تحریم اقتصادی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

تحریم اقتصادی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۱

۲۰٬۳۹۰ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵

۸۰٬۱۵۳

ویرایش

@@ خط ۱۰۹: / خط ۱۰۹: @@
 از نظر [[قرآن]]، تحریم‌های اقتصادی [[دشمنان]] برای [[امت اسلام]] که تحت ولایت‌ [[الله]] قرار دارند تاثیری نخواهد گذاشت و [[خدا]] با [[امدادهای غیبی]] خویش تاثیر [[تحریم]] را از میان برمی‌دارد و از جایی که [[انسان]] [[گمان]] نمی‌کند او را [[یاری]] می‌رساند.<ref>توبه، آیه ۲۸؛ طلاق، آیات ۲ و ۳</ref>
 به هر حال، در هر جامعه‌ای افرادی در [[خدمت]] اهداف دشمن آن [[اجتماع]] هستند که می‌بایست آنان را [[شناخت]] و با آنان و روش‌هایشان [[مبارزه]] کرد. بی‌گمان تجمل‌گرایان، [[مسرفان]]، مبذران، تفاخرگرایان و مانند آنان که [[اقتصاد]] امت را نابود یا بد [[مدیریت]] می‌کنند، از جمله همین ایادی [[و]] [[برادران]] و [[اولیا]] و [[احزاب]] [[شیطان]] هستند. اینان به ظاهر جزو امت و در [[باطن]] جزو [[حزب شیطان]] و ایادی او هستند و باید با آنان مبارزه کرد.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[برادران شیطان و تحریم اقتصادی (مقاله)|برادران شیطان و تحریم اقتصادی]]</ref>
+==محاصره‌های [[دشمنان]] علیه [[مسلمانان]]==
+در طول [[تاریخ]] [[مؤمنان]] همواره از سوی [[کافران]] و دشمنان گوناگون در «حصار» و «محاصره»‌های گوناگون بودند. به این معنا که دشمنان مؤمنان را به اشکال گوناگون تحت فشار می‌گذاشتند تا دست از [[ایمان]] بردارند و به جرگه کافران در آیند و [[نظام]] و [[سلطه]] [[فرهنگی]]، [[اقتصادی]]، نظامی، [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] آنان را بپذیرند و به تعبیری به [[دین]] نیاکان و آباء و اجدادشان برگردند؛ زیرا [[فلسفه]] و [[سبک زندگی]] که مؤمنان برگزیده بودند، با فلسفه و [[زندگی]] کافران در تضاد بود.
+فشارهایی که دشمنان در اشکال گوناگون بر [[پیامبران]] و مؤمنان وارد می‌کردند، به [[هدف]] بازگرداندن مؤمنان به دین نیاکان<ref>کهف، آیه ۲۰؛ اعراف، آیه ۸۸</ref> و جلوگیری از‌ستیز پیامبران با فلسفه و سبک زندگی کافران بود.<ref>مریم، آیه ۴۶</ref>
+بر اساس گزارش‌های [[قرآنی]]، پیامبران و مؤمنان بارها از سوی دشمنان، به اشکال گوناگون [[تهدید]] می‌شدند تا دست از دین و [[آیین]] خویش بر دارند و آیین کافران [[ظالم]] و [[مستکبر]] را در پیش گیرند. تهدید به [[اخراج]] و آواره‌سازی از [[وطن]] مالوف و [[خانه]] و کاشانه و سنگسار و [[قتل]]<ref>اعراف، آیه ۸۸</ref> جز برای این نبود که پیامبران و مؤمنان دست از آیین و [[اعتقاد]] خویش بردارند و [[تسلیم]] آیین دشمنان [[کافر]] شوند.
+از نظر [[قرآن]]، مؤمنان همواره در طول تاریخ علیه هر گونه فشار و تهدید و محاصره [[مقاومت]] کردند و چون تسلیم [[خدا]] بودند، تسلیم دشمنان نشدند.
+از آنجا که هدف محاصره دوره کردن شخص یا اشخاص در محدوده یا محلی است تا رابطه با دیگران یا خارج از محل قطع شود و شخص در تنگناهای گوناگون روانی، [[روحی]]، اقتصادی و مانند آنها قرار گیرد، دشمنان در طول تاریخ از همه انواع آن بهره گرفته‌اند تا مقصود خویش را تحقق بخشند؛ اما به [[نصرت الهی]] و [[امدادهای غیبی]] این مؤمنان بودند که دین خویش را [[حفظ]] کرده و از کیان [[ملت]] و دین و [[دولت]] خود [[حمایت]] نمودند؛ چنان‌که بر اساس گزارش‌های [[قرآنی]]، [[فرعونیان]] [[کافر]] علیه [[موسی]]{{ع}} و قومش انواع محاصره‌ها را به کار گرفتند تا آنان را [[تسلیم]] [[آیین]] خویش کنند؛ اما [[مؤمنان]] زیر بار [[تهدید]] و فشارهای گوناگون از جمله محاصره نظامی نرفتند و تسلیم نشدند.
+بر اساس گزارش [[قرآن]]، در آخرین تلاش مذبوحانه که [[فرعونیان]] علیه مؤمنان داشتند، محاصره آنان در کنار دریا بود که مؤمنان راه [[فرار]] نداشتند. شدت محاصره و [[عظمت]] خطر تا جایی بود که بسیاری از آنان از [[ترس]] [[هلاکت]] و اسارت و [[تغییر]] آیین، به [[حضرت موسی]]{{ع}} عرضه داشتند که دیگر کار ما تمام شده است؛ زیرا [[دشمن]] ما را به محاصره خویش در آورده است؛ اما حضرت موسی{{ع}} با [[عنایت]] به [[آموزه‌های الهی]] فرمودند: {{متن قرآن|قالَ كَلَّا إِنَّ مَعِي رَبِّي سَيَهْدِينِ}}؛ هرگز چنین نیست، پروردگارم با من است و مرا [[هدایت]] می‌کند. این‌گونه است که [[امدادهای غیبی]] از راه می‌رسد و به [[فرمان الهی]] دریا شکافته و راه‌گریز برای مؤمنان پیدا می‌شود، در حالی که [[فرعون]] و فرعونیان در میانه دریا گرفتار و [[غرق]] می‌شوند.<ref>شعراء، آیات ۶۱ تا ۶۶</ref>
+همچنین بر طبق گزارش‌های [[قرآنی]]، [[پیامبران]] زیادی در شرایط سخت فشارها و [[تهدیدها]] و محاصره‌های گوناگون قرار گرفتند، ولی به [[نصرت الهی]] از همه آنها رسته و سربلند و [[پیروز]] شدند‌، درحالی که [[دشمنان]] آنان [[خوار]] و هلاک گشتند.<ref>اعراف، آیه ۸۸؛ هود، آیات ۹۱ تا ۹۵؛ یس، آیات ۱۸ تا ۲۹</ref>
+بنابراین، بر مؤمنان است تا علیه همه انواع تهدیدها و محاصره‌ها با تسلیم در برابر [[خدا]] و [[توکل]] و [[امید]] به [[نصرت]]، [[مقاومت]] کرده و تابع آیین و [[دین]] [[کافران]] نشوند که بر اساس [[هواهای نفسانی]] و بر خلاف [[عقلانیت]] [[فطری]] و دین و [[شریعت الهی]] است؛ زیرا هر گونه گرایشی به آنان موجب خروج از [[ولایت الهی]] و عدم نصرت الهی<ref>بقره، آیه ۱۲۰</ref> و عدم [[رستگاری]] [[ابدی]] خواهد بود.<ref>کهف، آیه ۲۰</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[عوامل شکست محاصره دشمنان از نگاه قرآن (مقاله)|عوامل شکست محاصره دشمنان از نگاه قرآن]]</ref>
+==عوامل [[شکست]] محاصره‌ها==
+[[جنگ]] [[حق و باطل]] همواره تا [[پیروزی حق]] علیه [[باطل]] ادامه خواهد داشت. این جنگ در نهایت با [[پیروزی]] [[اهل حق]] از [[صالحان]] علیه [[کافران]] و [[ظالمان]] و [[مستکبران]] پایان می‌یابد و همه [[زمین]] در [[اختیار]] [[بندگان]] [[صالح]] و [[مؤمن]] [[خدا]] قرار می‌گیرد.<ref>انبیاء، آیه ۱۰۵</ref>
+البته [[مؤمنان]] نیز ممکن است دچار شکست‌های مقطعی شوند؛ چنان‌که [[دشمنان]] نیز پیش از [[غلبه]] نهائی همواره در میانه [[شکست]] و [[پیروزی]] خوهند بود. پس تا [[پایان تاریخ]] که پیروزی نهائی و غلبه تمام از آن مؤمنان [[صالح]] است، شکست و پیروزی دو طرف [[نزاع]] [[حق و باطل]] بارها تکرار خواهد شد؛ زیرا [[سنت‌های الهی]] [[حاکم]] بر هستی، این‌گونه رقم خورده که هر کسی زمانی [[پیروز]] میدان می‌شود که عناصر پیروزی را برای خود مهیا کرده باشد. به عنوان نمونه از نظر [[قرآن]]، فراهم‌آوری عُدّه و عِدّه یعنی نفرات و تجهیزات مناسب [[کارزار]]، لازمه پیروزی در میادین [[نبرد]] است؛ بلکه حتی می‌تواند این تجهیزات و نفرات به عنوان عامل بازدارنده نسبت به دشمنان شناخته شود. بنابراین، به منظور [[دفع دشمن]] با [[ترساندن]] و [[ارعاب]]، باید همه تجهیزات و نفرات مناسب رزم را بر اساس نیازها و مقتضیات زمانه به کار گرفت و در این امر کوتاهی نکرد؛ زیرا در صورت کاستن هزینه‌های [[دفاعی]] و عدم تخصیص [[بودجه]] مناسب، [[ضعف]] نظامی عاملی برای [[حمله]] [[دشمن]] خواهد بود.<ref>انفال، آیه ۶۰</ref>
+همچنین از نظر قرآن، وجود جریان‌های [[نفاق]] و جاسوس<ref>توبه، آیه ۴۷</ref>، [[فتنه]] گران داخلی<ref>توبه، آیات ۴۷ و ۴۸</ref>، عدم [[اطاعت از رهبری]]<ref>انفال، آیه ۴۶</ref>، عدم [[انسجام]] و وجود [[تفرقه]]، عدم [[مقاومت]] و [[صبر]] و [[استقامت]] در میدان نبرد، [[عُجب]] به کثرت نفرات و تجهیزات<ref>توبه، آیه ۲۵</ref> و مانند آنها عاملی مهم در شکست است. بنابراین، فرقی ندارد که [[مسلمان]] باشند یا [[کافر]]، هنگامی که این امور در لشکری یافت شود، عامل شکست خواهد بود؛ چنان‌که اضداد این امور عامل پیروزی است.
+البته مؤمنان از [[نصرت]] و [[ولایت الهی]] برخوردارند اما دشمنان کافر و [[ظالم]] و [[مستکبر]] فاقد این امور هستند. این در حالی است که دشمنان در محاسبات خویش نصرت و ولایت الهی و [[امدادهای غیبی]] [[الهی]] را مد نظر قرار نمی‌دهند و تنها به [[محاسبه]] تجهیزات و نفرات و دیگر عوامل ظاهری و مشهود [[پیروزی]] توجه دارند. این‌گونه است که [[مؤمنان]] اگر واقعاً به عنصر [[امدادهای غیبی]] توجه داشته باشند، در هر شرایطی [[پیروز]] میدان می‌شوند حتی اگر از نظر تجهیزات و نفرات به پای [[دشمن]] نرسند. طبعا این به این معنا نیست که از تجهیزات و نفرات بهره نگیرند یا به عوامل ظاهری [[شکست]] پیش گفته توجه نداشته باشند، بلکه زمانی [[پیروزی]] رقم می‌خورد که در حد [[استطاعت]] تلاش کرده و بر [[ایمان]] و [[تسلیم]] نسبت به [[خدا]] باشند و [[صبر]] و [[استقامت]] ورزند و میدان را به هیچ وجه خالی نکنند؛ زیرا ورود به میدان باید با در نظر گرفتن یکی از دو [[حسنه]] باشد: [[شهادت]] و [[لقاء الله]] یا پیروزی در میدان [[نبرد]].<ref>توبه، آیه ۵۲</ref>
+در این شرایط است که [[نصرت الهی]] فرا می‌رسد و خدا با امدادهای خویش [[آرامش]] را به [[مؤمنان]] می‌بخشد<ref>توبه، آیات ۲۵ و ۲۶</ref> و قدرتشان را چند برابر می‌کند تا جایی که بیست نفر در برابر دویست نفر قرار می‌گیرند و [[پیروز]] میدان می‌شوند.<ref>انفال، آیه ۶۵</ref>
+بنابراین، مؤمنان نباید از محاصره و کمبود [[اقتصادی]] و مانند آنها بهراسند و میدان را به دشمن دهند یا بخواهند برای [[حل مشکلات]] اقتصادی خویش‌، با دشمن [[مذاکره]] تسلیم طلبانه داشته باشند؛ زیرا اگر استقامت ورزند و به خدا [[توکل]] کنند خدا ایشان را از نظر اقتصادی نیز [[یاری]] کرده و [[بی‌نیاز]] از [[دشمنان]] می‌سازد<ref>توبه، آیه ۲۸</ref>؛ چنان‌که با [[امدادهای غیبی]] دیگر از جمله توفان<ref>احزاب، آیه ۹</ref> و دیگر اسباب ظاهری چون [[باران]] و [[خواب]]<ref>انفال، آیه ۱۱</ref> و [[فرشتگان]]<ref>احزاب، آیه ۹</ref> نه تنها محاصره را برطرف می‌کند<ref>احزاب، آیه ۹</ref>، بلکه دشمنان را [[سرکوب]] کرده و با کوبیدن سرها و زدن گردن‌ها و انگشتان، آنان را به [[هلاکت]] می‌افکند.<ref>انفال، آیات ۹ تا ۱۲</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[عوامل شکست محاصره دشمنان از نگاه قرآن (مقاله)|عوامل شکست محاصره دشمنان از نگاه قرآن]]</ref>
+==[[تجربه]] [[محاصره]] [[مسلمانان]] در [[صدر اسلام]] ==
+بر اساس گزارش‌های [[قرآنی]]، [[دشمنان پیامبر]]{{صل}} و مؤمنان با [[بسیج]] [[احزاب]] از همه اطراف از [[مکه]] و غیر مکه، تلاش کردند تا [[پیامبر]]{{صل}} و مؤمنان را در [[مدینه]] به محاصره نظامی در آورند و ضمن قطع [[ارتباطات]] امدادرسانی و [[فعالیت‌های اقتصادی]] یعنی محاصره همه‌جانبه حتی با کمک [[یهودیان]] [[مدینه]] و [[منافقان]] [[شهر]] از داخل، ضربات نهائی و کاری به [[اسلام]] و [[دولت]] و [[کیان اسلامی]] بزنند و [[مقاومت]] [[مؤمنان]] را در نطفه خفه کنند و [[اجازه]] گسترش [[نظام اسلامی]] را ندهند بلکه حتی [[دولت]] [[شهر]] [[اسلامی]] [[مدینه]] را نابود کرده و کار را یکسره کنند؛ اما [[خدا]] همه حیله‌های [[دشمنان]] را به خودشان بازگرداند و نه تنها [[احزاب]] را نابود کرد، بلکه [[منافقان]] و [[یهودیان]] را [[سرکوب]] نمود تا دولت شهر اسلامی بتواند به گسترش خویش ادامه دهد. [[قرآن]] بیان می‌کند که [[مسلمانان]] در مدینه از همه جهات در محاصره قرار گرفته بودند<ref>احزاب، آیات ۹ تا ۱۱</ref>؛ دشمنان افزون بر [[ایجاد اتحاد]] ظاهری با همه گروه‌ها و احزاب از [[یهود]] و [[مشرک]] و [[منافق]]، با بهره‌گیری از [[تبلیغات]] [[رسانه]] و [[جاسوس‌ها]] و جریان [[نفوذ]] داخلی در مدینه، تلاش کردند تا [[وحشت]] و [[اضطراب]] و [[تزلزل]] را در مسلمانان به ویژه [[سست]] [[ایمان‌ها]] ایجاد کنند. که از نگاه قرآن این [[امتحان]] و ابتلای بزرگی برای مسلمانان بود.
+برخی از مسلمانان وقتی [[هجوم]] احزاب [[متحد]] به مدینه و محاصره فراگیر و همه‌جانبه را دیدند، نسبت به خدا [[بدگمان]] شدند و [[امید]] و [[یاس]] بر آنان [[غلبه]] کرد، اما [[مؤمنان]] با [[ایمان راسخ]] نه تنها نسبت به این محاصره تزلزل در دلهایشان راه نیافت، بلکه این [[ابتلای الهی]] موجب [[افزایش ایمان]] و [[تسلیم]] آنان نسبت به خدا و [[رویارویی]] و [[مقاومت]] قوی‌تر در برابر [[دشمن]] شد.<ref>احزاب، آیه ۲۲</ref>
+در [[حقیقت]] [[اطاعت‌پذیری]] مؤمنان از خدا و [[پیامبر]]{{صل}} در محاصره همه‌جانبه مدینه به رغم آگاهی و [[خوف]] از [[قدرت]] و [[شوکت]] دشمنان و [[توانایی]] ظاهری در حملات و هجوم، مؤمنان امیدوارانه براساس [[وعده الهی]] به [[ولایت]] و نصرت‌، [[پایداری]] کرده و با مقاومت خویش دشمنان را [[شکست]] داده و ناچار به [[عقب‌نشینی]] کردند.
+مسلمانان در جریان محاصره احزاب با امید به [[نصرت]] و [[ولایت الهی]]، با [[استقامت]] و [[جهادی]] که از خود نشان دادند، دشمنان را به شکستی مذبوحانه کشاندند.<ref>احزاب، آیات ۹ تا ۱۱ و ۲۲ تا ۲۵</ref>
+دشمنان که بر اساس محاسبات ظاهری، خود را [[پیروز]] میدان می‌دانستند، با [[مقاومت]] [[مؤمنان]] و [[امدادهای غیبی]] مواجه شدند و [[شکست]] خوردند، [[خشمگین]] شدند و [[غیظ]] بر آنان [[غلبه]] کرد.
+باید توجه داشت که این [[شکست]] برای [[احزاب]] محاصره گر [[مدینه]] در شرایطی است که آنان ضمن [[بسیج]] همه تجهیزات و نفرات و بهره‌گیری از ابزارهای [[تبلیغی]] و رسانه‌ای [[قوی]] و [[همراهی]] [[منافقان]] و [[یهودیان]] در داخل مدینه برای فتنه‌گری و ضربه از داخل به [[دولت]] [[شهر مدینه]] تلاش کرده بودند. گزارش [[قرآن]] حاکی از آن است که منافقان در ایجاد [[تزلزل]] و [[اضطراب]] در میان [[مسلمانان]] [[سست ایمان]] تلاش بسیار کردند و حتی با [[فرار]] از میدان [[جنگ]] این اضطراب را تشدید کردند.<ref>احزاب، آیات ۱۲ و ۱۳</ref> اما مسلمانان با وعده‌ای که [[پیامبر]]{{صل}} نسبت به محاصره [[دشمنان]] داده بود، با [[استقامت]] توانستند با بهره‌گیری از [[نصرت]] و [[امدادهای غیبی]] [[الهی]] [[پیروز]] میدان شوند؛ زیرا [[مؤمنان]] به [[فرماندهی]] پیامبر{{صل}} [[ایمان]] داشته و [[تصمیمات]] او را
+مو به مو انجام می‌دادند.<ref>احزاب، آیات ۹ تا ۱۳</ref> این فرماندهی پیامبر{{صل}} و نیز [[اطاعت]] کامل مؤمنان [[راسخ]] از ایشان تا آنجا مهم و اساسی بود که [[خدا]] آن را به عنوان [[سرمشق]] مطرح می‌کند و از مؤمنان می‌خواهد تا این‌گونه عمل کنند.<ref>احزاب، آیات ۲۰ و ۲۱</ref>
+همان‌گونه که محاصره‌،یک سازوکار مهم نظامی برای شکست [[دشمن]] است؛ مؤمنان نیز باید از این سازوکار به [[درستی]] بهره گیرند و دشمنان خویش را با محاصره به شکست بکشند.<ref>توبه، آیات ۵ تا ۸</ref> پس مؤمنان نباید تنها در [[مقام]] [[دفاع]] باشند و در [[اندیشه]] رفع [[تحریم]] دشمنان، بلکه می‌بایست [[راهبردی]] را در پیش گیرند که محاصره به عنوان یک سازوکار مورد استفاده قرار گیرد تا دشمن را به زانو در آورند و [[امنیت]] برای مؤمنان و مسلمانان فراهم آورند. از نظر قرآن، محاصره دشمنان باید تا [[زمان]] [[تسلیم]] و ایمان‌آوری آنان به [[اسلام]] ادامه یابد تا این‌گونه ریشه [[فتنه]] کنده و خشکانده شود.
+به هر حال، [[محاصره]] مسلمانان از سوی دشمنان هر چند که یک [[تهدید]] بزرگ است، اما می‌تواند فرصتی بزرگ باشد تا [[توانایی]] و ظرفیت‌های بی‌پایان خویش را در [[سایه]] [[ایمان]] و [[اطاعت خدا]] و [[رهبری]] و بهره‌گیری از [[امدادهای غیبی]] [[الهی]] بروز و ظهور دهند.<ref>احزاب، آیات ۹ تا ۲۵</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[عوامل شکست محاصره دشمنان از نگاه قرآن (مقاله)|عوامل شکست محاصره دشمنان از نگاه قرآن]]</ref>
 == منابع ==
 {{منابع}}
+# [[پرونده:11790.jpg|22px]] [[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[عوامل شکست محاصره دشمنان از نگاه قرآن (مقاله)|'''عوامل شکست محاصره دشمنان از نگاه قرآن''']]
 # [[پرونده:11790.jpg|22px]] [[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[برادران شیطان و تحریم اقتصادی (مقاله)|'''برادران شیطان و تحریم اقتصادی''']]
 # [[پرونده:11790.jpg|22px]] [[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[راهکارهای مقابله با محاصره و تحریم اقتصادی از نگاه قرآن (مقاله)|'''راهکارهای مقابله با محاصره و تحریم اقتصادی از نگاه قرآن''']]