آیه تبلیغ در حدیث: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
(←منابع) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۱۰: | خط ۱۱۰: | ||
# اولاً این روایات بر فرض احراز صدور، در صدد بیان مورد نزول آیه نیست و با آن منافاتی ندارد بلکه در آنها تنها استناد پیامبر خدا{{صل}} را به بخشی از این آیه نشان میدهد و چون در متن برخی از روایات تصریح شده این ترخیص از ناحیۀ [[رسول خدا]]{{صل}} در [[مدینه]] بوده است احتمال دارد در فاصله [[غدیر خم]] تا [[وفات پیامبر]] [[خدا]] باشد. | # اولاً این روایات بر فرض احراز صدور، در صدد بیان مورد نزول آیه نیست و با آن منافاتی ندارد بلکه در آنها تنها استناد پیامبر خدا{{صل}} را به بخشی از این آیه نشان میدهد و چون در متن برخی از روایات تصریح شده این ترخیص از ناحیۀ [[رسول خدا]]{{صل}} در [[مدینه]] بوده است احتمال دارد در فاصله [[غدیر خم]] تا [[وفات پیامبر]] [[خدا]] باشد. | ||
# ثانياً: اساساً [[مفسّران]] [[اهل سنت]] این [[روایات]] را غریب دانسته و بر این قول متفقند که چون آیۀ مذکور مدنی و در اواخر [[بعثت]] نازل شده است با حراست [[ابو طالب]] در [[مکه]] پیوندی ندارد<ref>تفسير ابن كثير، ج۲، ص۷۹.</ref>. | # ثانياً: اساساً [[مفسّران]] [[اهل سنت]] این [[روایات]] را غریب دانسته و بر این قول متفقند که چون آیۀ مذکور مدنی و در اواخر [[بعثت]] نازل شده است با حراست [[ابو طالب]] در [[مکه]] پیوندی ندارد<ref>تفسير ابن كثير، ج۲، ص۷۹.</ref>. | ||
# ثالثاً قول به اینکه [[آیه]] فوق دو بار یکی در اوائل بعثت و دیگری در [[مدینه]] در اواخر بعثت نازل شده باشد نمیتواند مشکلی را حل کند؛ زیرا بر فرض که آیه در اوائل بعثت نازل شده باشد و در آن تضمین [[خداوند]] بر [[حفظ]] [[پیامبر]]{{صل}} باشد ولی نیازی به نگهبانی [[رسول خدا]]، در مدینه توسط یارانش نخواهد بود<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، | # ثالثاً قول به اینکه [[آیه]] فوق دو بار یکی در اوائل بعثت و دیگری در [[مدینه]] در اواخر بعثت نازل شده باشد نمیتواند مشکلی را حل کند؛ زیرا بر فرض که آیه در اوائل بعثت نازل شده باشد و در آن تضمین [[خداوند]] بر [[حفظ]] [[پیامبر]]{{صل}} باشد ولی نیازی به نگهبانی [[رسول خدا]]، در مدینه توسط یارانش نخواهد بود<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[امامشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)|امامشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص۲۵۸-۲۶۲.</ref>. | ||
=== نزول آیه در [[جنگ با بنی انمار]] === | === نزول آیه در [[جنگ با بنی انمار]] === | ||
| خط ۱۱۹: | خط ۱۱۹: | ||
=== نزول آیه درباره مکر یهود === | === نزول آیه درباره مکر یهود === | ||
اولین کسی که [[آیه تبلیغ]] را در قضیه [[مکر]] [[یهود]] [[تفسیر]] کرد، [[مقاتل]] بن سلیمان است<ref>تفسير مقاتل بن سلیمان، ج۱، ص۴۹۱ و ۴۹۲.</ref> و پس از وی [[طبری]] و [[بغوی]] و [[محمد بن ابی بکر]] رازی این قول و تفسیر را [[اختیار]] کردهاند<ref>طبری، جامع البیان، ج۴، ص۳۰۷؛ بغوی، تفسير معالم التنزيل، ج۲، ص۵۱؛ رازی، تفسير اسألة القرآن المجيد و اجوبتها، ص۷۴.</ref>. [[فخر رازی]] نیز پس از احتمالات فراوان در مورد نزول آیه مورد بحث، همین قول را برگزیده و تنها دلیل آن را نیز سیاق یا تناسب [[آیات]] قبل و بعد دانسته که جملگی درباره [[یهودیان]] است<ref>رازی، مفاتيح الغيب، ج ۱۲، ص۵۰.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، | اولین کسی که [[آیه تبلیغ]] را در قضیه [[مکر]] [[یهود]] [[تفسیر]] کرد، [[مقاتل]] بن سلیمان است<ref>تفسير مقاتل بن سلیمان، ج۱، ص۴۹۱ و ۴۹۲.</ref> و پس از وی [[طبری]] و [[بغوی]] و [[محمد بن ابی بکر]] رازی این قول و تفسیر را [[اختیار]] کردهاند<ref>طبری، جامع البیان، ج۴، ص۳۰۷؛ بغوی، تفسير معالم التنزيل، ج۲، ص۵۱؛ رازی، تفسير اسألة القرآن المجيد و اجوبتها، ص۷۴.</ref>. [[فخر رازی]] نیز پس از احتمالات فراوان در مورد نزول آیه مورد بحث، همین قول را برگزیده و تنها دلیل آن را نیز سیاق یا تناسب [[آیات]] قبل و بعد دانسته که جملگی درباره [[یهودیان]] است<ref>رازی، مفاتيح الغيب، ج ۱۲، ص۵۰.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[امامشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)|امامشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص۲۵۸-۲۶۲.</ref> | ||
'''پاسخ کلی به دلالت [[آیه]] بر [[مکر]] [[یهود]]:''' | '''پاسخ کلی به دلالت [[آیه]] بر [[مکر]] [[یهود]]:''' | ||
| خط ۱۲۶: | خط ۱۲۶: | ||
# سیاق بر فرض ظهور داشتن قرینۀ مقامی است و در برابر [[نص]] [[روایات]] و قرینههای دیگر، ظهوری نخواهد داشت. | # سیاق بر فرض ظهور داشتن قرینۀ مقامی است و در برابر [[نص]] [[روایات]] و قرینههای دیگر، ظهوری نخواهد داشت. | ||
# بنا بر گفته [[فخر رازی]]، حکمی که خداوند دربارهٔ یهود نازل کرد و به قدری بر آنان گران تمام شد که موجب تأخیر در [[ابلاغ]] آن از سوی [[رسول خدا]]{{صل}} گردید، این بود:{{متن قرآن|يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَيْءٍ}}<ref>«بگو: ای اهل کتاب! تا تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارتان به سوی شما فرو فرستاده شده است بر پا ندارید، بر حق نیستید»... سوره مائده، آیه ۶۸.</ref>. در حالی که قرآن پیش از این [[آیه]] در آیه ۶۴ همین [[سوره]] خطاب تندتری به يهود دارد: {{متن قرآن|وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا}}<ref>«و یهودیان گفتند که دست خداوند بسته است، دستشان بسته باد و بر آنچه گفتهاند لعنت بر ایشان باد»... سوره مائده، آیه ۶۴.</ref>. | # بنا بر گفته [[فخر رازی]]، حکمی که خداوند دربارهٔ یهود نازل کرد و به قدری بر آنان گران تمام شد که موجب تأخیر در [[ابلاغ]] آن از سوی [[رسول خدا]]{{صل}} گردید، این بود:{{متن قرآن|يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَيْءٍ}}<ref>«بگو: ای اهل کتاب! تا تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارتان به سوی شما فرو فرستاده شده است بر پا ندارید، بر حق نیستید»... سوره مائده، آیه ۶۸.</ref>. در حالی که قرآن پیش از این [[آیه]] در آیه ۶۴ همین [[سوره]] خطاب تندتری به يهود دارد: {{متن قرآن|وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا}}<ref>«و یهودیان گفتند که دست خداوند بسته است، دستشان بسته باد و بر آنچه گفتهاند لعنت بر ایشان باد»... سوره مائده، آیه ۶۴.</ref>. | ||
# وجود این آیه در بین [[آیات]] یهود، ممکن است اشاره به این نکته باشد که منافقانی که پیامبر{{صل}} از آنها خوف داشت، به منزلۀ یهود و از سنخ آنان در [[کفر]] و ضلالتاند<ref>علی اصغر رضوانی، | # وجود این آیه در بین [[آیات]] یهود، ممکن است اشاره به این نکته باشد که منافقانی که پیامبر{{صل}} از آنها خوف داشت، به منزلۀ یهود و از سنخ آنان در [[کفر]] و ضلالتاند<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[امامشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)|امامشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص۲۵۸-۲۶۲.</ref>. | ||
==== جمعبندی اقوال ==== | ==== جمعبندی اقوال ==== | ||