بنی‌لخم: تفاوت میان نسخه‌ها

از دیگر اخبار مهم بنی لخم در دوران [[حکومت عباسیان]]، [[نزاع]] لخم و جذام در فلسطین در زمان احمد [[معتمد]] علی [[الله]] (حک. ۲۵۶-۲۷۹) و کشته شدن بسیاری از آنها است.<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۲، ص۵۰۹.</ref> همچنین [[ابن خلدون]] (م.۸۰۸) در ضمن بیان شورش‌های افریقیه علیه صنهاجه پیش از تشکیل [[دولت موحدون]] (حک. ۵۱۵-۶۶۸) در [[قرن ششم هجری]]، از فردی به نام [[ورد]] [[لخمی]] سخن به میان آورده که در آن دوران، جمعی از [[آشوبگران]] را به گرد خود جمع کرد. او در قلعه قریشه می‌‌زیست در [[جبل]] شعیب. او به نواحی «بنزرت»<ref>شهری از شهرهای افریقا بر کرانه دریای مدیترانه که بین آن تا تونس دو روز راه بود. (حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۴۹۹-۵۰۰)</ref> می‌‌تاخت و از [[مردم]] [[روستاها]] باج می‌‌گرفت. از این رو مردم در [[رنج]] افتادند. در بنزرت هم، [[لخمیان]] ساکن [[شهر]] از آشوبگران [[حمایت]] می‌‌کردند و به آشوبگری دامن می‌‌زدند. در پی این اقدامات و پس از به وجود آمدن [[اختلاف]] در بین مردم شهر، سرانجام تصمیم گرفته شد تا نزد ورد لخمی کس بفرستند و از او بخواهند تا اداره شهر را به‌دست بگیرد. ورد پذیرفت و به [[دژ]] بنزرت رفت و ضمن به‌دست گرفتن امور، مردم را در برابر حملات [[اعراب]] [[حفظ]] کرد و از شهر و نواحی آن [[دفاع]] کرد. او آب انبارها و بناها احداث کرد و شهر را آباد کرد. بعد از او فرزندش، «طرد» و بعد از او پسرش محمد بن طرد به [[حکومت]] رسیدند. اما حکومت محمد بیش از یک ماه به طول نینجامید و وی به‌دست برادرش [[مقرب]] کشته شد. مقرب، خود، زمام کار بنزرت را به دست گرفت و خود را [[امیر]] خواند. مقرب قلمرو خویش را از تعرض اعراب محفوظ داشت و [[رجال]] [[ملک]] را بنواخت و دولتش عظیم و نیرومند گردید. [[شعرا]] به درگاهش روی آوردند و [[صلات]] و جایزه می‌‌گرفتند. پس از [[مرگ]] او، [[عبدالعزیز بن مقرب]] و بعد از او، پسرش [[موسی بن عبدالعزیز]] و سپس [[برادر]] دیگرش [[عیسی]] به حکومت رسیدند<ref>ابن خلدون، تاریخ، ج۶، ص۲۲۵.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]</ref>

== منابع ==