بنی غنم بن عوف: تفاوت میان نسخه‌ها

از قول برخی منابع، در ذکر جریان چگونگی ورود [[پیامبر]]{{صل}} به [[مدینه]] و استقبال [[طوایف]] [[مسلمان]] این [[شهر]] از ایشان در جریان [[هجرت]] آن حضرت به مدینه<ref>در پی هجرت نبی خاتم{{صل}} به مدینه، آن حضرت، با استقبال پر شور مردم انصار به مدینه وارد شد. نقل است که رسول خدا{{صل}} از روز دوشنبه دوازدهم ربیع الاول که به محله قباء وارد شد تا روز جمعه (چهار روز) در قباء در میان مردم بنی عمرو بن عوف اقامت فرمود و در همان چند روز، مسجد قبا -نخستین مسجد اسلام- را به دست خود بنا نمود. سپس روز جمعه، سوار بر ماده‌شتر (ناقه) خود به حرکت در آمدند تا به مدینه وارد شوند. حضرت، به هنگام ظهر به محله «بنی سالم بن عوف» -محل سکونت بنی سالم و بنی غنم بن عوف- رسید و با جمع همراه خود، نخستین نماز جمعه‌ اسلام را در وادی رانوناء برپا داشتند. (ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۴۹۴؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۱۸-۱۹؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۳۰۲.) پس از اتمام نماز، بزرگان بنی سالم بن عوف [و احتمالاً بنی غنم بن عوف] مانند: عتبان بن مالک و جمعی دیگر نزد آن حضرت آمده عرضه داشتند: «یا رسول الله{{صل}} در میان قوم ما فرود آی که هر چه بخواهی از اسلحه و مردان جنگجو و مال و آذوقه در دفاع از شما در آن فراهم است». اما پیامبر{{صل}} به آنان فرمود: «شتر را رها کنید و راه را باز کنید که او مأمور است». (ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۴۹۴؛ بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۵۰۴؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۳، ص۱۹۸.)</ref>، اگر بگذریم، حضور در عرصه‌های مختلف [[سیاسی]]- [[اجتماعی]] دوران [[حکومت نبوی]]{{صل}} -به‌ویژه حضور فعال در میادین نظامی- را باید از مهمترین فعالیت‌های بنی غنمی‌ها در دوران [[حیات پیامبر]]{{صل}} برشمرد. با گشوده شدن عرصه [[جهاد]] و برخورد نظامی [[رسول خدا]]{{صل}} با [[یهودیان]] و [[کفار]] شبه جزیره، [[بنی غنم]] در کنار دیگر [[خویشان]] [[مدنی]] خود از [[قبایل]] [[اوس و خزرج]]، به [[یاری]] [[پیغمبر]]{{صل}} شتافتند و پای ثابت [[سپاه]] [[نبوی]]{{صل}} در تمامی [[غزوات]] و سرایای حضرت گردیدند. نخستین این [[جنگ‌ها]]، [[غزوه بدر]] بود از جمله بنی غنمی‌های حاضر در این میدان بزرگ می‌توان از [[عبادة بن صامت بن قیس بن أصرم]] و برادرش [[أوس بن صامت]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۱۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۶۶؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۱، ص۲۲۵.</ref>، [[نعمان بن مالک بن ثعلبه]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۱۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۱، ص۱۹۷؛ ابن عبد البر، الدرر فی اختصار المغازی و السیر، ص۱۲۳.</ref>، حارث بن خرمة (خزیمه) بن عدی<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۱۶؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۳۰..</ref>، [[نوفل بن عبدالله بن نضله]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۱۵.</ref> و [[مالک بن دخشم]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۱۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۱۵؛ ابن حبان، الثقات، ج۱، ص۱۹۷.</ref> نام برد. [[اسارت]] [[سهیل بن عمرو قریشی]] در این [[جنگ]] به دست [[مالک بن دخشم]] و حوادث پیرامون آن، از [[اخبار]] مهم این [[نبرد]] است که در آن به نقش بنی غنم بن عوف در این [[پیکار]] بزرگ پرداخته شده است<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۰۳؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۳۰.</ref>.