مواد آموزشی: تفاوت میان نسخه‌ها

مواد آموزشی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۴

۴۴ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵

←‏قرآن

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش

@@ خط ۱۰: / خط ۱۰: @@
 ==[[قرآن]]==
-[[تعلیم]] قرآن، ریشه [[قرآنی]] دارد. [[قرآن کریم]]، تعلیم این [[کتاب آسمانی]] و [[مفاهیم آن]] را وظیفه‌ای برای [[پیامبر]]{{صل}} و [[جانشینان]] آن حضرت قرار داده و می‌فرماید: {{متن قرآن|لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«بی‌گمان خداوند بر مؤمنان منّت نهاد که از خودشان فرستاده‌ای در میان آنان برانگیخت که آیات وی را بر آنان می‌خواند و آنها را پاکیزه می‌گرداند و به آنها کتاب و فرزانگی می‌آموزد و به راستی پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند» سوره آل عمران، آیه ۱۶۴.</ref>؛ بر این اساس قرآن اصلی‌ترین ماده [[تعلیمی]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} بود. از آنجا که قرآن کتاب [[شریعت]] و مهم‌ترین منبع [[معرفتی]] [[اسلام]] است، ماندگاری آن [[رمز]] ماندگاری اسلام می‌باشد؛ به همین دلیل عمده تلاش‌های اهل‌بیت{{عم}} به تعلیم همه‌جانبه این کتاب آسمانی برای [[حفظ]] آن از خطر [[انحراف]] و نابودی اختصاص داشت.
+{{اصلی|قرآن|آموزش قرآن}}
+«[[تعلیم قرآن]]» ریشه [[قرآنی]] دارد. [[قرآن کریم]]، تعلیم این [[کتاب آسمانی]] و [[مفاهیم آن]] را وظیفه‌ای برای [[پیامبر]]{{صل}} و [[جانشینان]] آن حضرت قرار داده و می‌فرماید: {{متن قرآن|لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«بی‌گمان خداوند بر مؤمنان منّت نهاد که از خودشان فرستاده‌ای در میان آنان برانگیخت که آیات وی را بر آنان می‌خواند و آنها را پاکیزه می‌گرداند و به آنها کتاب و فرزانگی می‌آموزد و به راستی پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند» سوره آل عمران، آیه ۱۶۴.</ref>؛ بر این اساس قرآن اصلی‌ترین ماده [[تعلیمی]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} بود. از آنجا که قرآن کتاب [[شریعت]] و مهم‌ترین منبع [[معرفتی]] [[اسلام]] است، ماندگاری آن [[رمز]] ماندگاری اسلام می‌باشد؛ به همین دلیل عمده تلاش‌های اهل‌بیت{{عم}} به تعلیم همه‌جانبه این کتاب آسمانی برای [[حفظ]] آن از خطر [[انحراف]] و نابودی اختصاص داشت.
 تعلیمات قرآنی پیامبر{{صل}} در دو سطح انجام می‌شد. آن حضرت در وهله اول به تعلیم لفظ و صورت ظاهری [[آیات]] و در وهله دوم به تعلیم و تبیین مفاهیم قرآن می‌پرداخت که غالباً در ضمن تعلیم لفظ قرآن و به صورت غیر تفکیک شده بیان می‌شد. [[لزوم]] [[حفظ قرآن]] سبب شد که پیامبر{{صل}} در ابتدای [[بعثت]] خود، بیشترین [[وقت]] خویش را به تعلیم لفظ آیات اختصاص دهد. چنان‌که در فصل گذشته اشاره شد، این تعلیم با توجه به مخاطبین به دو روش اقراء و [[املاء]] انجام می‌گردید. از آنجا که عموم مخاطبان پیامبر{{صل}} بی‌سواد و دارای [[ذهنی]] شفاهی بودند، اقرای قرآن جهت حفظ و ثبت آیات در اذهان عمومی بهترین روش برای انتقال لفظ قرآن به [[مردم]] بود؛ درحالی‌که [[صحابه]] باسواد، ضمن حفظ شفاهی به حفظ و ثبت کتابی قرآن نیز می‌پرداختند. این دو اقدام [[رسول خدا]]{{صل}} مؤید و مکمل یکدیگر بودند؛ چراکه از یک سو ضبط شفاهی قرآن صورت شناور داشت و در معرض [[خطا]] و [[فراموشی]] قرار می‌گرفت؛ درحالی‌که [[املاء]] به دلیل داشتن صورت قید شده، کمتر دستخوش [[تحریف]] و [[نسیان]] واقع می‌شد؛ از طرف دیگر، ثبت [[آیات]] در [[حافظه]] همگانی نوعی [[نظارت عمومی]] بر [[حجیت قرآن]] تلقی گردیده، سبب می‌شد که بعدها دخل و [[تصرف]] در این [[کتاب آسمانی]] به حداقل برسد.