عهد الست: تفاوت میان نسخه‌ها

==میثاق و اختیار انسان==

پیمان سپردن در عالم «[[اَلست]]» با [[اختیار]] داشتن انسان در آن عالم و این عالم منافات ندارد؛ زیرا در آن صحنه به هر معنایی که باشد، انسان با [[مشاهده]] [[ربوبیت خدا]] و مربوبیت خود [[تسلیم]] شد و بر این [[حقیقت]] انکارناشدنی [[اقرار]] کرد و چنان‌که می‌دانیم، [[تسلیم شدن]] عالمانه در برابر [[حقایق]] هرگز [[جبر]] شمرده نمی‌شود، بلکه عین اختیار است. پس از انتقال به این عالم نیز همواره اختیار انسان محفوظ است، چون جبر به معنای بسته شدن همه راه‌ها و بازماندن یک راه به روی انسان است، به گونه‌ای که انسان چاره‌ای جز رفتن از آن راه نداشته باشد؛ درحالی‌که هر دو راه [[سعادت]] و [[شقاوت]] پیوسته پیش روی انسان قرار دارد و انسان مخیر است یکی را برگزیند و [[کفر]]، [[انکار]]، [[تمرد]]، [[عصیان]] و [[گردنکشی]] [[انسان‌ها]] در برابر [[فرمان‌های الهی]] نشان می‌دهد که [[پیمان]] سپردن در آن عالم هرگز [[انسان]] را به [[ایمان]] و [[اطاعت]] مجبور نمی‌کند<ref>جوادی آملی، عبدالله، ادب فنای مقربان، ج۵، ص۴۰۷-۴۰۸.</ref>.<ref>[[حسن رضائی|رضائی، حسن]]، [[عهد الست (مقاله)|مقاله «عهد الست»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۳۳۱.</ref>

== منابع ==