←منابع
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
==عقوبتهای نازل شده بر [[یهود]]== | ==عقوبتهای نازل شده بر [[یهود]]== | ||
با توجه به این که [[یهودیان]] در مقابل نعمتهای عظیم [[الهی]]، راه [[کفر]] و [[معصیت]] را در پیش گرفتند، در نتیجه آن به عقوبتهای گوناگونی [[مبتلا]] شدند. مهمترین [[عقوبت]] آنان این بود که [[خداوند]] [[هدایت]] و [[رحمت]] خود را از آنان قطع کرد آنان را مورد [[لعن]] خویش قرار داد: {{متن قرآن|مِّ...وَلَـٰكِن لَّعَنَهُمُ ٱللَّهُ بِكُفْرِهِمْ...}}<ref>سوره نساء، آیه ۴۶.</ref> از دیگر عقوبتهای الهی آن بود که یهودیان به مدت ۴۰ سال در بیابان [[سرگردان]] بودند به گونهای که پس از مدّتی راه پیمایی میدیدند دوباره به جای اوّلشان بازگشتهاند: <ref>تبیان، ج۱، ص۲۵۹.</ref> {{متن قرآن|أَرْبَعِينَ سَنَةًۭ يَتِيهُونَ فِى ٱلْأَرْضِ}}<ref> سوره مائده، آیه ۲۶.</ref> [[آیات]] ۴ تا ۷ [[سوره اسراء]] این مطلب را بیان کردهاند که [[بنی اسرائیل]] دوبار در [[سرزمین]] [[بیت المقدس]]، فسادی عظیم بر پا کرده و به صورتی وقیحانه [[گردنکشی]] میکنند. در هر دو بار خداوند یهود را به شدّت [[مجازات]] کرده و بندگانی را میفرستد تا با کشته و زخمی کردن آنان، [[شکست]] سنگینی را بر آنها [[تحمیل]] کرده و آنان را به [[خواری]] و [[ذلّت]] بکشانند. امروزه نیز [[مشاهده]] میکنیم که یهودیان فسادی عظیم در [[سرزمین فلسطین]] بر پا کرده و جنایتی هولناک و بیسابقه را رقم میزنند. از [[آیات قرآن]] میتوان فهمید که این بار هم خداند آنان را به شدّت [[عقوبت]] نموده و به دست [[لشکر اسلام]] به خاک [[ذلّت]] و [[مسکنت]] مینشاند. به [[امید]] روزی که [[شاهد]] [[پیروزی]] لشکر اسلام و [[شکست]] [[صهیونیست]] [[جهانی]] و [[خواری]] آنان باشیم.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[یهود از منظر قرآن (مقاله)|یهود از منظر قرآن]]</ref> | با توجه به این که [[یهودیان]] در مقابل نعمتهای عظیم [[الهی]]، راه [[کفر]] و [[معصیت]] را در پیش گرفتند، در نتیجه آن به عقوبتهای گوناگونی [[مبتلا]] شدند. مهمترین [[عقوبت]] آنان این بود که [[خداوند]] [[هدایت]] و [[رحمت]] خود را از آنان قطع کرد آنان را مورد [[لعن]] خویش قرار داد: {{متن قرآن|مِّ...وَلَـٰكِن لَّعَنَهُمُ ٱللَّهُ بِكُفْرِهِمْ...}}<ref>سوره نساء، آیه ۴۶.</ref> از دیگر عقوبتهای الهی آن بود که یهودیان به مدت ۴۰ سال در بیابان [[سرگردان]] بودند به گونهای که پس از مدّتی راه پیمایی میدیدند دوباره به جای اوّلشان بازگشتهاند: <ref>تبیان، ج۱، ص۲۵۹.</ref> {{متن قرآن|أَرْبَعِينَ سَنَةًۭ يَتِيهُونَ فِى ٱلْأَرْضِ}}<ref> سوره مائده، آیه ۲۶.</ref> [[آیات]] ۴ تا ۷ [[سوره اسراء]] این مطلب را بیان کردهاند که [[بنی اسرائیل]] دوبار در [[سرزمین]] [[بیت المقدس]]، فسادی عظیم بر پا کرده و به صورتی وقیحانه [[گردنکشی]] میکنند. در هر دو بار خداوند یهود را به شدّت [[مجازات]] کرده و بندگانی را میفرستد تا با کشته و زخمی کردن آنان، [[شکست]] سنگینی را بر آنها [[تحمیل]] کرده و آنان را به [[خواری]] و [[ذلّت]] بکشانند. امروزه نیز [[مشاهده]] میکنیم که یهودیان فسادی عظیم در [[سرزمین فلسطین]] بر پا کرده و جنایتی هولناک و بیسابقه را رقم میزنند. از [[آیات قرآن]] میتوان فهمید که این بار هم خداند آنان را به شدّت [[عقوبت]] نموده و به دست [[لشکر اسلام]] به خاک [[ذلّت]] و [[مسکنت]] مینشاند. به [[امید]] روزی که [[شاهد]] [[پیروزی]] لشکر اسلام و [[شکست]] [[صهیونیست]] [[جهانی]] و [[خواری]] آنان باشیم.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[یهود از منظر قرآن (مقاله)|یهود از منظر قرآن]]</ref> | ||
==ویژگیهای [[انحرافی]] [[یهود]] از نظر [[قرآن]]== | |||
از نظر [[آموزههای قرآنی]]، [[یهودیان]] از [[قوم]] و [[ملت]] [[بنی اسرائیل]]، با آنکه از بیشترین [[پیامبران الهی]] با [[بینات]] و [[آیات]] روشن و [[معجزات]] برخوردار<ref>بقره، آیه ۲۱۱؛ مائده، آیات ۲۰ و ۳۲؛ نساء، آیات ۱۶۳ تا ۱۶۵</ref> بلکه خود از [[فرزندان]] و اقوم ایشان بودند، ولی بیشترین [[انحرافات]] را نیز همین قوم از [[آموزههای وحیانی]] [[کتب آسمانی]] و [[شرایع الهی]] داشتهاند؛ چنان که با حضور [[پیامبری]] [[موسی]]{{ع}} و معجزات دهگانه، خواهان [[بت پرستی]] شده<ref>{{متن قرآن|وَجَـٰوَزْنَا بِبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱلْبَحْرَ فَأَتَوْا۟ عَلَىٰ قَوْمٍۢ يَعْكُفُونَ عَلَىٰٓ أَصْنَامٍۢ لَّهُمْ قَالُوا۟ يَـٰمُوسَى ٱجْعَل لَّنَآ إِلَـٰهًۭا كَمَا لَهُمْ ءَالِهَةٌۭ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌۭ تَجْهَلُونَ * إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ مُتَبَّرٌۭ مَّا هُمْ فِيهِ وَبَـٰطِلٌۭ مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ * قَالَ أَغَيْرَ ٱللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَـٰهًۭا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ}} «و بنی اسرائیل را از دریا گذراندیم آنگاه آنان به قومی رسیدند که به پرستش بتهایی که داشتند رو آورده بودند، گفتند: ای موسی! برای ما خدایی بگمار چنان که آنان خدایانی دارند، (موسی) گفت: به راستی که شما قومی نادانید * بیگمان آنچه اینان میکنند از هم پاشیده است و آنچه میکردند باطل است * (نیز) گفت: آیا خدایی جز خداوند برایتان بجویم در حالی که او شما را بر جهانیان برتری داده است؟» سوره اعراف، آیه ۱۳۸-۱۴۰.</ref> و همچنین با حضور پیامبری چون [[هارون]]{{ع}} در [[زمان]] [[میقات]] موسی{{ع}} عملا دست از [[خداپرستی]] کشیده و به گوساله پرستی رو آوردند و حتی [[حضرت هارون]]{{ع}} از [[ترس]] کشتن و جلوگیری از [[تفرقه]] در [[امت]]، ضمن [[اعتراض]] و [[راهنمایی]] هیچ عمل انتقامی انجام نمیدهد؛ زیرا در موقعیت [[ضعف]] قرار میگیرد تا جایی که کاری از دست ایشان بر نمیآید<ref>{{متن قرآن|وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَـٰرُونُ مِن قَبْلُ يَـٰقَوْمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِۦ وَإِنَّ رَبَّكُمُ ٱلرَّحْمَـٰنُ فَٱتَّبِعُونِى وَأَطِيعُوٓا۟ أَمْرِى * قَالُوا۟ لَن نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عَـٰكِفِينَ حَتَّىٰ يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَىٰ * قَالَ يَـٰهَـٰرُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوٓا۟ * أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِى * قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِى وَلَا بِرَأْسِىٓ إِنِّى خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِى}} «و بیگمان پیش از آن هارون به آنان گفته بود که: ای قوم من! شما با این (گوساله) آزمون شدهاید و پروردگار شما (خداوند) بخشنده است پس، از من پیروی و از دستور من فرمانبرداری کنید * گفتند: یکسره در خدمت آن (گوساله) خواهیم بود تا موسی نزد ما باز گردد * (موسی) گفت: ای هارون! چون دیدی که گمراه شدهاند چه چیز تو را باز داشت * از اینکه از من پیروی کنی؟ آیا از فرمان من سرپیچی کردی؟ * (هارون) گفت: ای پسر مادرم! موی ریش و سرم را مگیر، من ترسیدم که بگویی میان بنی اسرائیل جدایی افکندی و گفته مرا پاس نداشتی» سوره طه، آیه ۹۰-۹۴.</ref>. | |||
بر اساس گزارشهای [[قرآنی]]، این [[قوم]] عنود و لجوج پس از [[حضرت موسی]]{{ع}} در [[زمان]] [[حضرت عیسی]]{{ع}} به [[احزاب]] مخلتف [[فکری]] و گرایشی تبدیل شدند و هر گروهی به داشتههای خویش فرحناک بود و زیر بار دیگری نمیرفت و این گونه [[وحدت]] و [[اتحاد]] میان [[امت]] را نابود کردند. آنان بر خلاف [[عهد]] و [[پیمان الهی]] به جای [[احسان به والدین]]، [[خویشاوندان]]، [[یتیمان]] و [[مستمندان]]، همه این اصول [[الهی]] و [[اخلاقی]] را زیر پا نهادند و تنها گروهی اندک به این [[پیمان]] [[وفادار]] ماندند.<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَانًۭا وَذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَقُولُوا۟ لِلنَّاسِ حُسْنًۭا وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِّنكُمْ وَأَنتُم مُّعْرِضُونَ}} «و (یاد کنید) آنگاه را که از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم که جز خداوند را نپرستید و با پدر و مادر و خویشاوند و یتیمان و بیچارگان نیکی کنید و با مردم سخن خوب بگویید و نماز را بر پا دارید و زکات بدهید؛ سپس جز اندکی از شما، پشت کردید در حالی که (از حق) رویگردان بودید» سوره بقره، آیه ۸۳.</ref> | |||
[[خدا]] به [[یهودیان]] بر اساس [[سنت الهی]] خویش [[وعده]] داد اگر [[احسان]] و [[نیکوکاری]] کنند، خدا نه تنها به آنان [[کتب الهی]] و نعمتهای دیگر میدهد و از [[نصرت]] و [[پیروزی]] بهره مند میسازد و بر [[دشمنان]] غلیه میدهد؛ و اگر [[بدی]] و [[زشتی]] کنند، به خودشان کرده و همه [[نعمتهای الهی]] از آنان سلب شده و گرفتار [[ذلت]] و [[خواری]] و [[غضب الهی]] در [[دنیا]] و [[عذاب اخروی]] میشوند؛ زیرا سنت الهی بر این است که احسان جواب احسان و بدی پاسخ بدی است؛ زیرا [[عدالت]] تقابلی و مثلی چنین اقتضایی دارد.<ref>اسراء، آیات ۴ تا ۷؛ انعام، آیه ۱۵۴؛ صافات، آیات ۱۱۲ تا ۱۲۱؛ بقره، آیه ۱۹۴</ref> | |||
گزارشهای [[قرآنی]] بیان میکند با آنکه یهودیان خود در دورانی چون دوران [[فرعونی]] گرفتار [[استضعاف]] و [[استثمار]] حتی بهره کشی جنسی و [[قتل]] بودند و در ذلت به سر میبرند، اما وقتی خود به [[قدرت]] و [[حاکمیت]] و [[حکومت]] رسیدند چنین کردند.<ref>اعراف، آیه ۱۳۷ و ۱۵۹ تا ۱۶۶؛ قصص، آیات ۴ و ۵</ref> | |||
خدا گزارش میکند [[بنی اسرائیل]] و یهودیان در برابر [[نهی الهی]] [[استکبار]] میورزیدند<ref>اعراف، آیات ۱۵۹ تا ۱۶۳</ref>؛ زیرا این [[روحیه]] و رویه آنان در برابر [[حق]] و [[پیامبران الهی]] بوده و وقتی به قدرت و [[ثروت]] میرسیدند، فرحناک و بد مست میشدند و [[عهد]] و [[پیمان الهی]] را میشکستند.<ref>بقره، آیات ۸۳ و ۹۷ و ۲۴۶ و ۲۴۷</ref> از نظر [[قرآن]]، روحیه [[تکبر]] و رویه استکباری یهودیان موجب شد تا آنان به [[تکذیب پیامبران]] [[الهی]] بلکه قتل آنان رو آورند که البته [[کیفر]] چنین روحیه و رویه را نیز بارها با [[کیفر الهی]] در دنیا از جمله ذلت و [[مسکنت]] و آوارگی بلکه حتی [[مسخ]] به بوزینه دریافت کردند.<ref>اعراف، آیات ۱۶۳ و ۱۶۶؛ بقره، ۶۱ و ۹۰؛ آل عمران، آیه ۱۱۲</ref> | |||
از نظر [[آموزههای وحیانی قرآن]]، همین روحیه تکبر و رویه استکباری موجب میشود تا خود را [[برتر]] از همه جهانیان بدانند و خود را «ابناء [[الله]]» و [[فرزندان]] [[خدا]] بدانند<ref>{{متن قرآن|وَقَالَتِ ٱلْيَهُودُ وَٱلنَّصَـٰرَىٰ نَحْنُ أَبْنَـٰٓؤُا۟ ٱللَّهِ وَأَحِبَّـٰٓؤُهُۥ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم بَلْ أَنتُم بَشَرٌۭ مِّمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَلِلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَإِلَيْهِ ٱلْمَصِيرُ}} «و یهودیان و مسیحیان گفتند: ما فرزندان خداوند و دوستان اوییم؛ بگو: پس چرا شما را برای گناهانتان عذاب میکند؟ خیر، شما نیز بشری هستید از همان کسان که آفریده است، هر که را بخواهد میبخشاید و هر که را بخواهد عذاب میکند و فرمانفرمایی آسمانها و زمین و آنچه» سوره مائده، آیه ۱۸.</ref> و فضلیت و [[برتری]] خویش را به رخ جهانیان بکشانند.<ref>{{متن قرآن|ٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مِيثَـٰقِهِۦ وَيَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ}} «همان کسان که پیمان با خداوند را پس از بستن آن میشکنند و چیزی را که خداوند فرمان به پیوند آن داده است میگسلند و در زمین تباهی میورزند، آنانند که زیانکارند» سوره بقره، آیه ۲۷.</ref> این نگاه [[برتری جویی]] همانند نگاه [[ابلیس]] با تعبیر {{متن قرآن|أَنَا۠ خَيْرٌۭ مِّنْهُ}}<ref>{{متن قرآن|قَالَ يَـٰٓإِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَىَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ ٱلْعَالِينَ * قَالَ أَنَا۠ خَيْرٌۭ مِّنْهُ خَلَقْتَنِى مِن نَّارٍۢ وَخَلَقْتَهُۥ مِن طِينٍۢ}} «فرمود: ای ابلیس! چه چیز تو را از فروتنی برای چیزی که به دست خویش آفریدم، باز داشت؟ سرکشی کردی یا از والا رتبگانی؟ * گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفریدی و او را از گل» سوره ص، آیه ۷۵-۷۶.</ref> موجب میشود تا نه تنها [[اصول اخلاقی]] را نسبت به دیگران مراعات نکنند و در [[امانت]] [[خیانت]] ورزند<ref>{{متن قرآن|وَمِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍۢ يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍۢ لَّا يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَآئِمًۭا ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا۟ لَيْسَ عَلَيْنَا فِى ٱلْأُمِّيِّـۧنَ سَبِيلٌۭ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ}} «و از اهل کتاب کسی هست که اگر دارایی فراوانی بدو بسپاری به تو باز پس میدهد و از ایشان کسی نیز هست که چون دیناری بدو بسپاری به تو باز نخواهد داد مگر آنکه پیوسته بر سرش ایستاده باشی؛ این بدان روی است که آنان میگویند: درباره بیسوادان راهی (برای بازخواست) بر ما نیست و بر خداوند دروغ میبندند با آنکه خود میدانند» سوره آلعمران، آیه ۷۵.</ref>، بلکه هر گونه [[فساد]] و افسادی را نسبت جهانیان داشته باشند.<ref>{{متن قرآن|وَقَضَيْنَآ إِلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ فِى ٱلْكِتَـٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى ٱلْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّۭا كَبِيرًۭا}} «و به بنی اسرائیل در کتاب (تورات) خبر دادیم که دو بار در این سرزمین تباهی میورزید و گردنکشی بزرگی میکنید» سوره اسراء، آیه ۴.</ref> از همین روست که [[خدا]] به [[یهودیان]] هشدار میدهد اگر این [[روحیه]] و روحیه [[علو]] و [[تکبر]] و [[استکبار]] را نسبت به دیگران داشته باشند و راه فساد و [[افساد]] را در پیش گیرند، [[خشم]] و [[غضب الهی]] را به [[جان]] میخرند و خدا در نهایت از آنان [[انتقام]] خواهد گرفت. | |||
از نظر [[قرآن]]، یهودیان مردمی [[قانون]] شکن و [[اسرافکار]] به ویژه در [[قتل]] و [[خونریزی]] بیگناهان و نیز مردمی [[فاسد]] [[مفسد]]<ref>{{متن قرآن|مِنْ أَجْلِ ذَٰلِكَ كَتَبْنَا عَلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ أَنَّهُۥ مَن قَتَلَ نَفْسًۢا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ ٱلنَّاسَ جَمِيعًۭا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَآ أَحْيَا ٱلنَّاسَ جَمِيعًۭا وَلَقَدْ جَآءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِٱلْبَيِّنَـٰتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًۭا مِّنْهُم بَعْدَ ذَٰلِكَ فِى ٱلْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ}} «به همین روی بر بنی اسرائیل مقرر داشتیم که هرکس تنی را -جز به قصاص یا به کیفر تبهکاری در روی زمین- بکشد چنان است که تمام مردم را کشته است و هر که آن را زنده بدارد چنان است که همه مردم را زنده داشته است؛ و بیگمان پیامبران ما برای آنان برهانها (ی روشن) آوردند آنگاه بسیاری از ایشان از آن پس، در زمین گزافکارند» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref>، همکار و همدست با [[جباران]] [[فرعونی]]<ref>{{متن قرآن|فَمَآ ءَامَنَ لِمُوسَىٰٓ إِلَّا ذُرِّيَّةٌۭ مِّن قَوْمِهِۦ عَلَىٰ خَوْفٍۢ مِّن فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِمْ أَن يَفْتِنَهُمْ وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلْمُسْرِفِينَ}} «اما هیچ کس (سخن) موسی را باور نکرد جز فرزندانی از قوم وی، (آن هم) با ترس آنکه فرعون و سرکردگانشان آنان را به بلا افکنند و بیگمان فرعون در (سر) زمین (مصر) بلند پروازی کرد و او به راستی از گزافکاران بود» سوره یونس، آیه ۸۳.</ref>، [[دشمنی]] با [[پیامبران]] حتی [[حضرت موسی]] و پیروانش، [[مقاومت]] در برابر [[حاکمیت]] و [[حکومت]] [[مردمان]] [[مؤمن]] [[الهی]] (بقره، [[آیات]] ۲۴۶ و ۲۴۷)، [[خیانت]] پیشگی<ref>{{متن قرآن|وَلَقَدْ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَـٰقَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ ٱثْنَىْ عَشَرَ نَقِيبًۭا وَقَالَ ٱللَّهُ إِنِّى مَعَكُمْ لَئِنْ أَقَمْتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَيْتُمُ ٱلزَّكَوٰةَ وَءَامَنتُم بِرُسُلِى وَعَزَّرْتُمُوهُمْ وَأَقْرَضْتُمُ ٱللَّهَ قَرْضًا حَسَنًۭا لَّأُكَفِّرَنَّ عَنكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَلَأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ فَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ * فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَـٰقَهُمْ لَعَنَّـٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَـٰسِيَةًۭ يُحَرِّفُونَ ٱلْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِۦ وَنَسُوا۟ حَظًّۭا مِّمَّا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىٰ خَآئِنَةٍۢ مِّنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنْهُمْ فَٱعْفُ عَنْهُمْ وَٱصْفَحْ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ}} «و به راستی خداوند از بنی اسرائیل پیمان گرفت و از ایشان دوازده سرپرست را برانگیختیم و خداوند فرمود: من با شمایم؛ اگر نماز را بر پا داشتید و زکات پرداختید و به پیامبران من ایمان آوردید و آنان را یاری کردید و به خداوند وامی نکو پرداختید من از گناهان شما چشم میپوشم و شما را به بوستانهایی در میآورم که از بن آنها جویبارها روان است، پس از آن، هر یک از شما کفر ورزد بیگمان راه میانه را گم کرده است * پس، برای پیمانشکنی لعنتشان کردیم و دلهاشان را سخت گردانیدیم زیرا عبارات (کتاب آسمانی) را از جای خویش پس و پیش میکردند و بخشی از آنچه را بدیشان یادآور شده بودند از یاد بردند و تو پیوسته از خیانت آنان- جز شمار اندکی از ایشان- آگاهی مییابی؛ آنان را ببخشای و درگذر! بیگمان خداوند نیکوکاران را دوست میدارد» سوره مائده، آیه ۱۲-۱۳.</ref>، [[تجاوزگری]] و [[تعدی]]<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ قُلْتُمْ يَـٰمُوسَىٰ لَن نَّصْبِرَ عَلَىٰ طَعَامٍۢ وَٰحِدٍۢ فَٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلْأَرْضُ مِنۢ بَقْلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ ٱلَّذِى هُوَ أَدْنَىٰ بِٱلَّذِى هُوَ خَيْرٌ ٱهْبِطُوا۟ مِصْرًۭا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ ٱلذِّلَّةُ وَٱلْمَسْكَنَةُ وَبَآءُو بِغَضَبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا۟ وَّكَانُوا۟ يَعْتَدُونَ}} «و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! هرگز یک (رنگ) خوراک را برنمیتابیم به خاطر ما از پروردگارت بخواه تا برای ما از آنچه زمین میرویاند، از سبزی و خیار و سیر و عدس و پیاز، بر آورد. او گفت: آیا چیز پستتر را به جای چیز بهتر میخواهید؟ به شهری فرود آیید که (آنجا) آنچه خواستید در اختیار شماست؛ و مهر خواری و تهیدستی بر آنان زده شد و سزاوار خشم خداوند شدند زیرا نشانههای خداوند را انکار میکردند و پیامبران را ناحقّ میکشتند؛ این بدان روی بود که سرکشی ورزیدند و از اندازه، میگذشتند» سوره بقره، آیه ۶۱.</ref>، [[اعراض]] از پذیرش [[آیات الهی]]<ref>{{متن قرآن|أَفَلَا يَتُوبُونَ إِلَى ٱللَّهِ وَيَسْتَغْفِرُونَهُۥ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ * مَّا ٱلْمَسِيحُ ٱبْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌۭ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ ٱلرُّسُلُ وَأُمُّهُۥ صِدِّيقَةٌۭ كَانَا يَأْكُلَانِ ٱلطَّعَامَ ٱنظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ ثُمَّ ٱنظُرْ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ}} «بنابراین آیا به سوی خداوند باز نمیگردند و از او آمرزش نمیخواهند؟ در حالی که خداوند آمرزندهای بخشاینده است * مسیح پسر مریم جز پیامبری نبود که پیش از او (نیز) پیامبران (بسیار) گذشتند و مادر او زنی بسیار راستکردار بود؛ هر دو غذا میخوردند؛ بنگر چگونه آیات (خویش) را برای آنان روشن میداریم سپس بنگر به کجا باز گردانده میشوند!» سوره مائده، آیه ۷۴-۷۵.</ref>، بلکه حتی رویگردانی از [[بندگی]] و [[پرسش]] [[خدای یکتا]] و یگانه و [[گرایش]] به [[شرک]]<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَانًۭا وَذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَقُولُوا۟ لِلنَّاسِ حُسْنًۭا وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنكُمْ وَأَنتُم مُّعْرِضُونَ}} «و (یاد کنید) آنگاه را که از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم که جز خداوند را نپرستید و با پدر و مادر و خویشاوند و یتیمان و بیچارگان نیکی کنید و با مردم سخن خوب بگویید و نماز را بر پا دارید و زکات بدهید؛ سپس جز اندکی از شما، پشت کردید در حالی که (از حق) رویگردان بودید» سوره بقره، آیه ۸۳.</ref>، ترک و [[اعراض]] از [[عهد الهی]]، اعراض از [[احکام]] و [[معارف]] [[تورات]] آسمانی<ref>بقره، آیات ۶۰ تا ۶۴</ref> و مانند آنها هستند. | |||
آنان به [[سادگی]] به [[خدا]] [[افترا]] میزنند<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ قَالَ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ يَـٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ إِنِّى رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيْكُم مُّصَدِّقًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ ٱلتَّوْرَىٰةِ وَمُبَشِّرًۢا بِرَسُولٍۢ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِى ٱسْمُهُۥٓ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَآءَهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ قَالُوا۟ هَـٰذَا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ * وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعَىٰٓ إِلَى ٱلْإِسْلَـٰمِ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ}} «و (یاد کن) آنگاه را که عیسی پسر مریم گفت: ای بنی اسرائیل! من فرستاده خداوند به سوی شمایم، توراتی را که پیش از من بوده است راست میشمارم و نویددهنده به پیامبری هستم که پس از من خواهد آمد، نام او احمد است؛ امّا چون برای آنان برهانها (ی روشن) آورد، گفتند: این جادویی آشکار است * و ستمکارتر از آنکه بر خداوند دروغ بندد در حالی که به اسلام فرا خوانده میشود کیست؟ و خداوند قوم ستمگر را راهنمایی نمیکند» سوره صف، آیه ۶-۷.</ref> و [[افساد]] مکرر در [[جامعه]] و میان [[مردم]] رو میآورند و از امکانات مادی و [[قدرت]] و [[ثروت]] خویش برای [[افساد در زمین]] بهره میگیرند<ref>{{متن قرآن|وَقَضَيْنَآ إِلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ فِى ٱلْكِتَـٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى ٱلْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّۭا كَبِيرًۭا * فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ أُولَىٰهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًۭا لَّنَآ أُو۟لِى بَأْسٍۢ شَدِيدٍۢ فَجَاسُوا۟ خِلَـٰلَ ٱلدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًۭا مَّفْعُولًا * ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ ٱلْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَأَمْدَدْنَـٰكُم بِأَمْوَٰلٍۢ وَبَنِينَ وَجَعَلْنَـٰكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا * إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ ٱلْـَٔاخِرَةِ لِيَسُـۥٓـُٔوا۟ وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا۟ ٱلْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ وَلِيُتَبِّرُوا۟ مَا عَلَوْا۟ تَتْبِيرًا}} «و به بنی اسرائیل در کتاب (تورات) خبر دادیم که دو بار در این سرزمین تباهی میورزید و گردنکشی بزرگی میکنید * و چون وعده نخست (از) آن دو (تباهی) فرا رسد بندگانی سخت جنگاور را که داریم بر شما برمیانگیزیم که درون خانهها را جست و جو میکنند و (این) وعدهای انجام یافتنی است * سپس پیروزی بر آنان را دوباره بهره شما میکنیم و با داراییها و پسران به شما یاری میرسانیم و شمار شما را افزونتر میگردانیم * اگر نیکی ورزید به خویش نیکی ورزیدهاید و اگر بدی کنید به خویش کردهاید و چون وعده فرجامین فرا رسد (بندگانی دیگر را میفرستیم) تا چهرههایتان را اندوهبار گردانند و در آن مسجد وارد گردند چنان که بار نخست وارد آن شده بودند و تا بر هر چه دست یابند از میان بردارند» سوره اسراء، آیه ۷.</ref> و همین امور موجب میشود تا دوباره به [[ذلت]] و [[خواری]] و [[مسکنت]] و آوارگی در همین [[دنیا]] دچار شوند. | |||
از نظر [[قرآن]]، [[اذیت]] و آزارهایی [[یهود]] نسبت به [[پیامبران]] حتی [[حضرت موسی]]{{ع}} یکی از عوامل [[انحراف]] [[دل]] آنان از [[حق]] و مسیر [[الهی]] و مایه [[گمراهی]] و [[محرومیت]] آنان از [[لطف]] و [[هدایت الهی]] است.<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ يَـٰقَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِى وَقَد تَّعْلَمُونَ أَنِّى رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زَاغُوٓا۟ أَزَاغَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَـٰسِقِينَ}} «و (یاد کن) آنگاه را که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من! چرا مرا آزار میدهید با آنکه میدانید من پیامبر خداوند به سوی شمایم؟ و چون (از حق) بگشتند خدا دلهایشان را بگردانید و خداوند قوم نافرمان را راهنمایی نمیکند» سوره صف، آیه ۵.</ref> چنان که از نظر [[قرآن]]، [[اعمال]] [[فسق]] آمیز آنان نیز خود عاملی برای [[سنگدلی]] و عدم [[ایمان]] آوری آنان نسبت به [[پیامبران الهی]] شده است. | |||
از نظر قرآن، تنها [[توده]] [[یهود]] رفتارهای نادرست و ضد [[اخلاقی]] و ضد [[دینی]] نداشتند، بلکه [[عالمان]] آنان با [[تحریفگری]] و [[بدعت در دین]] مانع جدی بر سر راه [[حقیقت ایمان]] [[مردم]] بودند و [[اجازه]] نمیدادند تا مردم با [[حقایق]] توراتی آشنا شوند، بلکه با جایگزین دست نوشتههای خویش به جای [[تورات]]، [[دین الهی]] را [[تحریف]] کرده و مردم را به [[گمراهی]] کشاندند.<ref>بقره، آیه ۷۹؛ آل عمران، آیات ۹۳ و ۹۴</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود (مقاله)|عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود]]</ref> | |||
==عوامل [[ذلت]] [[یهود]] و [[انحطاط]] آنان== | |||
از نظر [[قرآن]]، [[سنت الهی]] بر این است که اگر کسی در مسیر [[ایمان]] و [[عمل صالح]] و [[صراط مستقیم]] [[هدایت]] عمل و [[زندگی]] کند، از [[برکات الهی]] در [[دنیا]] و [[آخرت]] بهره مند میشود. از جمله این آثار میتوان به دست یابی به [[حکومت]] و [[حاکمیت]] و [[قدرت]] و [[ثروت]] اشاره کرد. از نظر قرآن، [[یهودیان]] به سبب ایمان، [[اطاعت پذیری]]، [[صبر]] و [[استقامت]] در [[راه خدا]]، [[پیروی]] از [[رهبران الهی]]، [[جهاد در راه خدا]]، و [[امداد]] و [[نصرت]] خاص [[الهی]] به حاکمیت و حکومت دست مییابند<ref>اسراء، آیات ۲ تا ۷؛ قصص، آیات ۵ و ۶؛ صافات، آیات ۱۱۵ و ۱۱۶؛ بقره، آیات ۲۴۵ تا ۲۴۸؛ اعراف، آیه ۱۳۷</ref>، اما همین [[مردم]] بر اساس [[سنت]] دیگر الهی اگر بر خلاف این امور زندگی خود را سامان دهند، گرفتار [[غضب]] و [[خشم الهی]] شده و به ذلت و [[خواری]] میشوند؛ چنان که به سبب [[تجاوزگری]] و [[اختلاف دینی]] و [[اجتماعی]]<ref>{{متن قرآن|وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحُكْمَ وَٱلنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنَـٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِ وَفَضَّلْنَـٰهُمْ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ * وَءَاتَيْنَـٰهُم بَيِّنَـٰتٍۢ مِّنَ ٱلْأَمْرِ فَمَا ٱخْتَلَفُوٓا۟ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلْعِلْمُ بَغْيًۢا بَيْنَهُمْ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِى بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فِيمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ}} «و به راستی ما به بنی اسرائیل کتاب (آسمانی) و داوری و پیامبری دادیم و به آنان از چیزهای پاکیزه، روزی بخشیدیم و آنها را بر جهانیان (در زمان خودشان) برتری دادیم * و به آنان از کار (شریعت) برهانهایی (روشن) بخشیدیم پس، اختلاف نورزیدند مگر پس از آنکه به دانش دست یافتند (آن هم) از سر افزونجویی میان خود؛ بیگمان پروردگارت روز رستخیز میان آنان در آنچه اختلاف میورزیدند داوری خواهد کرد» سوره جاثیه، آیه ۱۶-۱۷.</ref>، [[قتل]] [[پیامبران]]<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ قُلْتُمْ يَـٰمُوسَىٰ لَن نَّصْبِرَ عَلَىٰ طَعَامٍۢ وَٰحِدٍۢ فَٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلْأَرْضُ مِنۢ بَقْلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ ٱلَّذِى هُوَ أَدْنَىٰ بِٱلَّذِى هُوَ خَيْرٌ ٱهْبِطُوا۟ مِصْرًۭا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ ٱلذِّلَّةُ وَٱلْمَسْكَنَةُ وَبَآءُو بِغَضَبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا۟ وَّكَانُوا۟ يَعْتَدُونَ}} «و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! هرگز یک (رنگ) خوراک را برنمیتابیم به خاطر ما از پروردگارت بخواه تا برای ما از آنچه زمین میرویاند، از سبزی و خیار و سیر و عدس و پیاز، بر آورد. او گفت: آیا چیز پستتر را به جای چیز بهتر میخواهید؟ به شهری فرود آیید که (آنجا) آنچه خواستید در اختیار شماست؛ و مهر خواری و تهیدستی بر آنان زده شد و سزاوار خشم خداوند شدند زیرا نشانههای خداوند را انکار میکردند و پیامبران را ناحقّ میکشتند؛ این بدان روی بود که سرکشی ورزیدند و از اندازه، میگذشتند» سوره بقره، آیه ۶۱.</ref>، [[کفر]] و [[کفران نعمت]] و مانند آنها گرفتار [[لعن]] و [[نفرین]]<ref>{{متن قرآن|لُعِنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنۢ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ عَلَىٰ لِسَانِ دَاوُۥدَ وَعِيسَى ٱبْنِ مَرْيَمَ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا۟ وَّكَانُوا۟ يَعْتَدُونَ}} «کافران از بنی اسرائیل بر زبان داوود و عیسی پسر مریم لعنت شدهاند از این رو که نافرمانی ورزیدند و تجاوز میکردند» سوره مائده، آیه ۷۸.</ref> و [[غضب الهی]] شده و [[جامعه]] و [[حکومت]] و [[حاکمیت]] آنان به [[انحطاط]] و [[سقوط]] کشیده میشود؛ زیرا بر اساس [[سنت الهی]] [[نیکی]] در برابر نیکی و [[بدی]] در برابر بدی یک اصل [[حق]] و [[عدالت]] ساز است که شامل همه [[مردم]] حتی [[یهودیان]] میشود. پس اگر [[تجاوزگری]] داشته باشند و [[دین]] را [[بازی]] دنیای خویش سازند، [[خدا]] همانگونه که به آنان [[قدرت]] وثروت میدهد، همان را از ایشان میگیرد و قدرت و [[ثروت]] آنان را از میان میبرد و آنان را به خاک [[مذلت]] و [[مسکنت]] میکشاند. | |||
از نظر [[آموزههای وحیانی قرآن]]، منشاء هر خیر و خاستگاه هر قدرت و ثروت و [[حکومتی]] و حاکمیتی کسی جز خدا نیست.<ref>{{متن قرآن|وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةًۭ وَنَجْعَلَهُمُ ٱلْوَٰرِثِينَ * وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَنُرِىَ فِرْعَوْنَ وَهَـٰمَـٰنَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَحْذَرُونَ}} «و برآنیم که بر آنان که در زمین ناتوان شمرده شدهاند منّت گذاریم و آنان را پیشوا گردانیم و آنان را وارثان (روی زمین) کنیم * و به آنان در این (سر) زمین توانایی بخشیم و با آنان به فرعون و هامان و سپاه آن دو، چیزی را که از آن میهراسیدند نشان دهیم» سوره قصص، آیه ۵-۶.</ref> بنابراین، کسی به [[حکومت]] و حاکمیتی میرسد به [[مشیت]] و [[اراده الهی]] است. البته به شرط آنکه [[مردمان]] به [[عهد الهی]] باقی باشند و [[ایمان]] و [[عمل صالح]] و [[احسان]] داشته باشند حتی نسبت به دیگران [[عدالت]] ورزند و هرگز [[اهل]] [[افساد]] و [[تجاوزگری]] و [[تعدی]] در [[دنیا]] نباشند و مردمان را گرفتار آوارگی نکنند. بر اساس همین [[سنت الهی]] است که [[یهودیان]] نیز به سبب ایمان و [[پیروی از پیامبران]] و اصول آنان و [[صبر]] و [[شکیبایی]] و [[جهاد]] و مانند آنها به [[حاکمیت]] و حکومت رسیدند.<ref>قصص، آیات ۵ و ۶؛ اعراف، آیه ۱۲۸؛ مائده، آیه ۲۰</ref> | |||
[[خدا]] به یهودیان کمک و [[نصرت]] کرد تا در دورههایی حکومت یابند و جمع میان [[نبوت]] و [[دولت]] کرده و حکومت انبیایی داشته باشند.<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ يَـٰقَوْمِ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنۢبِيَآءَ وَجَعَلَكُم مُّلُوكًۭا وَءَاتَىٰكُم مَّا لَمْ يُؤْتِ أَحَدًۭا مِّنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ}} «و یاد کن که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من! نعمت خداوند را بر خویش فرا یاد آورید که در میان شما پیامبرانی برگمارد و شما را پادشاه کرد و چیزهایی به شما داد که به هیچ کس از جهانیان نداده است» سوره مائده، آیه ۲۰.</ref> این گونه شد که در دوران [[طالوت]] و داوود و سلیمان به حکومت دست یافتند.<ref>بقره، آیات ۲۴۶ و ۲۵۱؛ اعراف، آیات ۱۲۸ و ۱۲۹ و ۱۳۷</ref> | |||
اما این حکومت به سبب رفتارهای نادرست [[یهودیان]] و [[روحیه]] [[تکبر]] و رویه [[استکبار]] و [[علوطلبی]] و مانند آنها [[حکومت]] و [[حاکمیت]] از دست آنان رفت و مردمانی آنان را به [[ذلت]] و [[خواری]] کشاندند. البته باری دیگر این [[قدرت]] و [[ثروت]] را به دست میآورند، ولی باز چنان میکنند که قبل از این کردند و به جای [[احسان]]، [[بدی]] و [[ظلم]] میکنند و به [[کشتار]] میپردازند و این بار به دست مردمانی [[الهی]] که [[خانه]] خانه آنان را تعقیب میکنند، میکشند و [[حکومت و دولت]] ایشان را نابود کرده و آنان را [[خوار]] و [[ذلیل]] میسازنند.<ref>{{متن قرآن|وَقَضَيْنَآ إِلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ فِى ٱلْكِتَـٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى ٱلْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّۭا كَبِيرًۭا * إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ ٱلْـَٔاخِرَةِ لِيَسُـۥٓـُٔوا۟ وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا۟ ٱلْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ وَلِيُتَبِّرُوا۟ مَا عَلَوْا۟ تَتْبِيرًا}} «و به بنی اسرائیل در کتاب (تورات) خبر دادیم که دو بار در این سرزمین تباهی میورزید و گردنکشی بزرگی میکنید * اگر نیکی ورزید به خویش نیکی ورزیدهاید و اگر بدی کنید به خویش کردهاید و چون وعده فرجامین فرا رسد (بندگانی دیگر را میفرستیم) تا چهرههایتان را اندوهبار گردانند و در آن مسجد وارد گردند چنان که بار نخست وارد آن شده بودند و تا بر هر چه دست یابند از میان بردارند» سوره اسراء، آیه ۴ و ۷.</ref> | |||
از نظر [[قرآن]] [[باورها]] و [[اعتقادات]] غلط عامل مهمی در ایجاد [[بدکاری]] و [[تجاوزگری]] در میان [[قوم یهود]] است؛ زیرا یهودیان [[گرایش]] به [[حسگرایی]] داشته و برایشان [[دنیا]] و [[محسوسات]] از جایگاه و [[ارزش]] بسیاری برخوردار است<ref>بقره، آیات ۵۱ تا ۵۵ و ۹۳؛ قصص، آیات ۷۶ و ۷۹</ref>، چنان که گرفتار [[شخصیت]] پرستی به جای [[حقیقت]] پرستی هستند<ref>{{متن قرآن|قَالُوا۟ لَن نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عَـٰكِفِينَ حَتَّىٰ يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَىٰ}} «گفتند: یکسره در خدمت آن (گوساله) خواهیم بود تا موسی نزد ما باز گردد» سوره طه، آیه ۹۱.</ref> و بر این گمانه و [[پندار]] هستند که از [[عذاب الهی]] مصون هستند<ref>مائده، آیات ۷۰ و ۷۱</ref> بنابراین [[رفتاری]] را در پیش میگیرند که چیزی جز [[افساد]] و [[فساد در زمین]] و نابودی [[اخلاق]] و [[دین]] نیست. | |||
البته از نظر [[قرآن]]، [[اذیت و آزار]] هم کیشان [[یهودی]] خویش و [[تبعید]] آنان<ref>بقره، آیا ۸۳ و ۸۵</ref>، [[روحیه]] و رویه [[تجاوزگری]] و [[تعدی]]<ref>بقره، آیات ۶۰ و ۶۱</ref>، تنوعطلبی و [[دنیاگرایی]]، [[عصیان]] و [[سرکشی]]، [[قتل]] [[پیامبران]] و [[عدالت خواهان]]، [[کفر]] به [[آیات الهی]]، گوساله پرستی به جای [[خداپرستی]]<ref>{{متن قرآن|إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ ٱلْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌۭ مِّن رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌۭ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُفْتَرِينَ}} «به زودی به کسانی که گوساله را (به پرستش) گرفتند در زندگانی این جهان خشمی از سوی پروردگارشان و خواری خواهد رسید و اینگونه ما دروغبافان را کیفر میدهیم» سوره اعراف، آیه ۱۵۲.</ref> و مانند آنها از مهمترین عواملی است که [[عزت]] را از آنان سلب کرده و آنان را گرفتار [[ذلت]] و [[مسکنت]] در [[دنیا]] و عذاب الهی در [[آخرت]] میکند.<ref>آل عمران، آیه ۲۱؛ اعراف، آیات ۱۵۹ تا ۱۶۷</ref> | |||
[[خدا]] به صراحت در قرآن بیان میکند که [[کیفر]] [[خونریزی]] و [[فساد]] و افساد و آوارهسازی دیگران چیزی جز ذلت و [[خواری]] در دنیا نیست.<ref>بقره، آیات ۸۳ و ۸۵ و ۶۰ و ۶۱</ref> این گونه است که خدا [[وعده]] داده که [[یهودیان]] در [[آخر زمان]] دوباره به [[قدرت]] و [[ثروت]] میرسند ولی چنان عملی نادرست انجام میدهند که دوباره گرفتار ذلت و خواری در دنیا و [[عذاب اخروی]] خواهند شد.<ref>اسراء، آیات ۴ تا ۷</ref> | |||
پس [[قوم یهود]] نمونه ای بارز از [[سنتهای الهی]] است که نشان میدهد که چگونه میتوان به عزت و [[حکومت]] وقدرت و ثروت رسید و به تعالی در دنیا و [[رستگاری]] و [[سعادت]] در آخرت دست یافت، اما به سبب انجام کارهایی بر خلاف [[دستورهای الهی]] پیامبران، و رفتارهای افسادآمیز دوباره گرفتار [[انحطاط]] و ذلت و خواری و مسکنت میشوند و [[جامعه]] و حکومت آنان نیست و نابود میشود.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود (مقاله)|عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود]]</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۳۱: | خط ۶۶: | ||
# [[پرونده:10119661.jpg|22px]] [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات علم کلام''']] | # [[پرونده:10119661.jpg|22px]] [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات علم کلام''']] | ||
# [[پرونده:11790.jpg|22px]] [[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[یهود از منظر قرآن (مقاله)|'''یهود از منظر قرآن''']] | # [[پرونده:11790.jpg|22px]] [[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[یهود از منظر قرآن (مقاله)|'''یهود از منظر قرآن''']] | ||
# [[پرونده:11790.jpg|22px]] [[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود (مقاله)|'''عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||