|
|
| خط ۳۴: |
خط ۳۴: |
| [[خداوند]] [[خانه خدا]] را هفده بار و در چهارده [[آیه]] یاد کرده است: دوبار با واژه «الکعبه»، هفت بار با «البیت» یک بار با «بیت»، دوبار با «[[البیت الحرام]]» دوبار با «البیت العتیق»، یک بار با «[[بیتک المحرم]]» و دوبار با واژه «بیتی». «المسجد الحرام» نیز پانزده بار در [[قرآن کریم]] یاد شده است و یک بار تنها با واژه «المسجد» آمده است<ref>حج و عمره در قرآن و حدیث، محمدی ری شهری، ص۹۳.</ref>. | | [[خداوند]] [[خانه خدا]] را هفده بار و در چهارده [[آیه]] یاد کرده است: دوبار با واژه «الکعبه»، هفت بار با «البیت» یک بار با «بیت»، دوبار با «[[البیت الحرام]]» دوبار با «البیت العتیق»، یک بار با «[[بیتک المحرم]]» و دوبار با واژه «بیتی». «المسجد الحرام» نیز پانزده بار در [[قرآن کریم]] یاد شده است و یک بار تنها با واژه «المسجد» آمده است<ref>حج و عمره در قرآن و حدیث، محمدی ری شهری، ص۹۳.</ref>. |
| [[امام پنجم]]{{ع}} میفرماید: خداوند [[بیت المعمور]] را محل توجه برای [[اهل آسمان]] و [[کعبه]] را برای [[اهل]] [[زمین]] قرار داد<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، ص۱۳۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۸۷.</ref>. | | [[امام پنجم]]{{ع}} میفرماید: خداوند [[بیت المعمور]] را محل توجه برای [[اهل آسمان]] و [[کعبه]] را برای [[اهل]] [[زمین]] قرار داد<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، ص۱۳۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۸۷.</ref>. |
|
| |
| ==امتیازات کعبه==
| |
| کعبه را [[احکام]] خاص و امتیازاتی است که هر یک دلیل بر [[شرافت]] و [[فضیلت]] آن است:
| |
| # تنها بنائی است که آن را [[خدای بزرگ]] نسبت به خود داده، و [[خانه]] خود خوانده است.
| |
| # بنای آن در آغاز، به وسیله [[جبرئیل]] و [[فرشتگان]]، و سپس به دست [[انبیا]] به ویژه قهرمان [[توحید]] حضرت [[خلیل]]{{ع}} انجام گشته است.
| |
| # نخستین بنائی است در زمین، که به عنوان ستایشگاه وجود یافته است.
| |
| # آن را خانه [[محترم]] معرفی، و قوام زندگانی [[مردم]] را مبتنی بر آن ساخته است. {{متن قرآن|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است و (نیز) ماه حرام و قربانی (بینشان) و قربانیهای دارای گردنبند را؛ چنین است تا بدانید خداوند آنچه را در آسمانها و زمین است میداند و خداوند به هر چیز داناست» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref>.
| |
| # [[آیات الهی]] مانند: [[حجرالاسود]]، [[حجر اسماعیل]]، [[زمزم]]، [[مقام ابراهیم]] و دیگر [[آیات]] که هر یک نشانه روشنی بر شناسائی [[حق]] میباشد، در شعاع این خانه محسوس، و در طول [[زمان]] از دستبرد [[اجانب]] مصون مانده است.
| |
| # تمام انبیا و [[جانشینان]] عالی [[مقام]] آنان، سواره و پیاده و گاهی با پای برهنه، به جانب این [[خانه]] شتافته و آن را [[زیارت]] کردهاند.
| |
| # بنا به نقل [[اهل]] تحقیق، دیده نشده که کبوتران [[حرم]] و پرندگان از بالای آن عبور و پرواز نمایند.
| |
| # کسی که عمداً [[هتک حرمت]] این خانه کند و آن را به [[پلیدی]] [[آلوده]] سازد، [[کافر]] و محکوم به [[اعدام]] است.
| |
| # کسانی که [[اراده]] [[سوء]] داشته و خواستهاند به این خانه [[اهانت]] نمایند، هلاک شدهاند.
| |
| # از نظر [[احترام]]، در رابطه با این خانه، در [[اسلام]] احکامی است که برای هیچ یک از [[مقدسات]] عالم وجود، این [[احکام]] صدور نیافته است: [[نمازگزاران]]، در تمام روی [[زمین]] به سوی این خانه و جهتی که محیط آن است باید [[نماز]] بگذارند. [[ذبح]] [[شرعی]]، محتضر در [[حال]] [[احتضار]]، میت [[مسلمان]] در حال [[دفن]]، باید رو به این جهت باشد. رو به [[قبله]]، [[وضو]] ساختن و [[تلاوت قرآن]] و [[دعا]] و نشستن و [[خوابیدن]] [[مستحب]] است. [[تخلیه]]، استبرأ، استنجأ، و مواقعه، رو به قبله و پشت به قبله جائز نمیباشد.
| |
| # آنکه از همه بیشتر به این خانه، [[امتیاز]] و [[فضیلت]] بخشیده و موجب جلال نهائی آن گردیده است و گویا در کالبد [[کعبه]] [[روح]] دمیده این است که کعبه [[واقعی]] دلهای [[پاک]]، [[ولی الله الاعظم]]، امیرالمؤمنین علی{{ع}}، در درون آن چهرهنمائی فرمود و زایشگاه آن حضرت شد!<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، ص۱۴۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۹۱.</ref>.
| |
|
| |
|
| == پانویس == | | == پانویس == |
