ضرورت وحی: تفاوت میان نسخهها
←شکوفایی عقل در پرتو وحی
| خط ۶۰: | خط ۶۰: | ||
بنابراین، عقل [[راهنمایی]] قابل [[اطمینان]] برای [[سعادت انسان]]، به شمار نمیآید. نه در [[امور دنیوی]] و نه در امر [[آخرتی]]. | بنابراین، عقل [[راهنمایی]] قابل [[اطمینان]] برای [[سعادت انسان]]، به شمار نمیآید. نه در [[امور دنیوی]] و نه در امر [[آخرتی]]. | ||
اینکه عقل در [[اسلام]] به عنوان یکی از منابع اصلی و استنباطی [[احکام شرعی]] قرار داده شده، با لحاظ همین شرط است که عقل با [[تعالیم وحی]] شکوفا گردد. بنابراین، عقل به تنهایی نمیتواند در هر وادی گام نهد و درواقع عقل به مثابه چراغ وحی است؛ بدین معنا که فقط عقل میتواند [[آموزههای دینی]] را درست دریابد. البته ما نیز قبول داریم عقل میتواند گاهی بر اثر [[رسیدن به کمال]] به [[حسن و قبح]] برخی از اشیاء و افعال پیببرد. افعال [[انسان]] در صورت اختیاری بودن [[ارزش]] دارد و [[اختیار]] با وجود [[عقل]] معنا مییابد؛ لذا از عقل به عنوان [[پیامبر]] درونی [[انسانها]] و [[حجت باطنی]] آنان یاد شده است<ref> [[پدیده وحی از دیدگاه علامه | اینکه عقل در [[اسلام]] به عنوان یکی از منابع اصلی و استنباطی [[احکام شرعی]] قرار داده شده، با لحاظ همین شرط است که عقل با [[تعالیم وحی]] شکوفا گردد. بنابراین، عقل به تنهایی نمیتواند در هر وادی گام نهد و درواقع عقل به مثابه چراغ وحی است؛ بدین معنا که فقط عقل میتواند [[آموزههای دینی]] را درست دریابد. البته ما نیز قبول داریم عقل میتواند گاهی بر اثر [[رسیدن به کمال]] به [[حسن و قبح]] برخی از اشیاء و افعال پیببرد. افعال [[انسان]] در صورت اختیاری بودن [[ارزش]] دارد و [[اختیار]] با وجود [[عقل]] معنا مییابد؛ لذا از عقل به عنوان [[پیامبر]] درونی [[انسانها]] و [[حجت باطنی]] آنان یاد شده است<ref>[[رحمتالله احمدی|احمدی، رحمتالله]]، [[پدیده وحی از دیدگاه علامه طباطبایی (کتاب)|پدیده وحی از دیدگاه علامه طباطبائی]]، ص۱۳۰ ـ ۱۳۳.</ref>. | ||
=== رابطه [[عقل]] و [[وحی]] === | === رابطه [[عقل]] و [[وحی]] === | ||