آیه والنجم اذا هوی: تفاوت میان نسخهها
←احادیث نزول آیه در بیت امیرالمؤمنین{{ع}}
| خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
=== {{متن قرآن|ضَلَّ}} و {{متن قرآن|غَوَى}} === | === {{متن قرآن|ضَلَّ}} و {{متن قرآن|غَوَى}} === | ||
بسیارى از [[مفسران]]، میان «ضَلَّ» و «غَوى» فرقى نگذاشتهاند، و آنها را تأکید یکدیگر مىدانند، ولى، بعضى معتقدند: میان این دو تفاوت است: «[[ضلالت]]» آن است که [[انسان]] ابداً راهى به مقصد نیابد، ولى «غوایت» آن است که راه او مستقیم و خالى از اشکال نباشد، اولى همچون «[[کفر]]» است، و دومى همچون «[[فسق]] و [[گناه]]». اما «راغب» در «مفردات» در معنى «غى» مىگوید: «جهلى است که توأم با [[اعتقاد]] [[فاسد]] باشد». بنابراین، «ضلالت» به معنى مطلق [[جهل]] و نادانى و بىخبرى است، ولى «غوایت» جهلى است که با عقیده باطلى توأم باشد، و به هر حال، خداوند مىخواهد در این عبارت، هر گونه [[انحراف]] و [[جهل]] و گمراهى و [[اشتباه]] را از پیامبرش نفىکند، و تهمتهایى را که در این زمینه از سوى [[دشمنان]] به او زده مىشد، خنثى نماید.<ref>برگرفته از سایت دفتر [[آیتالله مکارم شیرازی]]،https://old.makarem.ir/main.aspx?lid=4&typeinfo=11&catid=1&pageindex=53&mid=27428</ref> | بسیارى از [[مفسران]]، میان «ضَلَّ» و «غَوى» فرقى نگذاشتهاند، و آنها را تأکید یکدیگر مىدانند، ولى، بعضى معتقدند: میان این دو تفاوت است: «[[ضلالت]]» آن است که [[انسان]] ابداً راهى به مقصد نیابد، ولى «غوایت» آن است که راه او مستقیم و خالى از اشکال نباشد، اولى همچون «[[کفر]]» است، و دومى همچون «[[فسق]] و [[گناه]]». اما «راغب» در «مفردات» در معنى «غى» مىگوید: «جهلى است که توأم با [[اعتقاد]] [[فاسد]] باشد». بنابراین، «ضلالت» به معنى مطلق [[جهل]] و نادانى و بىخبرى است، ولى «غوایت» جهلى است که با عقیده باطلى توأم باشد، و به هر حال، خداوند مىخواهد در این عبارت، هر گونه [[انحراف]] و [[جهل]] و گمراهى و [[اشتباه]] را از پیامبرش نفىکند، و تهمتهایى را که در این زمینه از سوى [[دشمنان]] به او زده مىشد، خنثى نماید.<ref>برگرفته از سایت دفتر [[آیتالله مکارم شیرازی]]،https://old.makarem.ir/main.aspx?lid=4&typeinfo=11&catid=1&pageindex=53&mid=27428</ref> | ||
== [[شأن نزول آیه]] == | |||
قاطبه [[مفسران شیعه]] و غالب [[مفسران اهل سنت]] بر اساس [[روایات صحیح]] و معتبر که در منابع [[فریقین]] ذکر شده شأن نزول این آیه را [[وصایت]] و [[خلافت امیرالمؤمنین]]{{ع}} دانستهاند. چنانچه در روایتی علی مغازلی [[شافعی]] به اسناد خود از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده که گفت: من به همراه جوانانی از بنی هاشم نزد [[رسول خدا]]{{صل}} نشسته بودیم که ستارهای در حال فرود آمدن بود، رسول خدا{{صل}} فرمودند: هر کس که این ستاره در منزلش فرود آید، او پس از من [[وصی]] من خواهد بود. آنگاه [[جوانان]] بنی هاشم برخاستند و به ستاره نگریستند و دیدند که دقیقا در منزل [[علی بن ابیطالب]]{{ع}} فرود آمد؛ لذا گفتند: ای رسول خدا، در [[دوست داشتن علی]] به [[بیراهه]] رفتهای! در این هنگام بود که [[خداوند]] این آیه را نازل فرمود: {{متن قرآن|وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى * مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى}}<ref>مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با محمد هادی فرقانی</ref> | |||
== [[احادیث]] [[نزول آیه]] در [[بیت]] امیرالمؤمنین{{ع}} == | == [[احادیث]] [[نزول آیه]] در [[بیت]] امیرالمؤمنین{{ع}} == | ||