امی بودن پیامبر خاتم در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

# پیامبر فاقد پیشینه [[خواندن و نوشتن]] [[پیش از بعثت]]: {{متن قرآن|وَمَا كُنْتَ تَتْلُو مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتَابٍ وَلَا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ}}<ref>«و تو پیش از آن (قرآن) نه کتابی می‌خواندی و نه به دست خویش آن را می‌نوشتی که آنگاه، تباه‌اندیشان، بدگمان می‌شدند» سوره عنکبوت، آیه ۴۸.</ref>؛

# [[تعلیم کتاب و حکمت]]، به [[مردم]] [[امی]] و [[تلاوت]] [[کتاب آسمانی]] بر آنان از سوی پیامبر به رغم امی بودنش: {{متن قرآن|هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ}}<ref>«اوست که در میان نانویسندگان (عرب)، پیامبری از خود آنان برانگیخت که بر ایشان آیاتش را می‌خواند و آنها را پاکیزه می‌گرداند و به آنان کتاب (قرآن) و فرزانگی می‌آموزد و به راستی پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند» سوره جمعه، آیه ۲.</ref>؛

# پیامبر [[مأمور]] [[دعوت]] از [[مشرکان]] درس ناخوانده فاقد کتاب [[مکه]] ـ [[امیین]] ـ به [[تسلیم]] در برابر [[خدا]]: {{متن قرآن|فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ وَقُلْ لِلَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوْا}}<ref>«پس اگر با تو، به چون و چرا برخاستند بگو: من روی تسلیم به خداوند آورده‌ام و (نیز) هر کس از من پیروی کرده است (چنین است) و به اهل کتاب و درس ناخواندگان (مشرک) بگو: آیا اسلام می‌آورید؟ آنگاه اگر اسلام آوردند که رهیاب شده‌اند و اگر رو گرداندند، بی‌گمان بر ت» سوره آل عمران، آیه ۲۰.</ref>؛

# فراگیری [[رسالت پیامبر اسلام]] برای [[اهل کتاب]] و [[امیین]]: {{متن قرآن|ِ وَقُلْ لِلَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ}}<ref>«پس اگر با تو، به چون و چرا برخاستند بگو: من روی تسلیم به خداوند آورده‌ام و (نیز) هر کس از من پیروی کرده است (چنین است) و به اهل کتاب و درس ناخواندگان (مشرک) بگو: آیا اسلام می‌آورید؟ آنگاه اگر اسلام آوردند که رهیاب شده‌اند و اگر رو گرداندند، بی‌گمان بر ت» سوره آل عمران، آیه ۲۰.</ref>؛

# فعل ماضی منفی {{متن قرآن|مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ}}<ref>«تو نمی‌دانستی کتاب و ایمان چیست» سوره شوری، آیه ۵۲.</ref>، هرگونه توان فهمیدن را [[نفی]] می‌کند و تنها فضل و [[وحی الهی]] است که سبب می‌شود تا دریچه‌هایی از جهت [[غیب]] به روی [[انسان]] باز شود و [[معارف]] [[ناب]] و [[حقایق]] نامتناهی به [[بشر]] روی آورد و [[عقل]] او را بارور کند؛

# جمله: {{متن قرآن|وَيُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ}}<ref>«و آنچه را نمی‌دانستید به شما یاد می‌دهد» سوره بقره، آیه ۱۵۱.</ref> از معارف و حقایقی خبر می‌دهد که بشر با همۀ پیشرفت‌هایش از رسیدن به آن [[تعالیم]] [[ناتوان]] است و تنها دستاوردهای [[وحی]] و [[نبوت]] می‌تواند آن تعالیم [[معنوی]] و [[اخلاقی]] را تکمیل کند و یا آن را به [[بشریت]] یاد دهد<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص۱۷۹.</ref>.