اصحاب امام هادی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
شیخ وی را از [[اصحاب حضرت امام هادی]]{{ع}} برشمرده و [[شیخ مفید]] او را از فقهای اعلام و رؤسایی که [[دانش حلال و حرام]] از آنها گرفته میشود برشمرده است. از آنان که هیچ [[طعن]] و ظنّی بر آنها وارد نمیشود، حضرت امام هادی{{ع}} وی را به [[وکالت]] خود [[منصوب]] نموده و نامههای چندی برای وی فرستاده است<ref>رجال طوسى، ص۳۷۵.</ref>. از جمله این [[نامهها]] میباشد: | شیخ وی را از [[اصحاب حضرت امام هادی]]{{ع}} برشمرده و [[شیخ مفید]] او را از فقهای اعلام و رؤسایی که [[دانش حلال و حرام]] از آنها گرفته میشود برشمرده است. از آنان که هیچ [[طعن]] و ظنّی بر آنها وارد نمیشود، حضرت امام هادی{{ع}} وی را به [[وکالت]] خود [[منصوب]] نموده و نامههای چندی برای وی فرستاده است<ref>رجال طوسى، ص۳۷۵.</ref>. از جمله این [[نامهها]] میباشد: | ||
#نامهای که کشّی با سند خود از [[محمد بن عیسی یقطینی]] نقل کرده است. وی گوید: حضرت امام هادی{{ع}} به ابو [[علی بن بلال]] در سال ۲۳۲ ه. ق نامهای نوشت که در آن آمده بود: [[شکر]] خدای را بهجای میآورم و بر محمد [[پیامبر خدا]] و آل او که [[درود]] و [[رحمت خداوند]] بر آنان باد درود میفرستم، سپس، [[آگاه]] باش که من ابو علی حسن بن راشد را به جهت آشنایی با لیاقتهایی که وی از آن برخوردار بوده، کسی در آن بر وی مقدّم نمیباشد، بهجای [[حسین بن عبدربه]] برگزیده و منصوب نموده، او را [[امین]] بر این کار دانستم، و میدانم که تو بزرگ منطقه خود هستی. بنابراین خوش داشتم که فقط به تو [[نامه]] نوشته، با این کار تو را گرامی دارم، پس بر تو باد که از او [[ابو علی حسن بن راشد]] [[اطاعت]] کنی، و تمام [[حقوق مالی]] که بر گردن داری به وی [[تسلیم]] نمایی. همچنین [[پیروان]] ما را بر این کار [[تشویق]] و [[ترغیب]] نمائی و آنان را به این کار آشنا کنی تا بدینوسیله وی را کمک و [[یاری]] نمایی، که این بسیار کار خوبی است که موجب [[رعایت]] [[حقّ]] ما شده و در نزد ما محبوب و [[دوستداشتنی]] است، و [[خداوند]] بهواسطه این کار تو را [[جزا]] و [[اجر]] خواهد داد. همانا که خداوند به هرکس که بخواهد میبخشد؛ چراکه خداوند دارای عطا و جزا بوده، از [[رحمت]] خود هرکس را بخواهد مشمول عطایایش مینماید. و تو با این [[مسئولیت]] که بر دوشت نهادم [[امانتدار]] [[خدا]] گردیدهای. این [[نامه]] را به خطّ خود نوشته، بسیار خدا را [[شکر]] میگویم<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۱۳-۳۱۴.</ref>. این نامه دلالت دارد که [[ابن راشد]] از نظر [[وثاقت]]، [[امانت]] و [[فضیلت]] در سطح بسیار بالایی بوده که [[حضرت امام هادی]]{{ع}} [[شیعیان]] را به او ارجاع داده و آنان را به [[اطاعت]] کردن از او و [[تسلیم]] نمودن [[حقوق]] [[شرعی]] به او سفارش نموده است. | #نامهای که کشّی با سند خود از [[محمد بن عیسی یقطینی]] نقل کرده است. وی گوید: حضرت امام هادی{{ع}} به ابو [[علی بن بلال]] در سال ۲۳۲ ه. ق نامهای نوشت که در آن آمده بود: [[شکر]] خدای را بهجای میآورم و بر محمد [[پیامبر خدا]] و آل او که [[درود]] و [[رحمت خداوند]] بر آنان باد درود میفرستم، سپس، [[آگاه]] باش که من ابو علی حسن بن راشد را به جهت آشنایی با لیاقتهایی که وی از آن برخوردار بوده، کسی در آن بر وی مقدّم نمیباشد، بهجای [[حسین بن عبدربه]] برگزیده و منصوب نموده، او را [[امین]] بر این کار دانستم، و میدانم که تو بزرگ منطقه خود هستی. بنابراین خوش داشتم که فقط به تو [[نامه]] نوشته، با این کار تو را گرامی دارم، پس بر تو باد که از او [[ابو علی حسن بن راشد]] [[اطاعت]] کنی، و تمام [[حقوق مالی]] که بر گردن داری به وی [[تسلیم]] نمایی. همچنین [[پیروان]] ما را بر این کار [[تشویق]] و [[ترغیب]] نمائی و آنان را به این کار آشنا کنی تا بدینوسیله وی را کمک و [[یاری]] نمایی، که این بسیار کار خوبی است که موجب [[رعایت]] [[حقّ]] ما شده و در نزد ما محبوب و [[دوستداشتنی]] است، و [[خداوند]] بهواسطه این کار تو را [[جزا]] و [[اجر]] خواهد داد. همانا که خداوند به هرکس که بخواهد میبخشد؛ چراکه خداوند دارای عطا و جزا بوده، از [[رحمت]] خود هرکس را بخواهد مشمول عطایایش مینماید. و تو با این [[مسئولیت]] که بر دوشت نهادم [[امانتدار]] [[خدا]] گردیدهای. این [[نامه]] را به خطّ خود نوشته، بسیار خدا را [[شکر]] میگویم<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۱۳-۳۱۴.</ref>. این نامه دلالت دارد که [[ابن راشد]] از نظر [[وثاقت]]، [[امانت]] و [[فضیلت]] در سطح بسیار بالایی بوده که [[حضرت امام هادی]]{{ع}} [[شیعیان]] را به او ارجاع داده و آنان را به [[اطاعت]] کردن از او و [[تسلیم]] نمودن [[حقوق]] [[شرعی]] به او سفارش نموده است. | ||
#کشّی به سند خود که به [[احمد بن محمد بن عیسی]] میرسد، [[روایت]] کرده و گفته است: به همراه ابن راشد نامهای را در چند نسخه تکثیر کرده، به سوی گروهی از [[موالیان]] [[اهلبیت]]{{عم}} که مقیم [[بغداد]]، [[مدائن]]، سواد و اطراف آن مناطق بودند فرستادیم. متن آن نامه چنین است: [[خدای متعال]] را شکرگزارم، من [[ابو علی بن راشد]] را بهجای [[علی بن حسین | #کشّی به سند خود که به [[احمد بن محمد بن عیسی]] میرسد، [[روایت]] کرده و گفته است: به همراه ابن راشد نامهای را در چند نسخه تکثیر کرده، به سوی گروهی از [[موالیان]] [[اهلبیت]]{{عم}} که مقیم [[بغداد]]، [[مدائن]]، سواد و اطراف آن مناطق بودند فرستادیم. متن آن نامه چنین است: [[خدای متعال]] را شکرگزارم، من [[ابو علی بن راشد]] را بهجای [[علی بن حسین بن عبد ربّه]] و همه وکلای سابق خود، [[منصوب]] کردم، وی در نزد من به منزله تمام آن [[وکیلان]] است، من همه مسئولیتهایی که دیگر وکلای من دارند به او اعطا نمودم تا حقوق مرا از شما بگیرد، من وی را برای [سرپرستی] شما [[پسندیده]]، در این کار بر دیگران مقدّمش داشتم؛ چراکه او [[اهل]] و محلّ این کار میباشد، پس شما که خدایتان رحمت کند، حقوق را به او بپردازید که در واقع آن را به من پرداختهاید. و بر شما باد که برای خود بهانهتراشی نکرده، از این کار دست برداشته، به [[سرعت]] به [[بندگی خدا]] و [[پاک]] کردن [[اموال]] و [[حفظ]] خونهای خود رو آورده، بر نیکویی و [[پرهیزگاری]] یکدیگر را کمک و [[یاری]] کرده، از [[خداوند]] [[پروا]] کنید. باشد که مورد رحمت قرار گیرید، همه به ریسمان محکم خداوند چنگ زنید و جز در حالت [[اسلام]] و [[مسلمانی]] نمیرید. من [[پیروی]] و [[اطاعت]] از خود را در [[طاعت]] از او [[ابن راشد]] قرار دادم، و خروج به سوی [[نافرمانی]] از او را نافرمانی از خود قرار دادم، پس همواره در [[راه راست]] [[حرکت]] کنید که [[خداوند]] به شما [[اجر]] و [[ثواب]] داده و از فضل خود بیشازپیش به شما [[عنایت]] نماید، همانا که [[خدا]] در آنچه که در نزد اوست وسعتدهنده و [[کریم]] است، خداوند بر [[بندگان]] خود [[بخشش]] و [[مهربانی]] دارد. ما و شما به [[مسئولیت]] [[حفظ]] [[امانت الهی]] نایل گشتهایم، این [[نامه]] را به خطّ خود نوشتهام و بسیار خدا را [[شکر]] میگویم<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۱۴.</ref>. این نامه نشانگر بلندی [[مقام]] [[ابن راشد]] در نزد [[امام هادی]]{{ع}} میباشد تا آنجا که [[اطاعت]] و [[فرمانبرداری]] از او را با اطاعت از خود، و [[نافرمانی]] او را با نافرمانی از خود همراه نموده است. | ||
# [[حضرت امام هادی]]{{ع}} نامهای برای ابن راشد و [[ایوب بن نوح]] نوشته است که در آن بعد از [[بسم الله]] و مقدّمه آمده است: ای [[ایوب]] [[پسر نوح]]، من تو را امر میکنم که از جرّوبحث زیاد با [[ابو علی]] [[کنارهگیری]] و هر کدام از شما به آنچه به آن [[مأمور]] شدهاید [[قیام]] نموده، به امور مربوط به ناحیه خود بپردازید؛ چراکه اگر شما به مأموریتی که به شما واگذار شده بپردازید بهواسطه این کار از مراجعه به من [[بینیاز]] میشوید، و ای ابو علی همچنانکه به ایوب دستور دادم که هیچگونه [[مالی]] از [[اهل بغداد]] و [[مدائن]] [که منطقه [[مأموریت]] تو است] نپذیرد و از کسی از آنان برای [[ملاقات]] با من [[اجازه]] ملاقات نخواهد و هرکه را که از منطقهای غیر از منطقه او به نزد وی آمده به سمت [[وکیل]] همان ناحیه ارجاع نماید، تو را نیز به مثل همین دستور دستور میدهم که به این ترتیب هرکدام از شما در منطقه خود به آنچه به آن مأمور شدهاید بپردازید<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۱۵.</ref>. | # [[حضرت امام هادی]]{{ع}} نامهای برای ابن راشد و [[ایوب بن نوح]] نوشته است که در آن بعد از [[بسم الله]] و مقدّمه آمده است: ای [[ایوب]] [[پسر نوح]]، من تو را امر میکنم که از جرّوبحث زیاد با [[ابو علی]] [[کنارهگیری]] و هر کدام از شما به آنچه به آن [[مأمور]] شدهاید [[قیام]] نموده، به امور مربوط به ناحیه خود بپردازید؛ چراکه اگر شما به مأموریتی که به شما واگذار شده بپردازید بهواسطه این کار از مراجعه به من [[بینیاز]] میشوید، و ای ابو علی همچنانکه به ایوب دستور دادم که هیچگونه [[مالی]] از [[اهل بغداد]] و [[مدائن]] [که منطقه [[مأموریت]] تو است] نپذیرد و از کسی از آنان برای [[ملاقات]] با من [[اجازه]] ملاقات نخواهد و هرکه را که از منطقهای غیر از منطقه او به نزد وی آمده به سمت [[وکیل]] همان ناحیه ارجاع نماید، تو را نیز به مثل همین دستور دستور میدهم که به این ترتیب هرکدام از شما در منطقه خود به آنچه به آن مأمور شدهاید بپردازید<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۱۵.</ref>. | ||
[[ابو راشد]] مقام بسیار بالایی در نزد امام هادی{{ع}} داشته و طبیعی است که جز با [[تقوا]] و [[ورع]] و [[دینداری]] شدید به این مرحله و [[منزلت]] نرسیده است. | [[ابو راشد]] مقام بسیار بالایی در نزد امام هادی{{ع}} داشته و طبیعی است که جز با [[تقوا]] و [[ورع]] و [[دینداری]] شدید به این مرحله و [[منزلت]] نرسیده است. | ||