ختم نبوت در قرآن: تفاوت میان نسخهها
←آیه ششم
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۱۸۹: | خط ۱۸۹: | ||
{{متن قرآن|وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ * وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلًا لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ}}<ref>«آیا جز خداوند را به داوری بجویم حال آنکه اوست که (این) کتاب را روشن به سوی شما فرو فرستاد و کسانی که به آنان کتاب دادهایم میدانند که آن (قرآن) فرو فرستادهای راستین از سوی پروردگار توست پس به هیچ روی از تردیدکنندگان مباش! * و سخن پروردگارت به راستی و دادگری کامل شد؛ هیچ دگرگون کنندهای برای سخنان وی نیست» سوره انعام، آیه ۱۱۴-۱۱۵.</ref>. | {{متن قرآن|وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ * وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلًا لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ}}<ref>«آیا جز خداوند را به داوری بجویم حال آنکه اوست که (این) کتاب را روشن به سوی شما فرو فرستاد و کسانی که به آنان کتاب دادهایم میدانند که آن (قرآن) فرو فرستادهای راستین از سوی پروردگار توست پس به هیچ روی از تردیدکنندگان مباش! * و سخن پروردگارت به راستی و دادگری کامل شد؛ هیچ دگرگون کنندهای برای سخنان وی نیست» سوره انعام، آیه ۱۱۴-۱۱۵.</ref>. | ||
[[آیه]] فوق با یادآوری این نکته که [[اهل کتاب]] خود میدانند که این [[قرآن]] از سوی [[خداوند]] بر [[پیامبر]] نازل شده است، به این نکته تصریح دارد که با [[نزول قرآن]]، [[شریعت]] و [[آیین]] کامل و | [[آیه]] فوق با یادآوری این نکته که [[اهل کتاب]] خود میدانند که این [[قرآن]] از سوی [[خداوند]] بر [[پیامبر]] نازل شده است، به این نکته تصریح دارد که با [[نزول قرآن]]، [[شریعت]] و [[آیین]] کامل و ناب و [[مصون از تحریف]] نازل شده و با این ویژگی، گویا کلمات و [[وحی]] آسمانی [[الهی]] به اتمام میرسد و بعد از این، دیگر کلمات آسمانی (وحی) تکرار نخواهد شد. | ||
مقصود از «کلمه ربک» با توجه به سیاق آیه از جمله {{متن قرآن|أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ}}، قول الهی و [[قرآن مجید]] است که [[آیه]] از اتمام | مقصود از «کلمه ربک» با توجه به سیاق آیه از جمله {{متن قرآن|أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ}}، قول الهی و [[قرآن مجید]] است که [[آیه]] از اتمام کلمه الهی، یعنی وحی سخن به میان میآورد، منظور از آن ـ همانطوری که [[علامه طباطبایی]] میفرماید ـ [[بلوغ]] و ظهور [[دعوت اسلامی]] و نزول قرآن است که بر کتب پیشین سیطره دارد که بدینسان [[شرایع]] پیشین در [[اسلام]] و کتب پیشین در قرآن به انتها و [[تکامل]] اعلی خود میرسند<ref>{{عربی|فَالْمُرَادُ بِتَمَامِ الْكَلِمَةِ -وَاللهُ أَعْلَمُ- بُلُوغُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ، أَعْنِي ظُهُورَ الدَّعْوَةِ الْإِسْلَامِيَّةِ بِنُبُوَّةِ مُحَمَّدٍ وَ نُزُولَ الْكِتَابِ الْمُهَيْمِنِ عَلَى جَمِيعِ الْكُتُبِ مَرْتَبَةَ الثُّبُوتِ وَ اسْتِقْرَارَهَا فِي مُسْتَقَرِّ التَّحَقُّقِ، بَعْدَ مَا كَانَتْ تَسِيرُ دَهْرًا طَوِيلًا فِي مَدَارِجِ التَّدْرِيجِ بِنُبُوَّةٍ بَعْدَ نُبُوَّةٍ وَ شَرِيعَةٍ بَعْدَ شَرِيعَةٍ… وَ بِذَلِكَ يَظْهَرُ مَعْنَى تَمَامِ الْكَلِمَةِ وَ أَنَّ الْمُرَادَ بِهِ انْتِهَاءُ تَدَرُّجِ الشَّرَائِعِ مِنْ مَرَاحِلِ النَّقْصِ إِلَى مَرْحَلَةِ الْكَمَالِ}}، سید محمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۷، ص۳۴۰.</ref>. | ||
وصف «صدقاً» و «عدلاً» نیز تمامیت [[وحی الهی]] را تأکید میکند که آن [[صدق]]، مطابق واقع و عادلانه خواهد بود. قید سوم {{متن قرآن|لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ}} است که تصریح میکند اسلام و قرآن بر خلاف شرایع و کتب پیشین که کلمات و احکامش مبدل و متغیر میشد، دیگر [[تغییر]] و تبدلی در آن رخ نخواهد داد و این آیین و کتاب، ثابت و غیر منسوخ باقی خواهد ماند. | وصف «صدقاً» و «عدلاً» نیز تمامیت [[وحی الهی]] را تأکید میکند که آن [[صدق]]، مطابق واقع و عادلانه خواهد بود. قید سوم {{متن قرآن|لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ}} است که تصریح میکند اسلام و قرآن بر خلاف شرایع و کتب پیشین که کلمات و احکامش مبدل و متغیر میشد، دیگر [[تغییر]] و تبدلی در آن رخ نخواهد داد و این آیین و کتاب، ثابت و غیر منسوخ باقی خواهد ماند. | ||
نکته دیگر در آن اینکه مبدل و تغییر دهنده شرایع و [[کتابهای آسمانی]] ممکن است از ناحیه خود خداوند باشد و ممکن است دست [[تحریفگران]] موجب آن شده باشد، چنان که در شرایع پیشین اتفاق افتاده است، قید فوق به اطلاق خود هر نوع فرض را [[نفی]] میکند که آن موجب تقویت دلالت آن بر | نکته دیگر در آن اینکه مبدل و تغییر دهنده شرایع و [[کتابهای آسمانی]] ممکن است از ناحیه خود خداوند باشد و ممکن است دست [[تحریفگران]] موجب آن شده باشد، چنان که در شرایع پیشین اتفاق افتاده است، قید فوق به اطلاق خود هر نوع فرض را [[نفی]] میکند که آن موجب تقویت دلالت آن بر جاودانگی قرآن و [[خاتمیت]] آن میشود<ref>سید محمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۷، ص۳۴۰؛ جعفر سبحانی، الالهیات، ج۳، ص۴۹۷.</ref>.<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[قرآن و علم کلام (کتاب)|قرآن و علم کلام]]، ص ۳۳۷.</ref> | ||
== ختم نبوت تشریعی و [[تبلیغی]] == | == ختم نبوت تشریعی و [[تبلیغی]] == | ||