بحث:سرگذشت زندگی امام حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

بحث:سرگذشت زندگی امام حسین (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۳

۲ بایت حذف‌شده ، ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۵

جز

جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۷٬۳۶۸

ویرایش

@@ خط ۲۳۰: / خط ۲۳۰: @@
 افزون بر این نمونه‌های فراوانی در [[تاریخ]] آمده است که امام حسین {{ع}} سیاست برادر را [[تأیید]] نمود. اینک چند نمونه را بیان می‌داریم:
 #«[[حجر بن عدی]]» و «[[عبیدة بن عمرو]]» که از معترضان [[معاهده]] صلح بودند، نزد [[حسین بن علی]] {{ع}} رفتند و از او خواستند که بدون توجه به معاهده صلح، به جنگ با [[معاویه]] بپردازد و [[شیعیان کوفه]] و دیگر مناطق در رکاب آن [[حضرت]] با «[[قاسطین]]» [[شام]] می‌جنگند. امام حسین {{ع}} در پاسخ به این خواسته، بیان داشت: {{متن حدیث|انا قد بایعنا و عاهدنا و لا سبیل إلی نقض بیعتنا}}<ref>«ما بیعت کردیم و عهد نمودیم، راهی برای نقض بیعت ما وجود ندارد» اخبار الطوال، این قطیفه دینوری، ج۱ ص۲۲۰.</ref>.
-#«[[سلیمان بن صرد خزاعی]]» از [[شیعیان]] و [[یاران]] سرشناس [[امام علی]] {{ع}} یکی دیگر از معترضان معاهده صلح بود، وی به [[حضور امام]] [[حسین]] {{ع}} [[شرف]] یاب شد و گفت: [[شیعیان عراق]]، [[بصره]] و [[حجاز]] آماده‌اند که با شما [[همراهی]] کنند تا در [[نبرد]] با [[سپاه معاویه]] [[پیروز]] شوید. امام حسین {{ع}} در پاسخ بیان داشت: «مادام که معاویه زنده است باید هر کدامتان در خانه‌هایتان باشید و دست به [[شمشیر]] نبرید، بعد از [[مرگ]] [[معاویة]] با هم صحبت می‌کنیم که باید چه کار کنیم»<ref>{{متن حدیث|لیکن کل رجل منکم حلساً من احلاس بیته، مادام معاویة حیّاً فانها بیعة کنت و الله لها کارهاً فان هلک معاویة نظرنا و نظرتم و رأینا و رأیتم}}؛ الامامة و السیاسه، ابن قطیفه دینوری، ج۱، ص۱۸۷.</ref>؛.
+#«[[سلیمان بن صرد خزاعی]]» از [[شیعیان]] و [[یاران]] سرشناس [[امام علی]] {{ع}} یکی دیگر از معترضان معاهده صلح بود، وی به [[حضور امام]] [[حسین]] {{ع}} [[شرف]] یاب شد و گفت: [[شیعیان عراق]]، [[بصره]] و [[حجاز]] آماده‌اند که با شما [[همراهی]] کنند تا در [[نبرد]] با [[سپاه معاویه]] [[پیروز]] شوید. امام حسین {{ع}} در پاسخ بیان داشت: «مادام که معاویه زنده است باید هر کدامتان در خانه‌هایتان باشید و دست به [[شمشیر]] نبرید، بعد از [[مرگ]] [[معاویة]] با هم صحبت می‌کنیم که باید چه کار کنیم»<ref>{{متن حدیث|لکن کل رجل منکم حلساً من احلاس بیته، مادام معاویة حیّاً فانها بیعة کنت و الله لها کارهاً فان هلک معاویة نظرنا و نظرتم و رأینا و رأیتم}}؛ الامامة و السیاسه، ابن قطیفه دینوری، ج۱، ص۱۸۷.</ref>؛.
 #«[[بلاذری]]» در «[[انساب الاشراف]]» می‌نویسد: بعد از انعقاد [[معاهده]] [[صلح]]، [[شیعیان کوفه]] از این جهت که [[سستی]] به [[خرج]] دادند و [[امام مجتبی]] {{ع}} را [[یاری]] نکردند و بدین جهت [[حضرت]] مجبور شد تا با [[معاویه]] صلح کند، پشیمان شدند و در جهت [[تدارک]] آن گام برداشتند؛ جماعتی از آنان نزد [[امام]] [[حسن بن علی]] {{ع}} رفتند و از آن حضرت خواستند که تا از معاهده صلح دست بردارد. امام مجتبی {{ع}} خواسته‌های آنان را نپذیرفت، سپس نزد [[حسین بن علی]] {{ع}} رفتند و همان پیشنهاد را بیان کردند، [[امام حسین]] {{ع}} به مانند برادرش امام مجتبی {{ع}} پاسخ منفی ابراز داشته و فرمود: اکنون صلحی شد و بیعتی صورت گرفت، گرچه آن را خوش نداشتم (ولی حالا شد) تا هنگامی که معاویه زنده است [[قیام]] درست نیست، بعد از او ببینیم که چه می‌توانیم بکنیم»<ref>{{متن حدیث|قد کان صلح و کانت بیعة کنت لها کارهاً فانتظروا مادام هذا الرجل حیاً فان یهلک نظرنا و نظرتم}}؛ موسوعة کلمات الامام الحسین {{ع}}، به نقل از انساب الاشراف، بلاذری، ج۳، ص۱۵.</ref>؛
 # [[ابی حنیفه دینوری]] در [[اخبار]] الطوال می‌نویسد: [[علی بن محمد بن بشیر همدانی]] گوید: من با [[سفیان بن لیلی]] به [[مدینه منوره]] نزد حسن بن علی {{ع}} رفتیم و از [[پیمان]] صلح ابراز ناخرسندی کردیم؛ امام مجتبی {{ع}} از پیمان صلح [[دفاع]] کرد. سپس نزد حسین بن علی {{ع}} رفتیم و جریان [[ملاقات]] خویش را با ابومحمد حسن بن علی {{ع}} بیان داشتیم و از پیمان صلح ابراز [[ناخشنودی]] کردیم. امام حسین {{ع}} از [[سیاست]] صلح [[حسنی]] دفاع کرد و گفت: «برادرم امام مجتبی {{ع}} راست گفت، باید هر کدامتان در [[خانه]] خویش باشید؛ مادامی که معاویه زنده است، دست به [[اسلحه]] نبرید»<ref>{{متن حدیث|صَدَقَ أَبُومُحَمَّدٍ، فَلْيَكُن كُلُّ رَجُلٍ مِنْكُم حِلْساً مِنْ أَحْلَاسِ بَيْتِهِ مَادامَ هَذَا الْإِنْسَانُ [أَي مُعاوِيَةُ] حَيّاً}}؛ ابن حنفیه دینوری، الاخبار الطوال، ص۲۲۰ و ۲۲۱.</ref>.