←دفاع حبیب بن مظاهر به هنگام نماز امام{{ع}} و شهادت او
| خط ۱۴۶: | خط ۱۴۶: | ||
پس از [[قتال]] زیاد، مردی از [[بنی تمیم]] به نام بدیل بن صُریم شمشیری به [[حبیب بن مظاهر]] زد و بلافاصله یکی دیگر از بنی تمیم نیزه به او فرود آورد و چون حبیب بن مظاهر از پا درآمد، [[حصین بن تمیم]] شمشیری بر سر [[مبارک]] حبیب بن مظاهر وارد کرد و او را به [[شهادت]] رساند و سپس آن مرد تمیمی جلو آمد و سر مبارک حبیب بن مظاهر را از بدن جدا کرد<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۳۹؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۵۶۷؛ اعیان الشیعه، ج۴، ص۵۵۵؛ بحار الأنوار، ج۴۵، صو ابصار العین، ص۹۸.</ref> و بدین ترتیب این [[تابعی]] بزرگ [[رسول خدا]]{{صل}} و [[زاهد]] شب زندهدار و حافظ کل [[قرآن]] و این [[مجاهد]] [[امام]] شناس را به شهادت رساندند و سر از بدنش جدا کردند و [[دل]] حسین{{ع}} و یارانش را سخت [[اندوهگین]] ساختند. | پس از [[قتال]] زیاد، مردی از [[بنی تمیم]] به نام بدیل بن صُریم شمشیری به [[حبیب بن مظاهر]] زد و بلافاصله یکی دیگر از بنی تمیم نیزه به او فرود آورد و چون حبیب بن مظاهر از پا درآمد، [[حصین بن تمیم]] شمشیری بر سر [[مبارک]] حبیب بن مظاهر وارد کرد و او را به [[شهادت]] رساند و سپس آن مرد تمیمی جلو آمد و سر مبارک حبیب بن مظاهر را از بدن جدا کرد<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۳۹؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۵۶۷؛ اعیان الشیعه، ج۴، ص۵۵۵؛ بحار الأنوار، ج۴۵، صو ابصار العین، ص۹۸.</ref> و بدین ترتیب این [[تابعی]] بزرگ [[رسول خدا]]{{صل}} و [[زاهد]] شب زندهدار و حافظ کل [[قرآن]] و این [[مجاهد]] [[امام]] شناس را به شهادت رساندند و سر از بدنش جدا کردند و [[دل]] حسین{{ع}} و یارانش را سخت [[اندوهگین]] ساختند. | ||
[[ابو مخنف]] میگوید: چون خبر شهادت حبیب بن مظاهر به [[سیدالشهدا]] [[امام حسین]]{{ع}} رسید، تکان [[سختی]] خورد و چنین گفت: «[[اجر]] و [[پاداش]] خود و حامیان اصحابم را با رفتن حبیب بن مظاهر نزد [[خداوند]] به حساب میآورم»<ref>{{متن حدیث|عندالله أحتسب نفسی و حماة أصحابی - و استرجع کثیرا}}؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۳۹؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۵۶۷؛ اعیان الشیعه، ج۴، ص۵۵۵؛ بحار الأنوار، ج۴۵، صو ابصار العین، ص۹۸.</ref>. بعد بسیار کلمه {{متن قرآن|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«همان کسان که چون بدیشان مصیبتی رسد میگویند: «انّا للّه و انّا الیه راجعون» (ما از آن خداوندیم و به سوی او باز میگردیم)» [[سوره بقره]]، [[آیه]] ۱۵۶.</ref> گفت<ref>مقتل مقرم، ص۲۴۴.</ref>. این سخن امام{{ع}} عظمت [[مصیبت]] پیش آمده را نشان میدهد<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی ج۱]]، ص۳۷۶- | [[ابو مخنف]] میگوید: چون خبر شهادت حبیب بن مظاهر به [[سیدالشهدا]] [[امام حسین]]{{ع}} رسید، تکان [[سختی]] خورد و چنین گفت: «[[اجر]] و [[پاداش]] خود و حامیان اصحابم را با رفتن حبیب بن مظاهر نزد [[خداوند]] به حساب میآورم»<ref>{{متن حدیث|عندالله أحتسب نفسی و حماة أصحابی - و استرجع کثیرا}}؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۳۹؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۵۶۷؛ اعیان الشیعه، ج۴، ص۵۵۵؛ بحار الأنوار، ج۴۵، صو ابصار العین، ص۹۸.</ref>. بعد بسیار کلمه {{متن قرآن|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«همان کسان که چون بدیشان مصیبتی رسد میگویند: «انّا للّه و انّا الیه راجعون» (ما از آن خداوندیم و به سوی او باز میگردیم)» [[سوره بقره]]، [[آیه]] ۱۵۶.</ref> گفت<ref>مقتل مقرم، ص۲۴۴.</ref>. این سخن امام{{ع}} عظمت [[مصیبت]] پیش آمده را نشان میدهد<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی ج۱]]، ص۳۷۶-۳۷۸؛ [[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)| مظلومیت سیدالشهداء ج۲]]، ص۷۰.</ref>. | ||
== [[نزاع]] درباره سر بریده حبیب بن مظاهر!== | == [[نزاع]] درباره سر بریده حبیب بن مظاهر!== | ||