←دانشگاه امام رضا{{ع}}
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام رضا | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==دانشگاه، احتجاجها و میراث امام رضا{{ع}}== امام رضا{{ع}} در روزگاری میزیست که جامعه و امت اسلامی دروازههای خود را بر روی تراث دیگر امتها و ف...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
۲. [[صفوان بن یحیی]]: ترجمهنویسان از «صفوان بن یحیی»<ref>ابو محمد، [[صفوان بن یحیی بجلی کوفی]]، معروف به «[[بیاع السابری]]» از اصحاب امام کاظم{{ع}} و امام رضا{{ع}} و [[امام جواد]]{{ع}} بود و آن بزرگواران، [[فقاهت]] و [[دانش]] او را [[تأیید]] و تقریر کردند. او ثقهای از اصحاب اجماع و [[وکیل امام رضا]]{{ع}} بود. او کتابهای فراوانی نگاشت. در [[پرهیزگاری]] و [[عبادت]] [[حق تعالی]] به مرتبهای دست یافت که همانندی نداشت ([[بحار الانوار]]، ج۷۵، ص۳۳۷). | ۲. [[صفوان بن یحیی]]: ترجمهنویسان از «صفوان بن یحیی»<ref>ابو محمد، [[صفوان بن یحیی بجلی کوفی]]، معروف به «[[بیاع السابری]]» از اصحاب امام کاظم{{ع}} و امام رضا{{ع}} و [[امام جواد]]{{ع}} بود و آن بزرگواران، [[فقاهت]] و [[دانش]] او را [[تأیید]] و تقریر کردند. او ثقهای از اصحاب اجماع و [[وکیل امام رضا]]{{ع}} بود. او کتابهای فراوانی نگاشت. در [[پرهیزگاری]] و [[عبادت]] [[حق تعالی]] به مرتبهای دست یافت که همانندی نداشت ([[بحار الانوار]]، ج۷۵، ص۳۳۷). | ||
[[شیخ طوسی]] درباره صفوان گفته است: از نظر [[محدثان]]، صفوان مؤثقترین و [[عابدترین]] [[مردم]] روزگار خود بود. در یک شبانهروز یکصد و پنجاه رکعت [[نماز]] | [[شیخ طوسی]] درباره صفوان گفته است: از نظر [[محدثان]]، صفوان مؤثقترین و [[عابدترین]] [[مردم]] روزگار خود بود. در یک شبانهروز یکصد و پنجاه رکعت [[نماز]] میگزارد، در سال سه ماه [[روزه]] میگرفت و همه ساله سه بار [[زکات]] میداد. دلیل این کار صفوان عهدی بود که با دو [[دوست]] خود کرده بود، به این شرح: | ||
او، «[[عبدالله بن جندب]]» و «[[علی بن نعمان]]» در [[خانه خدا]] همپیمان شدند که هرکدام از آنها بمیرد، دیگری تا زمانی که زنده است برای او نماز گزارد، روزه بگیرد، [[حج]] به جای آورد و از طرف او زکات بدهد. عبدالله و علی [[زندگی]] را [[وداع]] گفتند و صفوان ماند. از اینرو و براساس پیمانی که با آنان بسته بود، به جای آنان [[نماز]] میگزارد، [[روزه]] میگرفت، [[زکات]] میداد، [[حج]] میکرد و هر کار [[نیکی]] که میکرد، به [[نیابت]] از آنان نیز مانند آن را انجام میداد... او از چهل تن از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرد. | او، «[[عبدالله بن جندب]]» و «[[علی بن نعمان]]» در [[خانه خدا]] همپیمان شدند که هرکدام از آنها بمیرد، دیگری تا زمانی که زنده است برای او نماز گزارد، روزه بگیرد، [[حج]] به جای آورد و از طرف او زکات بدهد. عبدالله و علی [[زندگی]] را [[وداع]] گفتند و صفوان ماند. از اینرو و براساس پیمانی که با آنان بسته بود، به جای آنان [[نماز]] میگزارد، [[روزه]] میگرفت، [[زکات]] میداد، [[حج]] میکرد و هر کار [[نیکی]] که میکرد، به [[نیابت]] از آنان نیز مانند آن را انجام میداد... او از چهل تن از [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرد. | ||
صفوان | صفوان کتابهای زیادی نگاشت و در این عرصه همانند «[[حسین بن سعید]]» بود. همچنین کتابی شامل مسائل و [[روایات از امام کاظم]]{{ع}} دارد. صفوان در [[مدینه]] درگذشت و [[امام جواد]]{{ع}} [[حنوط]] و [[کفن]] او را فرستاد و به [[اسماعیل بن موسی]] فرمود تا بر پیکر او [[نماز]] گزارد. خدایش [[رحمت]] کند. | ||
([[طبرسی]]، [[الاحتجاج]]، ج۲، ص۱۸۴ و [[علامه حلی]]، [[خلاصة الأقوال]]، ص۱۷).</ref> | ([[طبرسی]]، [[الاحتجاج]]، ج۲، ص۱۸۴ و [[علامه حلی]]، [[خلاصة الأقوال]]، ص۱۷).</ref> | ||
۳. [[حسن بن محبوب]]: نیز از پرورشیافتگان [[ | ۳. [[حسن بن محبوب]]: نیز از پرورشیافتگان [[مکتب اهلبیت]]{{عم}} بود که در عرصه تألیف و تدوین فعالیت داشت. کتابهای زیر از اوست: کتاب المشیخة؛ الحدود؛ الدیات؛ [[الفرائض]]؛ النکاح؛ الطلاق؛ النوادر (حدود یک هزار برگ)؛ التفسیر؛ العتق. | ||
کتابهای دیگری نیز نام بردهاند که نگارندگان آنها به ترتیب: «[[عثمان بن عیسی رؤاسی]]»، «[[محمد بن ابی عمیر]]»، «[[علی بن یقطین]]» و «[[محمد بن عیسی یقطینی]]» بودهاند. «[[ابن شهر آشوب]]» درباره محمد بن عیسی یقطینی میگوید: | کتابهای دیگری نیز نام بردهاند که نگارندگان آنها به ترتیب: «[[عثمان بن عیسی رؤاسی]]»، «[[محمد بن ابی عمیر]]»، «[[علی بن یقطین]]» و «[[محمد بن عیسی یقطینی]]» بودهاند. «[[ابن شهر آشوب]]» درباره محمد بن عیسی یقطینی میگوید: | ||
«او هجده هزار و به نقلی پانزده هزار پرسشی را که از [[ابو الحسن علی | «او هجده هزار و به نقلی پانزده هزار پرسشی را که از [[ابو الحسن علی بن موسی الرضا]] شده بود و نیز پاسخهای آن حضرت را گردآوری کرد»<ref>ر.ک: عبد الهادی فضلی، تاریخ التشریع الاسلامی، ص۱۸۰.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۰ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۱۰]]، ص ۲۴۲.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||