پرش به محتوا

آیه تبلیغ در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

۳٬۰۳۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۹۲: خط ۹۲:
# ثانياً: اساساً [[مفسّران]] [[اهل سنت]] این [[روایات]] را غریب دانسته و بر این قول متفقند که چون آیۀ مذکور مدنی و در اواخر [[بعثت]] نازل شده است با حراست [[ابو طالب]] در [[مکه]] پیوندی ندارد<ref>تفسير ابن كثير، ج۲، ص۷۹.</ref>.
# ثانياً: اساساً [[مفسّران]] [[اهل سنت]] این [[روایات]] را غریب دانسته و بر این قول متفقند که چون آیۀ مذکور مدنی و در اواخر [[بعثت]] نازل شده است با حراست [[ابو طالب]] در [[مکه]] پیوندی ندارد<ref>تفسير ابن كثير، ج۲، ص۷۹.</ref>.
# ثالثاً قول به اینکه [[آیه]] فوق دو بار یکی در اوائل بعثت و دیگری در [[مدینه]] در اواخر بعثت نازل شده باشد نمی‌تواند مشکلی را حل کند؛ زیرا بر فرض که آیه در اوائل بعثت نازل شده باشد و در آن تضمین [[خداوند]] بر [[حفظ]] [[پیامبر]]{{صل}} باشد ولی نیازی به نگهبانی [[رسول خدا]]، در مدینه توسط یارانش نخواهد بود<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، امامت در قرآن، ص۲۵۸-۲۶۲.</ref>.
# ثالثاً قول به اینکه [[آیه]] فوق دو بار یکی در اوائل بعثت و دیگری در [[مدینه]] در اواخر بعثت نازل شده باشد نمی‌تواند مشکلی را حل کند؛ زیرا بر فرض که آیه در اوائل بعثت نازل شده باشد و در آن تضمین [[خداوند]] بر [[حفظ]] [[پیامبر]]{{صل}} باشد ولی نیازی به نگهبانی [[رسول خدا]]، در مدینه توسط یارانش نخواهد بود<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، امامت در قرآن، ص۲۵۸-۲۶۲.</ref>.
=== نزول آیه در [[جنگ با بنی انمار]] ===
[[ابن ابی‌حاتم]] به نقل از [[جابر بن عبدالله انصاری]] می‌گوید در [[جنگ]] [[پیامبر خدا]]{{صل}} با [[بنی انمار]]، حضرت بر سر چاهی نشستند. مردی به نام [[وارث]] یا غورث بن حارث از [[بنی نجار]] قصد کشتن حضرت را کرد. وی نزد [[پیامبر]] آمد و گفت شمشیرت را بده تا ببویم. حضرت آن را به وی داد، آنگاه از دستش لیز خورده و افتاد. پیامبر به او فرمود: [[خداوند]] بین تو و آنچه می‌خواستی انجام دهی، مانع شد. آنگاه این [[آیه]] نازل شد: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان و اگر نکنی پیام او را نرسانده‌ای؛ و خداوند تو را از (گزند) مردم در پناه می‌گیرد، خداوند گروه کافران را راهنمایی نمی‌کند» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref>.<ref>ابن کثیر، تفسير القرآن العظيم، ج۴، ص۱۱۷۳، ح۶۶۱۴.</ref>.
=== نزول آیه درباره [[رجم]] و [[قصاص]] ===
برخی از [[اهل سنت]] در [[شأن نزول آیه]] می‌گویند: «خداوند به پیامبرش دستور داد تا آنچه را که درباره [[حکم]] رجم و قصاص بر وی نازل شده [[اعلان]] کند. در واقع ایــن اعلان برخوردی در برابر موضع [[یهود]] بود که می‌خواستند به نحوی از حکم رجم زنای محصنه و قصاص که در [[تورات]] آمده است، [[فرار]] کنند. از این رو افرادی را نزد [[رسول خدا]]{{صل}} فرستادند تا از ایشان دربارۀ این دو موضوع سؤال کنند، [[جبرئیل]] نازل شد و حکم رجم و قصاص را آورد»<ref>بدرالدین عینی، عمدة القارى، ج۱۸، ص۲۰۶؛ بغوی، تفسیر معالم التنزيل، ج۲، ص۵۱؛ فخر رازی، مفاتيح الغيب، ج۱۲، ص۴۸.</ref>. ایشان بر این باورند که [[آیات]] ۴۱ تا ۴۳ که پیش از آیه مورد بحث در همین [[سوره مائده]] است در این باره است.
=== جمع‌بندی اقوال ===
با توجه به آنچه گفته شد، تنها شان نزولی که می‌تواند صحیح و مورد اعتنا باشد، نزول آیه در [[امامت امام علی]]{{ع}} است که با روایاتی معتبر همراه بوده و توسط قاطبه [[علمای شیعه]] و برخی [[علمای اهل سنت]] نیز [[تأیید]] می‌گردد.


== منابع ==
== منابع ==
۱۳٬۸۵۶

ویرایش