آیه اکمال دین در حدیث: تفاوت میان نسخهها
←شان نزول آیه در روایات
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
'''چند نمونه:''' | '''چند نمونه:''' | ||
# [[امام رضا]]{{ع}} فرمودند که [[خداوند]] در [[حجة الوداع]] آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} را نازل نمود.[[ امر]] [[امامت]] از امور نهائی [[دین]] است. [[پیامبر]]{{صل}} [[مردم]] را ترک نکرد مگر بعد از اینکه نشانههای دین را بیان نمود و راه را برای مردم روشن نمود و علی{{ع}} را به عنوان نشانه و [[امام]] برای مردم تعیین نمود<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۳۶۵ ه ش، ج۱، ص۱۹۹.</ref>. | # [[امام رضا]]{{ع}} فرمودند که [[خداوند]] در [[حجة الوداع]] آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} را نازل نمود.[[ امر]] [[امامت]] از امور نهائی [[دین]] است. [[پیامبر]]{{صل}} [[مردم]] را ترک نکرد مگر بعد از اینکه نشانههای دین را بیان نمود و راه را برای مردم روشن نمود و علی{{ع}} را به عنوان نشانه و [[امام]] برای مردم تعیین نمود<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۳۶۵ ه ش، ج۱، ص۱۹۹.</ref>. | ||
# [[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: فرائض الهی یکی بعد از دیگری نازل میشد. [[ولایت]] آخرین [[فریضه]] بود که خداوند آن را با آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} نازل نمود. خداوند با این آیه بیان میکند که [[فرائض]] را کامل نمودم و بعد از فریضه ولایت، فریضهای نازل نمیکنم<ref>کلینی، کافی، ج۱، ص۲۸۹.</ref>.<ref>میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۷-۳۵۶.</ref> | # [[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: فرائض الهی یکی بعد از دیگری نازل میشد. [[ولایت]] آخرین [[فریضه]] بود که خداوند آن را با آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} نازل نمود. خداوند با این آیه بیان میکند که [[فرائض]] را کامل نمودم و بعد از فریضه ولایت، فریضهای نازل نمیکنم<ref>کلینی، کافی، ج۱، ص۲۸۹.</ref>.<ref>میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۷-۳۵۶.</ref> | ||
# [[کلینی]] در حدیثی صحیح السند از طریق [[علی بن ابراهیم]] از پدرش از ابن ابی عمیر از [[عمر بن اذینه]] از چند نفر و آنها از [[امام باقر]] {{ع}} چنین نقل کردهاند که: [[فرایض]] یکی پس از دیگری نازل میشد و [[ولایت]] آخرین آنها بود که نازل شد و در پی آن [[خداوند]] ـ عزوجل ـ فرمود: «امروز برای شما دینتان را کامل و نعمتم را برای شما تمام کردم» آنگاه [[امام]] [در تبیین [[آیه]]] فرمود: خداوند میفرماید: پس از این [[فریضه]]، [[واجب]] دیگری برای شما نازل نخواهم کرد؛ زیرا [با امر ولایت] [[فرایض]] کامل شد»<ref>{{متن حدیث|... وَ كَانَتِ الْفَرِيضَةُ تَنْزِلُ بَعْدَ الْفَرِيضَةِ الْأُخْرَى وَ كَانَتِ الْوَلَايَةُ آخِرَ الْفَرَائِضِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي...}} قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ {{ع}} يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَا أُنْزِلُ عَلَيْكُمْ بَعْدَ هَذِهِ فَرِيضَةً قَدْ أَكْمَلْتُ لَكُمُ الْفَرَائِضَ}}؛ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۸۹، ح۴.</ref>.این مضمون که امر ولایت را آخرین فریضه نازل شده از جانب [[خدا]] میداند، در چندین [[روایت]] [[شیعی]] به چشم میخورد<ref>ر.ک: بحرانی، البرهان، ج۱، ص۴۳۵-۴۴۶. وی از تفسیر منسوب به علی بن ابراهیم، احتجاج طبرسی، مناقب سید رضی، تفسیر العیاشی و بصائر الدرجات این معنا را ذکر کرده است.</ref>.<ref>[[فتحالله نجارزادگان|نجارزادگان، فتحالله]]، [[بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت (کتاب)|بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت]]، ص ۱۸۴.</ref> | # [[کلینی]] در حدیثی صحیح السند از طریق [[علی بن ابراهیم]] از پدرش از ابن ابی عمیر از [[عمر بن اذینه]] از چند نفر و آنها از [[امام باقر]] {{ع}} چنین نقل کردهاند که: [[فرایض]] یکی پس از دیگری نازل میشد و [[ولایت]] آخرین آنها بود که نازل شد و در پی آن [[خداوند]] ـ عزوجل ـ فرمود: «امروز برای شما دینتان را کامل و نعمتم را برای شما تمام کردم» آنگاه [[امام]] [در تبیین [[آیه]]] فرمود: خداوند میفرماید: پس از این [[فریضه]]، [[واجب]] دیگری برای شما نازل نخواهم کرد؛ زیرا [با امر ولایت] [[فرایض]] کامل شد»<ref>{{متن حدیث|... وَ كَانَتِ الْفَرِيضَةُ تَنْزِلُ بَعْدَ الْفَرِيضَةِ الْأُخْرَى وَ كَانَتِ الْوَلَايَةُ آخِرَ الْفَرَائِضِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي...}} قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ {{ع}} يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَا أُنْزِلُ عَلَيْكُمْ بَعْدَ هَذِهِ فَرِيضَةً قَدْ أَكْمَلْتُ لَكُمُ الْفَرَائِضَ}}؛ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۸۹، ح۴.</ref>.این مضمون که امر ولایت را آخرین فریضه نازل شده از جانب [[خدا]] میداند، در چندین [[روایت]] [[شیعی]] به چشم میخورد<ref>ر.ک: بحرانی، البرهان، ج۱، ص۴۳۵-۴۴۶. وی از تفسیر منسوب به علی بن ابراهیم، احتجاج طبرسی، مناقب سید رضی، تفسیر العیاشی و بصائر الدرجات این معنا را ذکر کرده است.</ref>.<ref>[[فتحالله نجارزادگان|نجارزادگان، فتحالله]]، [[بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت (کتاب)|بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت]]، ص ۱۸۴.</ref> | ||
# [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} فرمودند: برای پیامبر{{صل}} شبه منبری درست کردند و ایشان بالای آن قرار گرفت و من را خواند و بازویم را گرفت و بلند کرد و فرمود: هر کس که من مولای او هستم علی نیز مولای اوست.... خداوند نیز آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} را نازل نمود. پس ولایت من نهایت دین و [[رضایت پروردگار]] است<ref>کلینی، کافی، ج۸، ص۲۷.</ref>. | # [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} فرمودند: برای پیامبر{{صل}} شبه منبری درست کردند و ایشان بالای آن قرار گرفت و من را خواند و بازویم را گرفت و بلند کرد و فرمود: هر کس که من مولای او هستم علی نیز مولای اوست.... خداوند نیز آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} را نازل نمود. پس ولایت من نهایت دین و [[رضایت پروردگار]] است<ref>کلینی، کافی، ج۸، ص۲۷.</ref>. | ||