سیره خانوادگی امام سجاد: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

[[امام زین العابدین]]{{ع}} در برخورد با [[اهل]] خانه خود از رئوف‌ترین، نیکوکارترین و مهربان‌ترین افراد به حساب می‌آمد و چیزی را بر آن ترجیح نمی‌داد از ایشان نقل شده که فرمود: «اگر [[خانواده]] من میل به گوشت داشته و من هم چند درهمی [[پول]] باشم، بیشتر دوست دارم که به [[بازار]] بروم و برایشان گوشت تهیه کنم تا اینکه با آن پول بنده‌ای بخرم و در [[راه خدا]] [[آزاد]] کنم»<ref>بحار الانوار، ج۴۶، ص۹۷ به نقل از کافی، ج۲، ص۱۲.</ref>.

امام{{ع}} هرروز صبح زود در طلب روزی برای خانواده‌اش از خانه بیرون می‌آمد سؤال شد: به کجا می‌روید؟ فرمود: «پیش از اینکه [[مال]] خود را در راه خدا [[انفاق]] کنم برای خانواده‌ام از پول [[حلال]] خود [[خرج]] می‌کنم چون روزی حلال صدقه‌ای از طرف [[خداوند]] بر آن است»<ref>بحار الانوار، ج۴۶، ص۶۷ به نقل از کافی، ج۲، ص۱۲.</ref>. آن حضرت در کارهای [[منزل]] نیز شخصا به اهل منزل کمک می‌کرد و امور شخصی خود را به احدی از آنان واگذار نمی‌کرد هم‌چنانکه در [[امور عبادی]] خویش از احدی طلب یاری نمی‌نمود<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۴۳.</ref>.

[[امام سجاد]]{{ع}} زحمات و خوبی‌های مادر گرامی‌اش را با همه توان و انواع نیکویی‌ها پاسخ داد. از زیباترین نیکی‌های او به مادرش این بود که هرگز با مادرش بر سر یک سفره غذا نخورد، بعضی از [[مردم]] ایشان را مورد [[سرزنش]] قرار داده و می‌گفتند: تو نیکوکارترین مردم و [[فامیل]] دوست‌ترین آنانی چگونه است که با مادر خود غذا نمی‌خوری؟ آن حضرت جوابی به آنان دادند که [[دنیا]] مانند چنین [[ادب]] و کمالی را از کسی جز گوینده این جواب ندیده است: «[[بیم]] آن دارم که دستم را به سوی لقمه‌ای دراز کنم که مادرم به آن چشم داشته باشد و بدین ترتیب عاقّ او شوم»<ref>کامل مبرد، ج۱، ص۳۰۲؛ شذرات الذهب، ج۱، ص۱۰۵؛ مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۱۷۶ به نقل از امالی نیشابوری.</ref>.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اغْفِرْ لِي بِدُعَائِي لَهُمَا، وَ اغْفِرْ لَهُمَا بِبِرِّهِمَا بِي...}}؛ [[صحیفه سجادیه]]، دعای آن حضرت برای پدر و مادرش.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۴۳.</ref>

رفتار امام]سجاد{{ع}} با [[فرزندان]] نیز به برخورداری از آموزه‌های بلند [[تربیت اسلامی]] ممتاز بود، آن حضرت نهال‌های خیر و گرایش‌های بزرگ اصلاحگرانه را در [[نفوس]] آنان می‌کاشت و آنان نیز در اثر [[تربیت]] آن امام همام از نامدارترین رجال [[دانش]]، [[تفکر]] و [[جهاد]] در عالم [[اسلام]] گردیدند.

یکی از فرزندان ایشان [[امام محمد باقر]]{{ع}} مشهورترین [[امام]] [[مسلمانان]] است کسی که بیشترین بهره [[علمی]] از او به [[مردم]] رسید.

# فرزندم [[خداوند]] تو را بر من ترجیح نداده لذا تو را به مراعات حال من سفارش کرده است و مرا بر تو ترجیح داده لذا مرا از تو [[بیم]] داده است، بدان‌که بهترین پدر برای فرزند آن است که [[محبت]] فرزند او را به تفریط در محبت نکشاند و بهترین فرزند آن است که کوتاهی‌اش او را به حد [[عاق والدین]] نرساند<ref>العقد الفرید، ج۳، ص۸۹.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۴۶.</ref>

[[امام سجاد]]{{ع}} با [[بندگان]] خود نیز با [[عطوفت]]، [[مهربانی]] و [[مدارا]] [[رفتار]] کرده و با آنان چون [[فرزندان]] خود برخورد می‌نمود، محبت و مدارایی که آنان زیر [[سایه]] امام سجاد{{ع}} می‌دیدند حتی در سایه پدران خود هم ندیده بودند، آن حضرت حتی بردگانی را که [[مرتکب گناه]] می‌شدند نیز [[مجازات]] نمی‌کرد<ref>اقبال الاعمال، ج۱، ص۴۴۳- ۴۴۵ مسندا از تلعکبری از ابن عجلان از امام صادق{{ع}} و به نقل از اقبال در بحار الانوار، ج۴۶، ص۱۰۳- ۱۰۵ و ج۹۸، ص۱۸۶- ۱۸۷.</ref>.