پرش به محتوا

عهد الست: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵
بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== عهد الست، اصطلاحی کلامی برگرفته از قرآن است و بر اساس آیات قرآن کریم، به خاطر اهمیت توحید و لزوم استقامت بر مسیر یکتاپرستی در موطن یا مواطنی از...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۰: خط ۲۰:
#'''[[نبوت]] و [[ولایت]]''': بر اساس برخی [[روایات]] در پیمان الست، علاوه بر توحید، نبوت و ولایت نیز [[عهد]] گرفته شد. در [[روایت]] [[داور]] رقی از امام صادق{{ع}} به این مسئله اشاره شده است که وقتی [[خدا]] خواست [[انسان]] را بیافریند به آنان خطاب کرد که چه کسی پروردگار شماست و اولین پاسخ‌دهندگان [[رسول خدا]]، [[امیرالمؤمنین]] و [[ائمه]]{{عم}} بودند... سپس [[خداوند]] به بندگانش دستور داد که به [[ربوبیت]] خودش و ولایت و [[اطاعت]] از این افراد [[اقرار]] کنند. [[مردم]] نیز پذیرفتند و [[ملائکه]] [[شاهد]] این جریان قرار داده شدند. همچنین آن حضرت در پایان روایت نیز می‌فرماید که در [[میثاق]] بر ولایت ایشان تأکید شده است: {{متن حدیث|... فَلَمَّا أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَخْلُقَ الْخَلْقَ نَثَرَهُمْ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَقَالَ لَهُمْ: مَنْ رَبُّكُمْ؟ فَأَوَّلُ مَنْ نَطَقَ رَسُولُ اللَّهِ وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْأَئِمَّةُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ. فَقَالُوا: أَنْتَ رَبُّنَا فَحَمَّلَهُمُ الْعِلْمَ وَ الدِّينَ... ثُمَّ قَالَ لِبَنِي آدَمَ: أَقِرُّوا لِلَّهِ بِالرُّبُوبِيَّةِ وَ لِهَؤُلَاءِ النَّفَرِ بِالْوَلَايَةِ وَ الطَّاعَةِ. فَقَالُوا: نَعَمْ رَبَّنَا أَقْرَرْنَا... يَا دَاوُدُ! وَلَايَتُنَا مُؤَكَّدَةٌ عَلَيْهِمْ فِي الْمِيثَاقِ}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۱۳۲-۱۳۳.</ref>.<ref>[[حسن رضائی|رضائی، حسن]]، [[عهد الست (مقاله)|مقاله «عهد الست»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۳۲۸.</ref>
#'''[[نبوت]] و [[ولایت]]''': بر اساس برخی [[روایات]] در پیمان الست، علاوه بر توحید، نبوت و ولایت نیز [[عهد]] گرفته شد. در [[روایت]] [[داور]] رقی از امام صادق{{ع}} به این مسئله اشاره شده است که وقتی [[خدا]] خواست [[انسان]] را بیافریند به آنان خطاب کرد که چه کسی پروردگار شماست و اولین پاسخ‌دهندگان [[رسول خدا]]، [[امیرالمؤمنین]] و [[ائمه]]{{عم}} بودند... سپس [[خداوند]] به بندگانش دستور داد که به [[ربوبیت]] خودش و ولایت و [[اطاعت]] از این افراد [[اقرار]] کنند. [[مردم]] نیز پذیرفتند و [[ملائکه]] [[شاهد]] این جریان قرار داده شدند. همچنین آن حضرت در پایان روایت نیز می‌فرماید که در [[میثاق]] بر ولایت ایشان تأکید شده است: {{متن حدیث|... فَلَمَّا أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَخْلُقَ الْخَلْقَ نَثَرَهُمْ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَقَالَ لَهُمْ: مَنْ رَبُّكُمْ؟ فَأَوَّلُ مَنْ نَطَقَ رَسُولُ اللَّهِ وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْأَئِمَّةُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ. فَقَالُوا: أَنْتَ رَبُّنَا فَحَمَّلَهُمُ الْعِلْمَ وَ الدِّينَ... ثُمَّ قَالَ لِبَنِي آدَمَ: أَقِرُّوا لِلَّهِ بِالرُّبُوبِيَّةِ وَ لِهَؤُلَاءِ النَّفَرِ بِالْوَلَايَةِ وَ الطَّاعَةِ. فَقَالُوا: نَعَمْ رَبَّنَا أَقْرَرْنَا... يَا دَاوُدُ! وَلَايَتُنَا مُؤَكَّدَةٌ عَلَيْهِمْ فِي الْمِيثَاقِ}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۱۳۲-۱۳۳.</ref>.<ref>[[حسن رضائی|رضائی، حسن]]، [[عهد الست (مقاله)|مقاله «عهد الست»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۳۲۸.</ref>


==موطن اخذ میقاق==
==موطن اخذ میثاق==
مهم‌ترین بحث [[مفسران]] درباره این [[آیه]] موطنی است که این [[پیمان]] از [[بندگان]] گرفته شده است و میان [[مفسران]] در این باره چندین قول وجود دارد:
مهم‌ترین بحث [[مفسران]] درباره این [[آیه]] موطنی است که این [[پیمان]] از [[بندگان]] گرفته شده است و میان [[مفسران]] در این باره چندین قول وجود دارد:
#'''در [[عالم ذر]]''': برخی معتقدند این پیمان در موطنی به نام عالم ذر گرفته شده<ref>ر.ک: طبرسی، فضل بن الحسن، مجمع البیان، ج۴، ص۷۶۵.</ref> و این دیدگاه با تکیه بر برخی [[روایات]] مطرح شده است که در آنها این [[آیه]] با عالم ذر تطبیق داده شده است؛ درحالی‌که این روایات مرفوعه یا غیر مستند است و گذشته از اینکه مستلزم [[تناسخ]] خواهد بود<ref>شیخ طوسی، التبیان، ج۵، ص۲۸-۳۰.</ref>، با [[ظاهر آیات]] نیز سازگاری ندارد<ref>جوادی آملی، عبدالله، تفسیر تسنیم، ج۳۱، ص۷۶-۷۷.</ref>.
#'''در [[عالم ذر]]''': برخی معتقدند این پیمان در موطنی به نام عالم ذر گرفته شده<ref>ر.ک: طبرسی، فضل بن الحسن، مجمع البیان، ج۴، ص۷۶۵.</ref> و این دیدگاه با تکیه بر برخی [[روایات]] مطرح شده است که در آنها این [[آیه]] با عالم ذر تطبیق داده شده است؛ درحالی‌که این روایات مرفوعه یا غیر مستند است و گذشته از اینکه مستلزم [[تناسخ]] خواهد بود<ref>شیخ طوسی، التبیان، ج۵، ص۲۸-۳۰.</ref>، با [[ظاهر آیات]] نیز سازگاری ندارد<ref>جوادی آملی، عبدالله، تفسیر تسنیم، ج۳۱، ص۷۶-۷۷.</ref>.
۲۲۴٬۷۹۱

ویرایش