نصب الهی پیامبر خاتم در حدیث: تفاوت میان نسخهها
←روایات وارده در منابع حدیثی شیعه
| خط ۱۷۷: | خط ۱۷۷: | ||
روایاتی که از [[ائمۀ اطهار]] با ضمیر «نحن» یا نظیر آن وارد شده است که مراد از آن محمد و آل محمد{{صل}} است و لذا به طریق أولی وجود مقدس [[نبی اعظم]]{{صل}} را شامل است. در این [[روایات]] بر مقام فرمانروایی و منصب وجوب [[اطاعت رسول اکرم]]{{صل}} و [[ائمه]] از [[اهلبیت]] او{{عم}} تأکید شده است؛ نظیر: صحیحۀ ابن ابییعفور: {{متن حدیث|قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}}: يَا ابْنَ أَبِي يَعْفُورٍ! إِنَّ اللَّهَ وَاحِدٌ مُتَوَحِّدٌ بِالْوَحْدَانِيَّةِ مُتَفَرِّدٌ بِأَمْرِهِ، فَخَلَقَ خَلْقاً فَقَدَّرَهُمْ لِذَلِكَ الْأَمْرِ، فَنَحْنُ هُمْ يَا ابْنَ أَبِي يَعْفُورٍ فَنَحْنُ حُجَجُ اللَّهِ فِي عِبَادِهِ، وَ خُزَّانُهُ عَلَى عِلْمِهِ، وَ الْقَائِمُونَ بِذَلِكَ}}<ref>کافی، ج۱، ص۱۹۳.</ref>؛ [[امام صادق]]{{ع}}به ابن ابییعفور فرمود: هان ای ابن ابییعفور همانا [[خداوند]] یکتایی است که به یکتایی بیهمانند است در [[فرمان]] [[شریک]] و انباز ندارد، پس آفریدگانی را آفرید و آنان را برای آن فرمان آماده ساخت، پس ماییم ای ابن ابییعفور آنانکه خداوند برای فرمان خویش مقرّر و مقدّر ساخته، پس ماییم [[حجتهای خداوند]] در میان بندگانش و گنجینهداران [[دانش]] او و متولّیان آن. | روایاتی که از [[ائمۀ اطهار]] با ضمیر «نحن» یا نظیر آن وارد شده است که مراد از آن محمد و آل محمد{{صل}} است و لذا به طریق أولی وجود مقدس [[نبی اعظم]]{{صل}} را شامل است. در این [[روایات]] بر مقام فرمانروایی و منصب وجوب [[اطاعت رسول اکرم]]{{صل}} و [[ائمه]] از [[اهلبیت]] او{{عم}} تأکید شده است؛ نظیر: صحیحۀ ابن ابییعفور: {{متن حدیث|قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}}: يَا ابْنَ أَبِي يَعْفُورٍ! إِنَّ اللَّهَ وَاحِدٌ مُتَوَحِّدٌ بِالْوَحْدَانِيَّةِ مُتَفَرِّدٌ بِأَمْرِهِ، فَخَلَقَ خَلْقاً فَقَدَّرَهُمْ لِذَلِكَ الْأَمْرِ، فَنَحْنُ هُمْ يَا ابْنَ أَبِي يَعْفُورٍ فَنَحْنُ حُجَجُ اللَّهِ فِي عِبَادِهِ، وَ خُزَّانُهُ عَلَى عِلْمِهِ، وَ الْقَائِمُونَ بِذَلِكَ}}<ref>کافی، ج۱، ص۱۹۳.</ref>؛ [[امام صادق]]{{ع}}به ابن ابییعفور فرمود: هان ای ابن ابییعفور همانا [[خداوند]] یکتایی است که به یکتایی بیهمانند است در [[فرمان]] [[شریک]] و انباز ندارد، پس آفریدگانی را آفرید و آنان را برای آن فرمان آماده ساخت، پس ماییم ای ابن ابییعفور آنانکه خداوند برای فرمان خویش مقرّر و مقدّر ساخته، پس ماییم [[حجتهای خداوند]] در میان بندگانش و گنجینهداران [[دانش]] او و متولّیان آن. | ||
در این [[روایت]] به صراحت [[صاحب الامر]] بودن [[رسول خدا]]{{صل}} و [[ائمه]] از [[اهلبیت]] او{{عم}} بیان شده و «[[أمر]]» همانگونه که معلوم | در این [[روایت]] به صراحت [[صاحب الامر]] بودن [[رسول خدا]]{{صل}} و [[ائمه]] از [[اهلبیت]] او{{عم}} بیان شده و «[[أمر]]» همانگونه که معلوم است، همان فرمان است و صاحب الامر [[الهی]] بودن به معنای فرمانروای الهی بودن و [[منصوب بودن]] از سوی خداوند برای [[فرمانروایی]] است. | ||
[[کلینی]] به سندش از [[عبدالرحمان بن کثیر]] روایت میکند: {{متن حدیث|قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ: نَحْنُ وُلَاةُ أَمْرِ اللَّهِ وَ خَزَنَةُ عِلْمِ اللَّهِ وَ عَيْبَةُ وَحْيِ اللَّهِ}}<ref>کافی، ج۱، ص۱۹۲.</ref>؛ شنیدم امام صادق{{ع}} میفرماید: ماییم [[والیان امر]] و [[فرمان خداوند]] و گنجینهداران دانش او و جایگاه [[نگهداری وحی]] او. | [[کلینی]] به سندش از [[عبدالرحمان بن کثیر]] روایت میکند: {{متن حدیث|قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ: نَحْنُ وُلَاةُ أَمْرِ اللَّهِ وَ خَزَنَةُ عِلْمِ اللَّهِ وَ عَيْبَةُ وَحْيِ اللَّهِ}}<ref>کافی، ج۱، ص۱۹۲.</ref>؛ شنیدم امام صادق{{ع}} میفرماید: ماییم [[والیان امر]] و [[فرمان خداوند]] و گنجینهداران دانش او و جایگاه [[نگهداری وحی]] او. | ||