رفتار با اصحاب در معارف و سیره معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

معصومین{{عم}} [[رفتاری]] ساده و بدون تشریفات با یاران خود داشتند؛ کنار هم می‌نشستند، با هم [[گفت‌وگو]] می‌کردند، در یک سفره غذا می‌خوردند، به اصحاب سر می‌زدند و [[تعالیم دینی]] را به آنان ارائه می‌دادند. [[اباذر غفاری]] درباره [[سیره]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} می‌گوید: [[رسول خدا]]{{صل}} مانند یکی از اصحاب میان آنان می‌نشست؛ به گونه‌ای که هرگاه بیگانه‌ای وارد می‌شد، نمی‌شناخت کدام پیامبر{{صل}} است سؤال می‌کرد<ref>سنن النبی{{صل}}، الملحقات فی معاشرته، ص۱۲۹.</ref>. این [[رفتار]]، نشان دهنده [[صمیمیت]] و [[ساده‌زیستی]] [[پیامبر]]{{صل}} است که مانند یکی از [[اصحاب]] با آنها رفتار می‌کرد<ref>[[محمد احسانی|احسانی، محمد]]، [[سیره اخلاقی و تربیتی معصومین (کتاب)|سیره اخلاقی و تربیتی معصومین]]، ص ۲۸۴.</ref>.