جرم‌شناسی: تفاوت میان نسخه‌ها

۲۵ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۲۳: خط ۲۳:


==روش استناد به سخنان [[حضرت علی]]{{ع}}==
==روش استناد به سخنان [[حضرت علی]]{{ع}}==
باید دانست که سبک استناد به [[سنت]] در [[علم فقه]] با سایر [[علوم]] تفاوت دارد. اگر خواسته باشیم برای علومی همچون [[جامعه‌شناسی]]، [[روانشناسی]] و جرم‌شناسی از سنت استفاده کنیم، الزاماً نباید [[انتظار]] کاربرد سبک و [[سیاق]] [[فقه]] را داشته باشیم. سبک [[فقهی]]، هم در ناحیه دلالت و هم در جمع [[ادله]] [[متعارض]]، به گونه‌ای است که خاص فقه است: مقدم و مؤخر ذکر شدن واژه‌ها مادام که به وسیله حرف عطف فاء و ثم نباشد، ترتیب را نمی‌رساند؛ غیر از مفهوم شرط سایر مفاهیم [[حجت]] نیستند؛ نمیتوان به [[ذوق]] استناد کرد؛ [[مشاهده]] فعلی از [[معصوم]]{{ع}}، تنها مجازبودن آن فعل را می‌رساند، اما در سایر علوم گاه تقدم و تأخر واژه‌ها، ولو با واو [[عاطفه]]، ترتیب و اهمیت مطلبی را می‌رساند؛ [[مفهوم مخالف]] حجت است اگر چه غیر از مفهوم شرط باشد و....
سبک استناد به [[سنت]] در [[علم فقه]] با سایر [[علوم]] تفاوت دارد. اگر خواسته باشیم برای علومی همچون [[جامعه‌شناسی]]، [[روانشناسی]] و جرم‌شناسی از سنت استفاده کنیم، الزاماً نباید [[انتظار]] کاربرد سبک و [[سیاق]] [[فقه]] را داشته باشیم. سبک [[فقهی]]، هم در ناحیه دلالت و هم در جمع [[ادله]] [[متعارض]]، به گونه‌ای است که خاص فقه است: مقدم و مؤخر ذکر شدن واژه‌ها مادام که به وسیله حرف عطف فاء و ثم نباشد، ترتیب را نمی‌رساند؛ غیر از مفهوم شرط سایر مفاهیم [[حجت]] نیستند؛ نمیتوان به [[ذوق]] استناد کرد؛ [[مشاهده]] فعلی از [[معصوم]]{{ع}}، تنها مجازبودن آن فعل را می‌رساند، اما در سایر علوم گاه تقدم و تأخر واژه‌ها، ولو با واو [[عاطفه]]، ترتیب و اهمیت مطلبی را می‌رساند؛ [[مفهوم مخالف]] حجت است اگر چه غیر از مفهوم شرط باشد و....
این شیوه در خود [[روایات]] هم دیده می‌شود. از حضرت علی{{ع}} خواسته شد تا [[عاقل]] را توصیف کنند، حضرت فرمود: {{متن حدیث|هُوَ الَّذِي يَضَعُ الشَّيْ‏ءَ مَوَاضِعَهُ}}. بعد خواسته شد تا جاهِل را توصیف نماید، حضرت فرمود: توصیف کردم<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۸۱.</ref>؛ یعنی از توصیف عاقل می‌توان به توصیف [[جاهل]] پی برد: {{عربی|هُوَ الَّذِي لَا يَضَعُ الشَّيْ‏ءَ مَوَاضِعَهُ}}. این‌گونه برداشت، در فقه، حجت نیست.<ref>[[احمد حاجی‌ده‌آبادی|حاجی‌ده‌آبادی، احمد]]، [[جرم‌شناسی (مقاله)|مقاله «جرم‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۵ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۵]] ص ۲۲۸.</ref>
این شیوه در خود [[روایات]] هم دیده می‌شود. از حضرت علی{{ع}} خواسته شد تا [[عاقل]] را توصیف کنند، حضرت فرمود: {{متن حدیث|هُوَ الَّذِي يَضَعُ الشَّيْ‏ءَ مَوَاضِعَهُ}}. بعد خواسته شد تا جاهِل را توصیف نماید، حضرت فرمود: توصیف کردم<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۸۱.</ref>؛ یعنی از توصیف عاقل می‌توان به توصیف [[جاهل]] پی برد: {{عربی|هُوَ الَّذِي لَا يَضَعُ الشَّيْ‏ءَ مَوَاضِعَهُ}}. این‌گونه برداشت، در فقه، حجت نیست.<ref>[[احمد حاجی‌ده‌آبادی|حاجی‌ده‌آبادی، احمد]]، [[جرم‌شناسی (مقاله)|مقاله «جرم‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۵ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۵]] ص ۲۲۸.</ref>


۲۲۴٬۹۰۳

ویرایش