکه بخشی از [[یاران]]، همان [[شیعیان]] [[واقعی]] آن حضرتند که در [[دوران غیبت]] به [[شایستگی]] به [[وظایف]] خود عمل کرده‌اند. در این‌باره [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] می‌کند: [[امام]] در [[تفسیر]] این قول [[خدای تعالی]] {{متن قرآن|يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}}<ref>"روزی که پاره‌ای از نشانه‌های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلًا ایمان نیاورده یا خیری در ایمان آوردن خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد".</ref>؛ فرمود: یعنی [[خروج قائم]] [[منتظر]] ما، سپس فرمود: ای ابا [[بصیر]]! خوشا به حال شیعیان [[قائم]] ما، کسانی که در غیبتش [[منتظر ظهور]] او هستند و در حال ظهورش نیز [[فرمانبردار]] اویند. آنان [[اولیای خدا]] هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه [[اندوهگین]] می‌شوند"<ref>{{متن حدیث|يَعْنِي خُرُوجَ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ مِنَّا ثُمَّ قَالَ{{ع}} يَا أَبَا بَصِيرٍ طُوبَى لِشِيعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ فِي غَيْبَتِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ فِي ظُهُورِهِ أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‏}}؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۵۷.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص۲۱۵ - ۲۱۶.</ref>


== [[اصحاب خاص امام مهدی]] ==
== [[اصحاب خاص امام مهدی]] ==
[[یاران]] خاص [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ [[سیصد و سیزده]] نفرند و [[احادیث]] فراوانی در [[ستایش]] این گروه وارد شده است. از ویژگی‌های این یاران این است که بیشتر آنان در سن جوانی‌‏اند و دارای افکاری متحد و آرایی یکنواخت بوده و دل‏های‏شان به هم پیوسته است. [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} در این‏ باره فرمود: "همانا [[یاران]] [[امام مهدی|قائم]] {{ع}} همگی جوانند و پیر میانشان نیست؛ مگر به اندازه [[سرمه در چشم]] یا به [[قدر]] نمک در توشه راه و کمترین چیز در توشه راه، نمک است<ref> {{متن حدیث|إِنَ‏ أَصْحَابَ‏ الْقَائِمِ‏ شَبَابٌ‏ لَا كُهُولَ‏ فِيهِمْ‏ إِلَّا كَالْكُحْلِ‏ فِي‏ الْعَيْنِ‏ أَوْ كَالْمِلْحِ فِي الزَّادِ وَ أَقَلُّ الزَّادِ الْمِلْحُ‏‏‏}}، نعمانی، الغیبة، ص ۳۱۵، ح ۱۰.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۹۳ -۴۹۶؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۰۵.</ref>
[[یاران خاص]] [[حضرت مهدی]]{{ع}}‏ [[سیصد و سیزده]] نفرند و [[احادیث]] فراوانی در [[ستایش]] این گروه وارد شده است. از ویژگی‌های این یاران این است که بیشتر آنان در سن جوانی‌‏اند و دارای افکاری [[متحد]] و آرایی یکنواخت بوده و دل‏های‏شان به هم پیوسته است. [[حضرت علی]]{{ع}} در این‏ باره فرمود: "همانا [[یاران قائم]]{{ع}} همگی جوانند و پیر میانشان نیست؛ مگر به اندازه [[سرمه در چشم]] یا به قدر نمک در [[توشه]] راه و کمترین چیز در توشه راه، نمک است<ref> {{متن حدیث|إِنَ‏ أَصْحَابَ‏ الْقَائِمِ‏ شَبَابٌ‏ لَا كُهُولَ‏ فِيهِمْ‏ إِلَّا كَالْكُحْلِ‏ فِي‏ الْعَيْنِ‏ أَوْ كَالْمِلْحِ فِي الزَّادِ وَ أَقَلُّ الزَّادِ الْمِلْحُ‏‏‏}}، نعمانی، الغیبة، ص۳۱۵، ح ۱۰.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۴۹۳ -۴۹۶؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۰۵.</ref>


== پرسش مستقیم ==
== پرسش مستقیم ==
۱۲۹٬۶۸۱

ویرایش