مال: تفاوت میان نسخه‌ها

== مذمت از کدام ثروت خواهی ==

# علمای [[یهود]] و [[نصاری]] با استفاده ابزاری از [[دین]] ثروت و [[اموال]] [[مردم]] را در انحصار خود قرار می‌دهند و استفاده شخصی می‌کنندو یا ذخیره - کنز - می‌نمایند و با این عمل و [[انحراف]] از [[عدالت]] در مقابل [[راه خدا]] و کمال سیر الی [[الله]] [[انسان]] سد ابجاد می‌کنند: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ}}<ref>«ای مؤمنان! بسیاری از دانشوران دینی (اهل کتاب) و راهبان، دارایی‌های مردم را به نادرستی می‌خورند و (مردم را) از راه خداوند باز می‌دارند؛ (ایشان) و آنان را که زر و سیم را می‌انبارند و آن را در راه خداوند نمی‌بخشند به عذابی دردناک نوید ده!» سوره توبه، آیه ۳۴.</ref>.

# [[پیامبر]] از سوی [[خداوند]] مامور است که اعلام کند منظور از کدام ثروت مذموم است، آن [[مالی]] که مانع [[جهاد]] در [[راه خدا]] شود و [[خدا]] و [[پیامبر]] را فراموش کنند: {{متن قرآن|قُلْ إِنْ كَانَ}}<ref>«بگو، اگر راست می‌گویید که از میان همه مردم، سرای واپسین نزد خداوند، ویژه شماست پس آرزوی مرگ کنید» سوره بقره، آیه ۹۴.</ref>... {{متن قرآن|وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ}}<ref>«بگو اگر پدرانتان و فرزندانتان و برادرانتان و همسرانتان و دودمانتان و دارایی‌هایی که به دست آورده‌اید و تجارتی که از کساد آن بیم دارید و خانه‌هایی که می‌پسندید از خداوند و پیامبرش و جهاد در راه او نزد شما دوست‌داشتنی‌تر است پس چشم به راه باشید تا خداوند» سوره توبه، آیه ۲۴.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۳۷۵.</ref>.

شیء خاصّی که دارای [[ارزش]] ذاتی یا اعتباری و تضمینی می‌باشد، پول است<ref>نظری به نظام اقتصادی اسلامی، ص۳۵.</ref>. پول به منزله تجسم ارزش کالاها است و یا به منزله یک سند معتبر برای عموم است. از ارسطو است که پول مولد نیست؛ پول، پول نمی‌زاید<ref>مسأله ربا، ص۱۳۱.</ref>. پول بالذات سترون است و غیر پول به واسطه تبدیل وجود عینی به وجود ذمی سترون می‌گردد و اخته می‌شود<ref>مسأله ربا، ص۱۸۷.</ref>. پول ثروتی است که مولد نیست، خواه آن‌که بعینه در دست شخص باشد و یا در [[ذمه]] دیگری باشد. علت عدم مولد بودن این است که خاصیتی جز [[آیه]] بودن و رابط بودن ندارد، واسطه مبادله است و مبادله ارزش علاوه ایجاد نمی‌کند. چه در مورد پول و چه در مورد غیر پول<ref>مسأله ربا، ص۱۸۶.</ref>.

 

پول مولّد نیست، پول معنی حرفی است، به معنی این است که پول فقط واسطه در مبادله است. پول نیز که واسطه میان دو مبادله است، یعنی مبادله کالا به کالا را به وسیله مبادله کالا پول، پول کالا، آسان می‌کند ارزشی ایجاد نمی‌کند<ref>مسأله ربا، ص۱۸.</ref>. معنی جمله ارسطو که گفته است “پول، پول نمی‌زاید” همین است که پول خاصیتی غیر از واسطه بودن ندارد، هر چیز دیگر ممکن است پول بزاید، یعنی از خود منافعی قابل تبدیل به پول داشته باشد جز خود پول که سترون و عقیم است<ref>مسأله ربا، ص۱۳.</ref>. ذخیره کردن پول و همچنین [[ربا]] گرفتن از پول به معنی این است که [[انسان]] [[پول]] را مطلوب بالذّات خود قرار داده است<ref>مسأله ربا، ص۲۸۰.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۱۱.</ref>