سیره عبادی امام سجاد: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - '،-' به ' -'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - '،-' به ' -') |
||
| خط ۱۱۰: | خط ۱۱۰: | ||
# {{متن حدیث|اللَّهُمَّ هَذَا يَوْمٌ مُبَارَكٌ مَيْمُونٌ، وَ الْمُسْلِمُونَ فِيهِ مُجْتَمِعُونَ}}. خداوندا همانا اینروز روز بابرکت و پرمیمنتی است که [[مسلمانان]] در آن گرد هم آمدهاند... | # {{متن حدیث|اللَّهُمَّ هَذَا يَوْمٌ مُبَارَكٌ مَيْمُونٌ، وَ الْمُسْلِمُونَ فِيهِ مُجْتَمِعُونَ}}. خداوندا همانا اینروز روز بابرکت و پرمیمنتی است که [[مسلمانان]] در آن گرد هم آمدهاند... | ||
# {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِلَيْكَ تَعَمَّدْتُ بِحَاجَتِي، وَ بِكَ أَنْزَلْتُ الْيَوْمَ فَقْرِي وَ فَاقَتِي وَ مَسْكَنَتِي، وَ إِنِّي بِمَغْفِرَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ أَوْثَقُ مِنِّي بِعَمَلِي، وَ لَمَغْفِرَتُكَ وَ رَحْمَتُكَ أَوْسَعُ مِنْ ذُنُوبِي، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ تَوَلَّ قَضَاءَ كُلِّ حَاجَةٍ هِيَ لِي بِقُدْرَتِكَ عَلَيْهَا، وَ تَيْسِيرِ ذَلِكَ عَلَيْكَ، وَ بِفَقْرِي إِلَيْكَ، وَ غِنَاكَ عَنِّي، فَإِنِّي لَمْ أُصِبْ خَيْراً قَطُّ إِلَّا مِنْكَ، وَ لَمْ يَصْرِفْ عَنِّي سُوءاً قَطُّ أَحَدٌ غَيْرُكَ، وَ لَا أَرْجُو لِأَمْرِ آخِرَتِي وَ دُنْيَايَ سِوَاكَ...}}؛ خدایا حاجتم را به سوی تو آوردهام و بار [[فقر]] و مسکنتم را در اینروز به در [[خانه]] تو فرونهادهام و به آمرزش و [[رحمت]] تو از عمل خود مطمئنتر هستم و آمرزش و رحمت تو بس بزرگتر از [[گناهان]] من است پس بر محمد و آل او [[درود]] فرست و برآوردن هرحاجتی که دارم بر عهده گیر که چنین کاری بر تو آسان است و بر آن [[توانایی]] ولی من به تو نیازمندم، اما تو هیچ نیازی به من نداری؛ چراکه هرگز به خیری نرسیدهام مگر از جانب تو و هرگز کسی جز تو [[بدی]] را از من بازنگردانده و در [[دنیا]] و [[آخرت]] به کسی جز تو [[امید]] ندارم. | # {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِلَيْكَ تَعَمَّدْتُ بِحَاجَتِي، وَ بِكَ أَنْزَلْتُ الْيَوْمَ فَقْرِي وَ فَاقَتِي وَ مَسْكَنَتِي، وَ إِنِّي بِمَغْفِرَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ أَوْثَقُ مِنِّي بِعَمَلِي، وَ لَمَغْفِرَتُكَ وَ رَحْمَتُكَ أَوْسَعُ مِنْ ذُنُوبِي، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ تَوَلَّ قَضَاءَ كُلِّ حَاجَةٍ هِيَ لِي بِقُدْرَتِكَ عَلَيْهَا، وَ تَيْسِيرِ ذَلِكَ عَلَيْكَ، وَ بِفَقْرِي إِلَيْكَ، وَ غِنَاكَ عَنِّي، فَإِنِّي لَمْ أُصِبْ خَيْراً قَطُّ إِلَّا مِنْكَ، وَ لَمْ يَصْرِفْ عَنِّي سُوءاً قَطُّ أَحَدٌ غَيْرُكَ، وَ لَا أَرْجُو لِأَمْرِ آخِرَتِي وَ دُنْيَايَ سِوَاكَ...}}؛ خدایا حاجتم را به سوی تو آوردهام و بار [[فقر]] و مسکنتم را در اینروز به در [[خانه]] تو فرونهادهام و به آمرزش و [[رحمت]] تو از عمل خود مطمئنتر هستم و آمرزش و رحمت تو بس بزرگتر از [[گناهان]] من است پس بر محمد و آل او [[درود]] فرست و برآوردن هرحاجتی که دارم بر عهده گیر که چنین کاری بر تو آسان است و بر آن [[توانایی]] ولی من به تو نیازمندم، اما تو هیچ نیازی به من نداری؛ چراکه هرگز به خیری نرسیدهام مگر از جانب تو و هرگز کسی جز تو [[بدی]] را از من بازنگردانده و در [[دنیا]] و [[آخرت]] به کسی جز تو [[امید]] ندارم. | ||
# {{متن حدیث|اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ لَا تُخَيِّبِ الْيَوْمَ ذَلِكَ مِنْ رَجَائِي، يَا مَنْ لَا يُحْفِيهِ سَائِلٌ وَ لَا يَنْقُصُهُ نَائِلٌ، فَإِنِّي لَمْ آتِكَ ثِقَةً مِنِّي بِعَمَلٍ صَالِحٍ قَدَّمْتُهُ، وَ لَا شَفَاعَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ إِلَّا شَفَاعَةَ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ سَلَامُكَ، أَتَيْتُكَ مُقِرّاً بِالْجُرْمِ وَ الْإِسَاءَةِ إِلَى نَفْسِي، أَتَيْتُكَ أَرْجُو عَظِيمَ عَفْوِكَ الَّذِي عَفَوْتَ بِهِ عَنِ الْخَاطِئِينَ، ثُمَّ لَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلَى عَظِيمِ الْجُرْمِ أَنْ عُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ...}}؛ خدایا بر محمد و آل محمد [[درود]] فرست و در اینروز امیدم را [[ناامید]] | # {{متن حدیث|اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ لَا تُخَيِّبِ الْيَوْمَ ذَلِكَ مِنْ رَجَائِي، يَا مَنْ لَا يُحْفِيهِ سَائِلٌ وَ لَا يَنْقُصُهُ نَائِلٌ، فَإِنِّي لَمْ آتِكَ ثِقَةً مِنِّي بِعَمَلٍ صَالِحٍ قَدَّمْتُهُ، وَ لَا شَفَاعَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ إِلَّا شَفَاعَةَ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ سَلَامُكَ، أَتَيْتُكَ مُقِرّاً بِالْجُرْمِ وَ الْإِسَاءَةِ إِلَى نَفْسِي، أَتَيْتُكَ أَرْجُو عَظِيمَ عَفْوِكَ الَّذِي عَفَوْتَ بِهِ عَنِ الْخَاطِئِينَ، ثُمَّ لَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلَى عَظِيمِ الْجُرْمِ أَنْ عُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ...}}؛ خدایا بر محمد و آل محمد [[درود]] فرست و در اینروز امیدم را [[ناامید]] مکن - ای کسی که خواهش هیچ خواهندهای او را از [[بخشش]] بازنداشته و [[بذل و بخشش]] از توانگریش نکاهد- چراکه من به [[اطمینان]] عمل شایستهای که انجام داده باشم به سوی تو نیامدهام و جز [[شفاعت]] محمد و آل محمد ـ که [[صلوات]] و [[سلامت]] بر آنان باد ـ [[چشم]] به شفاعت احدی از [[خلق]] تو ندوختهام، اکنون در حالی به سوی تو آمدهام که به [[گناه]] و [[زشتکاری]] خود اعتراف داشته و در عینحال چشم [[امید]] به همان بخشش بزرگی دارم که به وسیله آن از دیگر [[گناهکاران]] درگذشتهای و مدت طولانی گناهشان مانع از [[رحمت]] و [[آمرزش]] دوباره تو به آنان نگردیده است. | ||
# {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا الْمَقَامَ لِخُلَفَائِكَ وَ أَصْفِيَائِكَ وَ مَوَاضِعَ أُمَنَائِكَ فِي الدَّرَجَةِ الرَّفِيعَةِ الَّتِي اخْتَصَصْتَهُمْ بِهَا قَدِ ابْتَزُّوهَا، وَ أَنْتَ الْمُقَدِّرُ لِذَلِكَ، لَا يُغَالَبُ أَمْرُكَ، وَ لَا يُجَاوَزُ الْمَحْتُومُ مِنْ تَدْبِيرِكَ كَيْفَ شِئْتَ وَ أَنَّى شِئْتَ...}}؛ خداوندا این مقام [[خلافت]] که [[خواندن نماز]] [[عید]] هم از [[شئون]] آن میباشد] مخصوص خلفای برگزیدهات بوده و پایگاه امینانی است که بالاترین درجات را به آنان اختصاص دادهای و اینک توسط [[غاصبان]]، از صاحبان اصلی سلب گردیده است، تقدیرات به دست تو است و فرمانت شکستناپذیر، هرچه بخواهی به هرگونه و در هرزمان مخالفتبردار نیست<ref>صحیفه کامله سجادیه، دعای ۴۸.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۱۸۴.</ref> | # {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا الْمَقَامَ لِخُلَفَائِكَ وَ أَصْفِيَائِكَ وَ مَوَاضِعَ أُمَنَائِكَ فِي الدَّرَجَةِ الرَّفِيعَةِ الَّتِي اخْتَصَصْتَهُمْ بِهَا قَدِ ابْتَزُّوهَا، وَ أَنْتَ الْمُقَدِّرُ لِذَلِكَ، لَا يُغَالَبُ أَمْرُكَ، وَ لَا يُجَاوَزُ الْمَحْتُومُ مِنْ تَدْبِيرِكَ كَيْفَ شِئْتَ وَ أَنَّى شِئْتَ...}}؛ خداوندا این مقام [[خلافت]] که [[خواندن نماز]] [[عید]] هم از [[شئون]] آن میباشد] مخصوص خلفای برگزیدهات بوده و پایگاه امینانی است که بالاترین درجات را به آنان اختصاص دادهای و اینک توسط [[غاصبان]]، از صاحبان اصلی سلب گردیده است، تقدیرات به دست تو است و فرمانت شکستناپذیر، هرچه بخواهی به هرگونه و در هرزمان مخالفتبردار نیست<ref>صحیفه کامله سجادیه، دعای ۴۸.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۱۸۴.</ref> | ||
| خط ۱۶۳: | خط ۱۶۳: | ||
نقشآفرینی این حقیقت آنجا روشن میشود که میبینیم دعاهای امام سجاد نیز دارای همین دو جنبه یعنی جنبه [[سیاسی]]، [[جهادی]] [[اجتماعی]] و [[اخلاقی]] در کنار جنبه معارفی و [[عبادی]] و دارای اهدافی متغیر و فراگیر بوده است. | نقشآفرینی این حقیقت آنجا روشن میشود که میبینیم دعاهای امام سجاد نیز دارای همین دو جنبه یعنی جنبه [[سیاسی]]، [[جهادی]] [[اجتماعی]] و [[اخلاقی]] در کنار جنبه معارفی و [[عبادی]] و دارای اهدافی متغیر و فراگیر بوده است. | ||
دعاهای امام سجاد{{ع}} دارای ابعاد وسیع [[فکری]] از جهت حل و فصل [[مسائل اعتقادی]] [[اسلام]] بوده است، اعتقاداتی که پس از وزش [[طوفان]] جریانات فکری [[الحادی]] مانند تشبیه، [[جبر]]، ارجاء و... بر اصول عقاید | دعاهای امام سجاد{{ع}} دارای ابعاد وسیع [[فکری]] از جهت حل و فصل [[مسائل اعتقادی]] [[اسلام]] بوده است، اعتقاداتی که پس از وزش [[طوفان]] جریانات فکری [[الحادی]] مانند تشبیه، [[جبر]]، ارجاء و... بر اصول عقاید اسلامی - که البته دست [[حکومت اموی]] با [[هدف]] نابودی اسلام و بازگشت به جاهلیت پیشین در پس پرده ترویج این [[عقاید]] بوده است- نیاز مبرمی به [[نصوص]] معتبر در پاسخگویی به شبهات مطرحشده داشتند. | ||
البته در شرایطی که [[حکومت]] وقت هرکس را که به قصد [[مبارزه]] با این [[افکار]] وارد میدان میگردید قلع و قمع و نابود کرده و همه را نهتنها از میدان به در کرده که به تعقیب آن نیز میپرداخت و صدای آنان را در گلو خفه میکرد [[سیاست امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} بر این قرار گرفت که رویه [[دعا]] را در پیش گیرد که موفقترین وسیله برای اشاعه [[حقایق]] و ماندگاری آن و ایمنترین راهی است که از دست [[قدرت]] [[حاکم]] به دور بوده قویترین وسیله ارتباط سرّی مکتوب و مورد [[اطمینان]] بود<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۱۹۲.</ref>. | البته در شرایطی که [[حکومت]] وقت هرکس را که به قصد [[مبارزه]] با این [[افکار]] وارد میدان میگردید قلع و قمع و نابود کرده و همه را نهتنها از میدان به در کرده که به تعقیب آن نیز میپرداخت و صدای آنان را در گلو خفه میکرد [[سیاست امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} بر این قرار گرفت که رویه [[دعا]] را در پیش گیرد که موفقترین وسیله برای اشاعه [[حقایق]] و ماندگاری آن و ایمنترین راهی است که از دست [[قدرت]] [[حاکم]] به دور بوده قویترین وسیله ارتباط سرّی مکتوب و مورد [[اطمینان]] بود<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۱۹۲.</ref>. | ||