میراث امام رضا: تفاوت میان نسخه‌ها

[[فقیهان]] پس از دریافت پاسخ [[امام رضا]]{{ع}} فتوای او را پذیرفتند»<ref>عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۸۷.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۰ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۱۰]]، ص ۳۴۱.</ref>

حضرت [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} اندوخته سترگ [[علمی]] برای [[جامعه بشری]] به‌طور عام و [[پیروان]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} و [[مسلمانان]] به‌طور خاص بر جای گذاشت. این [[میراث]] گرانبها شامل علومی بود، چون: [[فلسفه]]، [[کلام]]، [[علم طب]]، [[فقه]]، [[تفسیر]]، [[تاریخ]]، [[ادب]]، پرورش، [[سیاست]] و [[جامعه‌شناسی]]. [[مأمون]] نیز ناخواسته، زمینه [[نشر]] این اندوخته علمی را فراهم کرد. دانستن این امر ضروری است که مأمون هرگز درصدد تقویت پایگاه علمی [[امام رضا]]{{ع}} نبود، بلکه بر آن بود تا با تشکیل مجالس بحث و [[مناظره]] و فراخوان [[عالمان]] دیگر دیانت‌ها و [[فرقه‌ها]]، امام رضا{{ع}} را در میدان [[مبارزه]] با آنان حتی اگر یک بار هم که باشد [[درمانده]] ببیند که در این صورت می‌توانست به اهداف شوم خود که همانا کاستن از [[منزلت]] و [[جایگاه علمی امام]]{{ع}} در میان [[مردم]] بود برسد.

از آنجا که بیان [[امامان معصوم]] با بیان [[حضرت حق]] همسو می‌باشد و کلام حضرت حق «کلمه علیا» است و در ضمیر جویندگان [[حقیقت]] می‌نشیند، به دست مأمون فرصتی طلایی فراهم شد تا [[امام]]{{ع}} [[دانش]] خود را در تمام عرصه‌ها بروز دهد، در [[جامعه]] چهره کند و با تمام کسانی که می‌پنداشتند می‌توانند با دانش خود امام{{ع}} را از میدان هماوردی علمی به در ببرند، هماوردی کند و [[پیروز]] میدان باشد. پیش از این خواندیم که عالمان فرقه‌ها و [[مذاهب اسلامی]]، برای چالش علمی با امام رضا{{ع}} و مطرح کردن مسائلی پیچیده، [[دعوت]] مأمون را پذیرفتند تا خواسته‌های او را برآورده کنند و آنچه از نظر آنان پیچیدگی داشت از حضرت پرسیدند. بنا به نقل [[مورخان]]، بیش از بیست هزار مسأله در عرصه‌های گوناگون دانش مطرح شد و امام{{ع}} به تمام آنها پاسخ [[قاطع]] داد و بدین ترتیب در برابر [[جبروت]] مأمون و [[عباسیان]] به‌طور خاص و کسانی که فضل و [[برتری]] اهل‌بیت{{عم}} را نمی‌شناختند و درباره آنان پندارهای نادرستی داشتند به‌طور عام مردانه و عالمانه قد برافراشت و هرگز از حضور در هیچ‌یک از مناظره‌ها سرباز نزد.