عبدالعظیم حسنی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوالقاسم عبدالعظیم بن عبدالله بن علی حسنی علوی]] از نوادگان [[امام مجتبی]]{{ع}} است که به دلیل حضورش در [[شهر]] [[ری]] بین [[ایرانیان]] [[شهرت]] دارد. [[نجاشی]] به نقل از [[احمد برقی]] می‌‌نویسد: عبدالعظیم از [[حاکم]] وقت گریخته، به ری آمد و در اتاق کوچکی در زیرخانه یکی از [[شیعیان]] ساکن شد و اوقات را به [[عبادت]] می‌‌گذراند. [[روز]] را به [[روزه]] و شب را به [[تهجد]] مشغول بود و گاه پنهانی بیرون می‌‌رفت و قبری را که اکنون مقابل بارگاه اوست، [[زیارت]] می‌‌نمود و می‌‌گفت: او از فرزندان [[موسی بن جعفر]]{{ع}}است. کم کم [[مردم]] از حضور وی [[آگاه]] شدند. عبدالعظیم سرانجام [[بیمار]] شد و از [[دنیا]] رفت و هنگامی که لباسش را بیرون آوردند تا او را [[غسل]] دهند به نسبش پی بردند، چون کاغذی در لباسش یافتند که نام و نسب خود را تا [[امیر مؤمنان]]{{ع}} ثبت کرده بود<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۶۵.</ref>.

[[فخر رازی]] بر خلاف دیگران می‌‌گوید: عبدالعظیم حسنی در [[طبرستان]] [[سکونت]] داشت و سرانجام کشته شد.<ref>الشجرة المبارکه، ص۶۴.</ref> [[شیخ طوسی]] نام او را ذیل [[اصحاب امام هادی]] و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} ذکر کرده<ref>رجال الطوسی، ص۳۸۷ و ۴۰۱.</ref>، ولی برخی وی را [[صحابی امام جواد]]{{ع}} هم دانسته<ref>نقد الرجال، ص۱۹۰.</ref> و برخی دیگر گفته‌اند که [[امام رضا]]{{ع}} را هم [[درک]] کرده است<ref>الذریعه، ج۷، ص۱۹۰.</ref>. معاصر بودن وی با [[امام هشتم]] قابل قبول نیست<ref>معجم رجال الحدیث، ج۱۰، ص۴۹.</ref> و گویا اشتراک کنیه امام رضا{{ع}} با [[امام هادی]]{{ع}} منشأ این [[اشتباه]] شده است.

عبدالعظیم حسنی از امام جواد و امام هادی{{ع}}<ref>مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۴۵۰.</ref> و همچنین از [[حسن بن حسین عمری]]، [[عمر بن رشید]] و دیگران [[روایت]] کرده است<ref>معجم رجال الحدیث، ج۱۰، ص۴۸.</ref>. [[احمد بن مهران]]، [[احمد برقی]] و [[سهل بن جمهور]] از جمله راویان او هستند<ref>جامع الرواة، ج۱، ص۴۶۰.</ref>. علامه او را به عبادت و ورع توصیف کرده و می‌‌گوید: درباره او حکایتی وجود دارد که بر خوبی‌اش دلالت دارد<ref>خلاصة الاقوال، ص۲۲۶.</ref>. گویا مراد وی، همان داستان مشهوری است که [[عبدالعظیم]] [[عقاید]] خود را به [[امام دهم]] ارایه کرد و [[امام]] فرمود: این [[دین]] پسندیده است و بر آن [[ثابت قدم]] باش<ref>بحار الانوار، ج۳۶، ص۴۱۲.</ref>.

از [[امام حسن عسکری]]{{ع}} [[روایت]] شده که [[زیارت]] عبدالعظیم در [[ری]] معادل [[زیارت امام حسین]]{{ع}} است، اما [[مرحوم خوئی]] این خبر را [[ضعیف]] می‌‌داند<ref>معجم رجال الحدیث، ج۱۰، ص۴۸.</ref>. [[وفات]] حسنی را در نیمه [[شوال]] یکی از سال‌های ۲۵۰ تا ۲۵۵ نوشته‌اند<ref>مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۴۵۱.</ref>. کتاب‌های خطب امیرالمؤمنین{{ع}}<ref>مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۴۴۹.</ref> و الیوم و اللیلة<ref>الذریعه، ج۲۵، ص۳۰۴.</ref> از اوست. به مناسبت [[کنگره]] [[بزرگداشت]] عبدالعظیم، شماره ۸۰ مجله آئینه پژوهش، تیرماه ۱۳۸۲ به وی اختصاص یافته و اطلاعاتی کافی در باره‌اش ارایه داده است<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۴۴۸ - ۴۴۹.</ref>.