خارجة بن حصن: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

== آشنایی اجمالی ==

مستند [[اسلام]] او [[حدیثی]] است که [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۶.</ref> و [[بیهقی]]<ref>بیهقی، دلائل النبوه، ج۶، ص۱۴۳.</ref> از [[ابو وجزه سعدی]]<ref>یزید بن عبید متوفای سال ۱۳۰، ابن حبان، کتاب الثقات، ج۵، ص۵۳۵.</ref> درباره [[وفد]] فزاره [[روایت]] کرده‌اند که بنوفزاره در [[سال نهم هجرت]]، پس از [[جنگ تبوک]] نمایندگانی نزد [[پیامبر]]{{صل}} فرستادند و میان آنان، [[خارجة بن حصن]] نیز حضور داشته است. آنان پس از [[اسلام آوردن]] از قحطی و خشکسالی سرزمینشان به محضر پیامبر{{صل}} [[شکایت]] کرده، از حضرت درخواست [[دعا]] کردند. پیامبر{{صل}} درخواستشان را قبول و برای [[بارش باران]] [[دعا]] کرد؛ پس از دعای حضرت، [[آسمان]] شروع به بارش کرد و تا شش [[روز]] از شدت بارش، آسمان دیده نشد! پس از آن، حضرت دعا کرد که به جای [[مدینه]] [[باران]] به اطراف آن ببارد. [[روایت]] بیهقی این قسمت را اضافه دارد: یکی از آنان پس از درخواست دعا گفت: «{{عربی|یشفع ربک الیک}}؛ [[خداوند]] به خاطر تو ما را مورد [[شفاعت]] قرار می‌دهد». پیامبر{{صل}} [[جواب]] داد: «{{عربی|ویلک، أنا شفعت فمن ذا الذی یَشْفَع ربنا الیه}}؛ وای بر تو، اگر من شفاعت کنم، پس چه کسی را خداوند [[شفاعت]] می‌کند!»<ref>بیهقی، دلائل النبوه، ج۶، ص۱۴۳.</ref> و از او<ref>شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۶، ص۳۹۴.</ref> این روایت افزون بر اینکه [[مقام]] [[تواضع]] پیامبر را نشان می‌دهد، [[اثبات]] کننده شفاعت نیز هست؛ لذا [[سیوطی]]<ref>سیوطی، الدر المنثور، ج۱، ص۳۲۴.</ref> آن را در [[تفسیر]] [[آیه]] {{متن قرآن|مَن ذَا ٱلَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ}}<ref>«خداوند است که هیچ خدایی جز آن زنده پایدار نیست که او را چرت و خواب فرا نمی‌گیرد، همه آنچه در آسمان‌ها و زمین است از آن اوست، کیست که جز به اذن وی نزد او شفاعت آورد؛ به آشکار و پنهان آنان داناست و آنان بر چیزی از دانش وی جز آنچه او بخواهد چیرگی ندارند؛ اریکه او گستره آسمان‌ها و زمین است و نگاهداشت آنها بر وی دشوار نیست و او فرازمند سترگ است» سوره بقره، آیه 255.</ref> آورده است.