←روایات شیعه
| خط ۶۹: | خط ۶۹: | ||
فرمود: «[[نصاری]] مدّعی شدند که با [[پیغمبر]]{{صل}} [[مباهله]] کنند، [[خدا]] [این [[آیه]] را] فرو فرستاد: {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ}} در اینجا نفس من، نفس [[رسولخدا]]{{صل}} بود و منظور از [[زنان]]، فاطمه زهرا{{س}} و از پسران، حسن و حسین{{عم}} است سپس جمعیّت نصاری پشیمان شدند [[و]] از رسولخدا{{صل}} [[طلب]] [[بخشش]] کردند، و آن حضرت درخواست آنان را پذیرفت. به [[حقّ]] آنکه [[تورات]] را بر [[موسی]]{{ع}} و [[قرآن]] را به محمّد{{صل}} فرستاد، اگر با ما [[مباهله]] کرده بودند همه بهصورت میمونها و خوکهایی [[مسخ]] میشدند». | فرمود: «[[نصاری]] مدّعی شدند که با [[پیغمبر]]{{صل}} [[مباهله]] کنند، [[خدا]] [این [[آیه]] را] فرو فرستاد: {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ}} در اینجا نفس من، نفس [[رسولخدا]]{{صل}} بود و منظور از [[زنان]]، فاطمه زهرا{{س}} و از پسران، حسن و حسین{{عم}} است سپس جمعیّت نصاری پشیمان شدند [[و]] از رسولخدا{{صل}} [[طلب]] [[بخشش]] کردند، و آن حضرت درخواست آنان را پذیرفت. به [[حقّ]] آنکه [[تورات]] را بر [[موسی]]{{ع}} و [[قرآن]] را به محمّد{{صل}} فرستاد، اگر با ما [[مباهله]] کرده بودند همه بهصورت میمونها و خوکهایی [[مسخ]] میشدند». | ||
====[[ حدیث]] چهارم ==== | |||
{{متن حدیث|أَبُو أَحْمَدَ هَانِئُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَحْمُودٍ الْعَبْدِیُّ عَنْ أَبِیهِ بِإِسْنَادِهِ رَفَعَهُ إِلَی مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ{{ع}} قَال: دَخَلْتُ عَلَی الرَّشِید... فَقَالَ لِی لِمَ جَوَّزْتُمْ لِلْعَامَّهًِْ وَ الْخَاصَّهًِْ أَنْ یَنْسِبُوکُمْ إِلَی رسول [[الله]]{{صل}} وَ یَقُولُونَ لَکُمْ یَا بَنِی [[رسولالله]]{{صل}} وَ أَنْتُمْ بَنُو عَلِیٍّ{{ع}} وَ إِنَّمَا یُنْسَبُ الْمَرْءُ إِلَی أَبِیهِ وَ فَاطِمَهًُْ{{س}} إِنَّمَا هِیَ وِعَاءٌ وَ النَّبِیُّ جَدُّکُمْ مِنْ قِبَلِ أُمِّکُمْ... فَقُلْت: قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَأَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللهِ عَلَی الْکاذِبِینَ}} وَ لَمْ یَدَّعِ أَحَدٌ أَنَّهُ أَدْخَلَ النَّبِیُّ{{صل}} تَحْتَ الْکِسَاءِ عِنْدَ مُبَاهَلَهًِْ النَّصَارَی إِلَّا [[علیبنابیطالب]]{{ع}}وَ فَاطِمَهًَْ{{س}} وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ{{عم}} فَکَانَ تَأْوِیلُ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَبْناءَنا الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ{{عم}} وَ نِساءَنا فَاطِمَهًَْ{{س}} وَ أَنْفُسَنا علیبنابیطالب{{ع}}.}} <ref>برازش، تفسیر اهل بیت{{عم}}، ج۲، ص۶۰۲؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۹۳، ص۲۴۰؛ طبرسی، الاحتجاج، ج۲، ص۳۹۱؛ مفید، الاختصاص، ص۵۶، صدوق، عیون أخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۸۳؛ اربلی، کشف الغمهًْ، ج۲، ص۲۵۱</ref> | |||
[[ابواحمد]] هانی از پدرش در [[حدیث]] مرفوعی از [[امام]] موسیکاظم{{ع}} چنین نقل میکند: | |||
«بر [[هارون]] الرشید وارد شدم..».. گفت: «به چه سبب برای خاصّه و عامه تجویز کردهاید که شما را به [[رسولخدا]]{{صل}} نسبت دهند و به شما [[ائمّه]]، پسرانِ رسولخدا{{صل}} گویند؟! و حال آنکه شما [[فرزندان علی]]{{ع}} هستید و مرد را به پدرش نسبت میدهند و اصل نطفه از پدر است و [[فاطمه]]{{س}} دختر [[رسول]]{{صل}} طرف آن است و [[پیغمبر]]{{صل}} جدّ شما از جانب مادر شما است..».. | |||
گفتم: «این آیه شریفه: {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ [[الله]] عَلَی الْکاذِبِینَ}}؛ هیچکس ادّعا نکرده است که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در هنگام [[مباهله]] با [[نصاری]] کسی را به جز علیّ بن ابی طالب{{ع}} و [[فاطمه]]{{س}} و حسن و حسین{{عم}} را به همراه خود و در زیر عبای خود قرار داده است. پس مراد از {{متن قرآن|أَبْناءَنا}}؛ همان حسن و حسین{{عم}} است و مراد از {{متن قرآن|نِساءَنا}}؛ فاطمه{{س}} و مراد از َ{{متن قرآن|أَنْفُسَنا}}؛ علیّ بن أبی طالب{{ع}}. | |||
=== روایات اهل سنت === | === روایات اهل سنت === | ||