سیره عبادی امام باقر: تفاوت میان نسخه‌ها

== یاد خداوند متعال ‌==

امام باقر{{ع}} همیشه در حال ذکر و یاد [[خداوند متعال]] بوده‌اند. زبان آن حضرت در اکثر اوقات در حال ذکر و [[تسبیح]] و [[تقدیس]] خداوند متعال بوده در هنگام راه رفتن نیز ذکر می‌گفت، آن حضرت حتّی در هنگامی که با [[مردم]] سخن می‌گفت نیز از [[یاد خدا]] [[غافل]] نمی‌گردید. امام باقر{{ع}} [[فرزندان]] خود را جمع می‌کرد و آنان را وامی‌داشت که تا هنگام طلوع [[خورشید]] به ذکر و یاد خداوند متعال مشغول شوند. آن حضرت همچنین فرزندان و [[اهل بیت]] خود را به [[خواندن قرآن]] امر می‌فرمود و آن دسته از بچّه‌ها را که [[قدرت]] بر خواندن قرآن نداشتند به [[ذکر خداوند]] فرمان می‌داد<ref>فى رحاب ائمّة اهل البیت{{عم}}، ج۴، ص۶.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۷ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۷]]، ص ۴۷.</ref>

== منابع ==