آیه مباهله در حدیث: تفاوت میان نسخهها
←روایات شیعه
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
=== روایات [[شیعه]] === | === روایات [[شیعه]] === | ||
====[[ حدیث]] اول: ==== | |||
{{متن حدیث|السّجّاد{{ع}}- لَمَّا أَجْمَعَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ{{ع}} عَلَی صُلْحِ مُعَاوِیَه قَامَ فَخَطَبَ فَقَالَ... وَ لَهُ الْحَمْدُ فِیمَا أَدْخَلَ فِیهِ نَبِیَّهُ{{صل}} وَ أَخْرَجَنَا وَ نَزَّهَنَا مِمَّا أَخْرَجَهُ مِنْهُ وَ نَزَّهَهُ عَنْهُ کَرَامَهًًْ أَکْرَمَنَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهَا وَ فَضِیلَهًًْ فَضَّلَنَا بِهَا عَلَی سَائِرِ الْعِبَادِ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَی لِمُحَمَّدٍ{{صل}} حِینَ جَحَدَهُ کَفَرَهًُْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَ حَاجُّوهُ {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}} فَأَخْرَجَ [[رسولالله]]{{صل}} مِنَ الْأَنْفُسِ مَعَهُ أَبِی وَ مِنَ الْبَنِینَ أَنَا وَ أَخِی وَ مِنَ النِّسَاءِ أُمِّی فَاطِمَهًَْ{{س}} مِنَ النَّاسِ جَمِیعاً فَنَحْنُ أَهْلُهُ وَ لَحْمُهُ وَ دَمُهُ وَ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ مِنْهُ وَ هُوَ مِنَّا}} <ref>برازش، علیرضا، تفسیر اهل بیت{{ع}}، ج۲، ص۶۰۰؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۱۰، ص۱۴۱ و بحارالأنوار، ج۶۹، ص۱۵۳؛ فیه: {{متن حدیث|و له الحمد... علی سایر العباد}} محذوفٌ؛ الأمالی، للطوسی، ص۵۶۳</ref> | |||
از [[امام سجاد]]{{ع}} نقل شده که فرمود: «وقتیکه [[امام حسن]]{{ع}} با معاویه [[صلح]] کرد، معاویه به پا خاست و به [[منبر]] رفت و به امام حسن{{ع}} گفت: «... بحمدالله [[[خداوند]]] ما را در امتیازات [[پیامبر]]{{صل}} [[شریک]] نموده و از هرچه پیامبر{{صل}} را [[منزّه]] نمود و خارج کرد، ما را نیز منزّه نموده و خارج کرد. این امتیاز لطفی است که خداوند به ما داده و فضیلتی است بر سایر [[مردم]] که به ما بخشیده است. خداوند موقعی که [[اهلکتاب]]، [[نبوّت]] آن حضرت را [[انکار]] کردند، فرمود: {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}}؛ [[پیامبر اکرم]]{{صل}} برای [[مباهله]] با خود مصداق [[انفس]]، پدرم را و مصداق ابناء، من و برادرم را و مصداق [[زنان]]، مادرم را برد؛ از میان تمام [[مردم]] پس ما خانواده او و گوشت و [[خون]] و نفس اوییم؛ ما از او و او از ماست. | |||
=== روایات اهل سنت === | === روایات اهل سنت === | ||